Brok the InvestiGator

Informacje o grze Nazwa gry: Brok the InvestiGator Gatunek: hybryda przygodĂłwki i beat’em upa Producent: COWCAT Cena: 71,99 PLN Recenzent: „FaultyGear” Ocena: 80%

Od czasu gdy recenzowałam próbę egranizacji komiksów Blacksad obrodziło nam trochę zwierzęcymi detektywami. Od pociesznego Frog Detective do ponurego Backbone, nie brakuje różnorodności w tonie prezentowanych historii i najróżniejszych milusich, mniej lub bardziej futerkowych bohaterów. Brok the InvestiGator jest chyba jednak pierwszą tego typu, w której pierwsze skrzypce gra gad, co mnie osobiście bardzo pasuje, bo uwielbiam gady.

Całe wieki po tym jak z Ziemi zniknęli ostatni przedstawiciele homo sapiens, planetę odziedziczyło społeczeństwo humanoidalnych zwierząt. Niestety, mimo olbrzymiego rozwoju technologicznego, podziały i problemy pojawiają się rĂłwnieĹź tutaj. Mamy więc mieszkańcĂłw rozległych, rozpadających się slumsĂłw spowitych chmurami zanieczyszczeń. Zdrowie i Ĺźycie biedakĂłw zaleĹźy od codziennych dostaw detoksykujących tabletek zapewnianych przez enigmatyczny Rząd. Z drugiej strony zaś mamy Ĺźyjących dosłownie pod kloszem BurĹźujĂłw, chronionych kopułą przed trującym powietrzem, oraz wszelkimi trudami. Owi wybrańcy są uprzywilejowani do tego stopnia, Ĺźe większość ciężkiej pracy wykonują za nich roboty, oni sami zaś mogą spełniać się na róşne sposoby chociaĹźby w zawodach kompletnie niedostępnych dla biedakĂłw. W tej raczej dystopijnej rzeczywistości kierujemy tytułowym Brokiem. Pracujący ciężko jako detektyw (i złota rączka) krokodyl stara się wiązać koniec z końcem, zajmując się jednocześnie przybranym synem – nastoletnim kotem Graffem. Podczas gdy Graff stara się uzyskać dzięki dobrym wynikom w szkole status BurĹźuja, jako Brok przyjmujemy zlecenie od pewnego zdesperowanego klienta. Rozpoczyna to lawinę wydarzeń, ktĂłre wpłyną nie tylko na przyszłość Broka i Graffa, ale być moĹźe teĹź całego społeczeństwa.



COWCAT porwało się na dość karkołomne zadanie – pogodzenie ze sobą klasycznej przygodĂłwki point’n’click z grą typu beat’em up. Czy jednak francuskie studio podołało zadaniu? Z przyjemnością stwierdzam, Ĺźe w większości tak. Połączenie dwĂłch pozornie sprzecznych stylĂłw rozgrywki dodało wielu aspektom rozgrywki większej głębi. MoĹźemy, zgodnie z hasłem reklamowym gry, decydować jakim chcemy być detektywem. MoĹźemy wybierać róşne rozwiązania: troszczyć się o innych, uciekać od konfliktu kiedy to moĹźliwe, główkować i rozwiązywać problemy pokojowo, a moĹźemy teĹź po prostu uciekać się do przemocy aby zdobywać zeznania i usuwać z naszej drogi problematyczne osoby. Zresztą, jeĹźeli tak nam się podoba, moĹźemy okładać pięściami dosłownie wszystko i wszystkich jak leci – niezaleĹźnie czy z nami zadarli czy nie. To czy preferujemy rozwiązania siłowe czy kombinowanie, jest jednym z elementĂłw wpływających na zakończenie jakie ostatecznie otrzymamy. Tych zaś jest w grze aĹź 11!

OprĂłcz standardowego rozmawiania i rozwiązywania zagadek poprzetykanego walkami, natrafimy teĹź na parę moĹźliwości odbycia przesłuchania. Wyszukujemy nieścisłości w zeznaniach, wysnuwamy wnioski, przedstawiamy dowody i nie dajemy się nadziać na liczne mylne tropy. Jest to chyba jeden z lepszych modeli przesłuchań i śledztw z jakim się zetknęłam, choć niestety wykorzystywany jest jak dla mnie jeszcze trochę za mało. Wiele zagadek w grze jest zresztą całkiem dobrych – nie polegają na uĹźywaniu wszystkiego na wszystkim aĹź pojawi się rezultat. Szczerze powiedziawszy nie natrafiłam na nic co wymagałoby logiki z kosmosu, a przecieĹź bywa to bolączką niektĂłrych przygodĂłwek.

