Pillars of Eternity II: Deadfire - zapowiedĹş

Informacje o grze Nazwa gry: Pillars of Eternity II: Deadfire Gatunek: cRPG WWW: http://eternity.obsidian.net/ Producent: Obsidian Entertainment Cena: 179,99 PLN

Swego czasu bardzo do gustu przypadło mi pierwsze Pillars of Eternity. Był to porządny cRPG w stylu z tak zwanej złotej epoki. Dlatego gdy tylko Klemens powiedział magiczne słowa „mam betę Pillars of Eternity II: Deadfire, kto chętny?” zgłosiłem się bez chwili wahania. I wsiąkłem na kilka dobrych godzin.

Po uruchomieniu gry tradycyjnie pierwsze co zrobiłem to udałem się do menu opcji. Nauczyłem się tego przy okazji ogrywania pierwszej części gry. Wiele parametrów można dostosować do preferencji gracza, dla przykładu bardzo lubię gdy gra robi automatyczną pauzę w przypadku kiedy drużyna wykryje pułapkę albo nie posiada akurat odpowiedniego oręża przeciwko potworowi. Co ciekawe, w opcjach można sobie ustawić jeden z kilku wyglądów interfejsu użytkownika. Brakuje mi chyba tylko opcji samodzielnego ustawienia, który element i gdzie powinien być. Niemniej jednak już na początku jest co najmniej bardzo dobrze.



Po uruchomieniu gry naleĹźy stworzyć postać. Edytor jest bardzo rozbudowany, ale jednocześnie prosty. Owszem, widać pewne zmiany, ot choćby tym razem od razu mamy dostępnych na jednym ekranie sporo róşnych portretĂłw postaci, ktĂłre moĹźemy wybrać, a nie jak to było poprzednio po prostu musieć przeklikać jeden na raz. Dodatkowo - kolejna nowość - tym razem nasza postać moĹźe być dwuklasowcem. W pełnej wersji gry będzie się dało takĹźe przenieść naszą postać z „jedynki”. Szkoda jednak, Ĺźe osobiście z tej opcji nie będę mĂłgł skorzystać... Owszem, posiadam pierwszą część gry (bez dodatkĂłw, niestety), ale ogrywałem ją bez Ĺźadnych zabezpieczeń DRM, toteĹź i zapisy gry takĹźe się nie zachowały.

W wersji beta nasza postać od razu ma do dyspozycji drużynę, a na dodatek zaczyna od 6 poziomu. Ma to jednak tę zaletę, że można po pierwsze pobawić się nowymi zdolnościami i zaplanować jakiś rozwój, a po drugie miło jest zacząć tak dla odmiany od całkiem nieźle dobranej i dopakowanej drużyny. Co prawda ta wersja gry posiada tylko angielską wersję językową (pełna gra w dniu premiery będzie posiadać polską, kinową wersję), nie był to jednak żaden problem, angielski znam wszakże dość dobrze. Nie będę tutaj wspominał za bardzo o fabule, szczególnie, że miałem od dyspozycji w sumie niewielki wycinek gry. O tym aspekcie porozmawiamy przy okazji recenzji.



Już na etapie bety mogę powiedzieć, że grafika jest bardzo ładna i bardziej dopieszczona. Wiąże się to niestety z nieco wyższymi wymaganiami sprzętowymi, ale nie ma co się oszukiwać - wszystko rośnie do góry, wymagania sprzętowe dla gier także. Nie zmienia to faktu, że da się komfortowo pograć na kilkuletniej maszynie.

Jak więc produkcja wygląda od strony gameplay`owej? Z jednej strony mamy do czynienia z rzutem izometrycznym, podobnie jak było w Baldur`s Gate czy Planescape: Torment. W kaĹźdej chwili moĹźna włączyć pauzę i wydać członkom druĹźyny polecenia. Jest to bardzo wygodne i sprawdziło się zarĂłwno w wymienionych wyĹźej grach, jak i w poprzedniej odsłonie opisywanego tytułu. Dialogi są rozbudowane i bardzo często mamy do wyboru więcej niĹź 3 opcje. Co więcej, nie ze wszystkich da się skorzystać. Dzieje się tak dlatego, Ĺźe czasem najpierw trzeba zdobyć odpowiedni poziom umiejętności lub biegłości. Na szczęście gra nie posiada tylko „dobrych” i „złych” rozwiązań. A poniewaĹź opcji jest naprawdę wiele, to i parokrotne ukończenie gry powinno być czystą przyjemnością. Podczas wędrĂłwek po lokacjach zdarza się, Ĺźe zostaniemy przeniesieni do, hmmmm, jak to nazywać, powiedzmy, Ĺźe tekstĂłwki przygodowej. Nasi bohaterowie natkną się na jakąś sytuację i będą prĂłbowali ją rozwiązać. Coś takiego występowało w pierwszej części gry i było - w moim odczuciu - całkiem fajne. Tutaj moĹźemy wybrać członka druĹźyny, ktĂłry decyduje jaką opcje dialogową wybrać. I warto z tego korzystać, zdarza się i tak, Ĺźe to akurat ktĂłryś z naszych towarzyszy posiada odpowiednią cechę, a druĹźyna zdobędzie jakiś bonus.



Największą nowością w Pillars of Eternity II: Deadfire jest możliwość posiadania statku. W Assassin`s Creed IV: Black Flag taka możliwość bardzo mi się podobała. W PoE II też jest to fajna opcja. Nie jesteśmy już uwiązani do jednego dużego kontynentu, można sobie popływać. Statek będzie można rzecz jasna modyfikować, dozbrajać czy rekrutować załogę. Niewątpliwie będzie to jeden z największych aututów nowych Filarów. Tutaj muszę jednak wspomnieć o największej wadzie, z jaką się spotkałem, a są to bardzo mało lokacje. Mam nadzieję, że w pełnej wersji będzie znacznie lepiej pod tym względem.

Z betą Pillars of Eternity II: Deadfire spędziłem ładne parę godzin. Teraz na pełną wersję czekam z niecierpliwością. Ta w pamięci naszych komputerów wyląduje ponoć już 8 maja 2018 roku. I na tę grę warto czekać.

Bardzo dziękujemy serwisowi GOG.com za udostępnienie kodu beta w celu umożliwienia powstania niniejszego tekstu - https://www.gog.com/game/pillars_of_eternity_ii_deadfire