W grze wcielisz się graczu tym razem w rolę „tatuśka” (ang. Big Daddy) - tak, właśnie tego, ktĂłry tobie tak bardzo napsuł krwi w części pierwszej. Jesteś jednak jednym z pierwszych modeli, w związku z czym nieco odstajesz od swoich „kolegĂłw po fachu”. Jednak wcale to nie oznacza, Ĺźe byle oszołom z kluczem francuskim rozwali ci hełm. Jesteś twardszy i silniejszy niĹź większość twoich wrogĂłw. Czy nowa postać zmienia rozgrywkę w porĂłwnaniu do części pierwszej? Oczywiście! Choćby ze strony wizualnej – twoje pole widoku jest ograniczone przez owalne okienko w hełmie, ktĂłrego ramy widać w rogach obrazu. Jesteś takĹźe wolniejszy, co wynika naturalnie z twojej masywności i postury. Masz takĹźe nowe bronie do dyspozycji – w końcu swoimi wielkimi łapami nie byłbyś w stanie obsługiwać tommy guna czy pistoletu. Na początek dostajesz do dyspozycji wiertło, ktĂłrym moĹźesz robić śliczne dziurki we wrogach, a w późniejszych etapach nauczysz się niszczycielskiej szarĹźy z jego uĹźyciem. Wprawienie go w ruch będzie wykorzystywało paliwo, ktĂłre trzeba co jakiś czas uzupełniać. Następna w kolejności jest nitownica, główna broń Uszatka (ang. Rosie) – jednego z „tatuśkĂłw” z części pierwszej. Dzięki niej z kolei zafundujesz swoim wrogom darmowy piercing nitami. Znajdziesz takĹźe narzędzie do hakowania na odległość, ktĂłre – przy odpowiedniej amunicji – moĹźe takĹźe rozstawiać miniaturowe automatycznie sterowane wieĹźyczki z karabinami. Przyjdzie ci takĹźe uĹźywać dwururki, czterolufowego karabinu maszynowego, wyrzutni harpunĂłw i granatnika. Znajdziesz takĹźe kamerę, za pomocą ktĂłrej będziesz w stanie nagrać swoje starcie z wrogiem, a w przypadku zabicia go dostaniesz róşne bonusy – w zaleĹźności od efektywności twoich poczynań będzie ich więcej. Jak widać zatem, arsenał został teoretycznie znacznie odmieniony, w praktyce jednak większość broni to przerobione odpowiedniki tych z części pierwszej gry. Dla przykładu, wyrzutnia harpunĂłw to taka kusza, ktĂłra mogliśmy uĹźywać w „jedynce”, tyle Ĺźe jej harpuny się wcale nie łamią i po przyszpilowaniu delikwenta moĹźemy je z niego powyciągać i powtĂłrnie uĹźyć. Oczywiście niemal kaĹźda broń (poza wiertłem) ma 3 róşne rodzaje amunicji, inaczej oddziałujące na przeciwnikĂłw. Jak przeczytałeś wcześniej, pod postacią „tatuśka” moĹźesz takĹźe uĹźywać plazmidĂłw, co jest w tym przypadku znaczną innowacją – reszta nam podobnych nie ma takiej zdolności. Daje to nam znaczną przewagę, bo broń obsługujemy jedną ręką, a drugą miotamy róşne brzydkie rzeczy, więc moĹźemy je łączyć w ciekawe kombinacje. Błyskawiczne zamroĹźenie przeciwnika i rozwalenie go wiertłem, czy ostrzeliwanie wrogĂłw z jednej strony, a z drugiej rozstawianie plazmidowych pułapek to tylko jedne z wielu moĹźliwych akcji.

Rodzinka w komplecie!