Gra niestety nie ustrzegła się pewnych problemĂłw. Podstawowy niestety wynika z połączenia gatunkĂłw – sterowanie tylko myszą i klawiaturą lub tylko padem nastręczało sporo problemĂłw. UĹźycie myszy i klawiatury elementy w scenach walki bardzo łatwo przyczynia się do serii poraĹźek z powodu toporności, natomiast pad czyni klasyczny przygodĂłwkowy gameplay męczącym, gdy często sięgamy do plecaka po przedmioty. Efekt był taki, Ĺźe najlepiej grało mi się korzystając z obu rodzajĂłw sterowania naprzemiennie. Nie da się jednak nie przyznać, Ĺźe to dość niezgrabne rozwiązanie.



Drugim poważnym problemem jest to co zawsze, czyli pieniądze. W grze korzystamy z waluty nie tylko do kupowania nie tylko przedmiotów leczących potrzebnych nam w trakcie walk, ale też do np. płacenia rachunków, rozwiązywania problemów z NPCami, czy wreszcie kupowania rzeczy potrzebnych do pomyślnego ukończenia niektórych zadań pobocznych. Prowadzi to do sytuacji w których musimy grindować kasę np. na walkach w wirtualnej rzeczywistości. Nie jest to specjalnie przyjemne, nie jest to też coś co chce się robić w przygodówce. Nie po to gram w gry, aby i w nich płacić podatki!

Do innych problemów należą też liczne błędy, ale te na szczęście są całkiem zgrabnie łatane. Ja sama natrafiłam głównie na dziwne zwiechy sztucznej inteligencji niektórych przeciwników, opóźnione względem tego co się dzieje na ekranie efekty dźwiękowe, oraz postaci zaczepiające się o elementy otoczenia.

Odnośnie grafiki – nie da się ukryć, Ĺźe Brok to świetny przykład rysowanej oprawy. Postaci i świat są pełne kolorĂłw mimo swojej raczej ponurej rzeczywistości, są teĹź nieĹşle animowane. Nie wszystkim zapewne spodoba się jednak styl graficzny gry, ze względu na… wiadomo, oczywiste projekty postaci. Natomiast jeĹźeli niektĂłrym znajoma wyda się nie tylko kreska, ale teĹź elementy interfejsu to nie jest to bynajmniej przypadkowe. Zostały one odziedziczone po poprzedniej grze studia, czyli Demetrios – The BIG Cynical Adventure. Osobiście ucieszyłyby mnie bardzo stuprocentowo animowane cutscenki zamiast statycznych rysunkĂłw przy np. zakończeniach, ale nie moĹźna mieć wszystkiego.



Odnośnie dĹşwięku – muzyka jest bardzo dobra. Nie jest to jeden z soundtrackĂłw ktĂłry odsłuchuje się jeszcze długimi godzinami, ale świetnie spełnia swoją rolę. Kiedy powoli dochodzimy do prawdy w trakcie przesłuchania, towarzyszący nam kawałek staje się coraz bardziej wyrazisty i nabiera wręcz triumfującego tonu, zaś przy walce słuchamy dynamicznego utworu zachęcającego do walki. Tym co najbardziej podoba mi się w oprawie dĹşwiękowej jest jednak to, Ĺźe wszystkie dialogi i monologi są w pełni udĹşwiękowione i brzmią wybornie. Ponadto, choć nie mieliśmy tutaj szans na polski dubbing (a to wielka szkoda!), dostaliśmy naprawdę porządne kinowe tłumaczenie.

Podsumowując, Brok the InvestiGator to unikalny i całkiem udany miszmasz gatunkowy. Nie udało się uniknąć pewnych potknięć, ale spojrzawszy na całość projektu trzeba przyznać, że są to rzeczy które można wybaczyć. Polecam ludziom, którzy nie reagują alergicznie na anthro.

Bardzo dziękujemy serwisowi GOG.com za udostępnienie kodu recenzenckiego w celu umożliwienia powstania niniejszego tekstu - https://www.gog.com/pl/game/brok_the_investigator

Grafika 85% Muzyka 75% Grywalność 80% Ocena końcowa 80%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY bardzo ładna grafika róşne rozwiÄ zania problemĂłw wiele zakończeń naprawdę przyjemna fabuła

MINUSY problemy ze sterowaniem wynikajÄ ce z poĹ‚Ä czenia dwĂłch róşnych gatunkĂłw gier błędy grind waluty w przygodĂłwce = smutek

Dual Core 2.0 GHz, 4 GB RAM, karta grafiki 2 GB GeForce GTX 650 / Radeon HD 7770 lub lepsza, 2 GB HDD, Windows 10 64-bit