Margaret Atwood - Oryks i Derkacz

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Oryks i Derkacz (Oryx and Crake) Autor: Margaret Atwood Ilość stron: 424 Wydawnictwo: PrĂłszyński i S-ka Rok wydania: 2017 Cena: 38 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2017-06-22 Ocena: 80/100

Śmiercionośna zaraza zgładziła ludzkość. Yeti usiłuje przetrwać w świecie, w którym być może jest ostatnim człowiekiem. Nie potrafi uwierzyć w śmierć swojego najlepszego przyjaciela Derkacza i ukochanej ich obu, pięknej Oryks. Dlaczego świat się rozpadł? Dlaczego przeżyły tylko zielonookie Dzieci Derkacza? W poszukiwaniu odpowiedzi wyrusza w wędrówkę przez bujny gąszcz, który porasta tereny wielkiego miasta, opustoszałego w wyniku prowadzonych przez potężne korporacje niebezpiecznych, niekontrolowanych eksperymentów z inżynierią genetyczną.

Problematyka „postapokaliptyczna” jest dość dobrze spenetrowana przez twĂłrcĂłw literatury sci-fi, by wspomnieć takie klasyczne pozycje z czasĂłw Zimnej Wojny jak „Ostatni brzeg” Shute’a czy „Kantyczkę dla Leibowitza” Millera, jak i bliĹźsze nam czasowo pozycje, by wspomnieć chociaĹźby o „Drodze” McCarthy’ego tudzieĹź „Gwiazdozbiorze Psa” Hellera. Jedną z pozycji aspirujących do miana współczesnej klasyki jest „Oryks i Derkacz”.

Autorka banalnie prosto przyciągnęła uwagę do swej pozycji, a to poprzez zastosowanie tytułu, który co prawda ma fabularne uzasadnienie, lecz śmiało mógłby brzmieć zupełnie inaczej, a który opiera się na słowach pozostających gdzieś na pograniczu leksykalnej świadomości czytelnika. Niby są one znane, większość ludzi jednak będzie miała problem z wizualizowaniem ichniejszych desygnatów.



Akcja książki rozgrywa się w realiach przyszłości stosunkowo niezbyt oddalonej od naszej teraźniejszości, nie sposób bowiem nie dostrzec jej zalążków tudzież coraz bardziej ziszczających się elementów. Bohaterem książki jest zaś niejaki Jimmy vel Yeti, przyjaciel tytułowego Derkacza i kochanek Oryks, które losy śledzimy od dość sutego wczesnego dzieciństwa do egzystencji na pograniczu wegetacji w realiach po Zagładzie.

Podobnie jak to miało miejsce w przypadku „Bastionu” Stephena Kinga ĹşrĂłdłem wszelkiego zła jest niezwykle zjadliwy wirus, ze wszech miar będący produktem ludzkiej myśli. Autorka głównego zagroĹźenia dopatruje się jednak nie w wojskowych laboratoriach, lecz tych należących do wielkich koncernĂłw.

Książka stanowi projekcję poglądĂłw Kanadyjki tak na dominujące trendy społeczne i kulturowe, jak i rozwĂłj technologii – i skutkĂłw, do ktĂłrych doprowadzić moĹźe ich przeniknięcie się. Przestrzega ona nie tylko przed demonami atawizmu i zacofania, lecz takĹźe tego, co zwykło się obecnie określać mianem postępu.

„Oryks i Derkacz” dostarcza całkiem satysfakcjonującej lektury, nie pozbawionej literackiego piękna, ale teĹź i zadumy nad kondycją ludzkości, nade wszystko tej przynaleĹźnej tzw. Pierwszemu Światu. Najbardziej przeraĹźające zaś jest to, Ĺźe refleksja ta sugeruje nieuniknioność nieszczegĂłlnie radosnej przyszłości.