Jakie cię jeszcze czekają innowacje w stosunku do poprzedniej części gry? Nowa fabuła, czyli nowe lokacje. Zwiedzisz rejony Rapture, z ktĂłrymi nie miałeś styczności w poprzedniej części, więc akcja na pewno nie będzie wtĂłrna. A miejsca, w ktĂłrych przyjdzie ci się poruszać, są duĹźo bardziej okazałe. Wielkie hale, zawiłe korytarze, czy pomieszczenia, w ktĂłrych jedynym ĹşrĂłdłem światła jest twoja latarka zapewniają niezapomniane wraĹźenia. Czasem lepiej za bardzo się nie wczuwać, chyba Ĺźe masz mocne zwieracze. Pojawią się takĹźe nowi wrogowie, jak choćby wielkie bydlaki, ktĂłre przesadziły trochę z modyfikacjami genetycznymi swoich atrybutĂłw fizycznych, czy wielkie siostry – będące niegdyś Siostrzyczkami (ang. Little Sisters), jednak teraz przybrały strĂłj nieco podobny do twojego (tyle, Ĺźe lepiej się prezentujący) i mające tendencję do okazjonalnego atakowania ciebie. A problemĂłw z nimi będziesz miał co niemiara – to w końcu twoje główne antagonistki w grze. Innymi innowacjami w stosunku do części pierwszej jest na przykład nowy system hakowania maszyn, czy inne modyfikacje broni w specjalnych stacjach. Poza tym rozgrywka stała się trudniejsza – przez te 10 lat dzielące fabularnie obie części gry genofagi nie próşnowały i popracowały nad swoimi metodami walki. Są one Ĺźwawsze, silniejsze i odporniejsze od tych z poprzedniego Bioshocka. Wymagać to będzie od ciebie więcej rozwagi i skupienia podczas walki – lepiej dobierać odpowiednia amunicję i plazmidy na wroga, niĹź walić w niego czym popadnie – gwarantuje to większą oszczędność Ĺźycia i amunicji. Nie będziesz jednak raczej odczuwał frustracji związanej z problemem niemoĹźności pokonania wroga – dwa, gĂłra trzy podejścia i go zabijesz, tym bardziej, Ĺźe gdy ty giniesz i odĹźywasz w specjalnej komorze (ang. vita chamber), to jemu nie regeneruje się Ĺźycie i ma go tyle, ile miał w chwili powalenia ciebie (zabieg ten jest przeniesiony z pierwszej części gry).

Ktoś tu mnie lubi:)

Zmieniły się takĹźe moĹźliwości „uĹźytkowania” Siostrzyczek. Teraz – po pokonaniu ich opiekuna – moĹźesz je adoptować, lub zebrać z nich ADAM-a (co w konsekwencji je zabije). W przypadku wybrania pierwszej opcji będą one przemierzać na twoich plecach lokacje, a przy znalezieniu odpowiedniego ciała genofaga pozyskają z niego drogocenną substancję. Jednak w czasie tego procesu musisz je chronić przed pojawiającymi się nagle bandami wrogĂłw. Warto więc przed tym zabiegiem oczyścić i zabezpieczyć okolicę za pomocą pułapek. No a potem pozostaje ci tylko odprowadzić je do przewodu wentylacyjnego i po raz kolejny zdecydować – czy uwolnisz je od pasoĹźytującego w ich ciele ślimaka (ktĂłry pozwala im pobierać ADAM-a), czy je zabić, wchłaniając płynąca w ich Ĺźyłach substancję. Podobnie, jak w poprzedniej części, te decyzje będą miały wpływ na fabułę i zakończenie gry.

Z takÄ twarzÄ nie powinieneś się pokazywać – jeszcze ktoś by się wystraszył i upadł...

Nie zmienił się w grze klimat – stał się nawet jeszcze lepszy. JuĹź wcześniej, przy opisywaniu cech gry i lokacji o nim wspominałem. Jest on gęsty, tajemniczy, mroczny, czasem nawet przeraĹźający. Nieoczekiwane zgaśnięcie świateł czy nagłe pojawienie się wroga za twoimi plecami moĹźe przyprawić nieprzygotowanych psychicznie na tego typu atrakcje o krĂłtkotrwały szok. SzczegĂłlnie często będą ci takĹźe towarzyszyć dziwne dĹşwięki czy ruchy, świadczące o ciągłej obecności wroga. Czasem jakaś beczka „bez powodu” sturla się po schodach, potem jakiś cień przemknie po ścianie albo usłyszysz dziwne stuknięcie... Owszem – graczy kochających Silent Hill i klimaty na tym poziomie to raczej nie ruszy, jednak pozostali będą w pełni usatysfakcjonowani. W kaĹźdym bądĹş razie podczas gry zawsze musisz być w gotowości. Ja po własnym zachowaniu zauwaĹźyłem, Ĺźe zdarzało mi się przemykać przy ścianach czy strzelać do ciał leżących na posadzce – bo mogły one być udającym trupa genofagiem. Klimat w Bioshocku 2 jednych w sobie rozkocha, a innych odrzuci.

BioShock 2 - recenzja gry