Pillars of Eternity

Informacje o grze Nazwa gry: Pillars of Eternity Gatunek: cRPG Producent: Obsidian Entertainment Dystrybutor: Cenega Cena: 119,90 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 75%

Wiele lat przyszło graczom czekać na klasycznego crpga rozgrywanego w świecie heroic fantasy, prezentującego akcję z rzutu izometrycznego oraz opartego na mechaniźmie aktywnej pauzy. Owszem, w tzw. międzyczasie pojawiło się wiele innych godnych pozycji, niemniej gdzieś tam na dnie duszy kryła się melancholia. Aż nastał czas Pillars of Eternity.

Gra bynajmniej nie raczy nas realiami Dungeons&Dragons (na przeszkodzie stanęły kwestie finansowe – autorzy gromadzący budĹźet w znacznej mierze dzięki crowdfundingowi po prostu nie mogli sobie pozwolić na zakup licencji), lecz autorskim uniwersum wykreowanym przez samych twĂłrcĂłw. I trzeba im oddać, Ĺźe byli dość staranni w tym elemencie, mamy bowiem do czynienia z ciekawym światem wypełnianym przez dość ciekawe narody i rasy. Owszem, nie obejdzie się bez tolkienowskiego Ĺźelaznego repertuaru (krasnoludy, elfy), ale autorzy pokusili się takĹźe o wykreowanie własnych ros (vide boskich), choć nieco przypominających niektĂłre motywy z innych systemĂłw.

Heroic, ale niewÄ tpliwie teĹź i dark fantasy

Od samego początku jednak graczowi towarzyszy uczucie dĂŠjà vu – a to ze względu na „lektorskie” przerywniki pomiędzy (znowu) aktami (prawda, Ĺźe kojarzy się to z pewną serią?), a to ze względu na wygląd ekwipunku, dziennika (bardziej jednak przypominającego Planescape: Torment – co zresztą jest takĹźe budującym skojarzeniem), sposobu prowadzenia dialogĂłw itp. itd. Choć właściwie jest zanadto eufemizowaniem posłuĹźenie się skrĂłtem – naleĹźało wprost napisać: i TYM podobne, i TAK dalej.

Rzeczonej produkcji znacznie bliĹźej jest do takiego Baldur’s Gate’a niĹşli Icewind Dale – uĹźycie siły często jest tylko opcją, a nie koniecznością, choć niestety w odróşnieniu od wspomnianego Tormenta toczenie szeregu potyczek jest jednak nieuniknione. Jest to jdnak gra niewątpliwie wymagająca pracy szarych komĂłrek, a nie tylko umiejętności szybkiego klikania bądĹş teĹź sprawnego operowania czarami, atrybutami szczegĂłlnymi oraz eliksirami uzdrowień.

Trzeba przyznać, iĹź Pillars of Eternity posiada całkiem poruszającą fabułę, zyskującą szczegĂłlnie wraz z wykonywaniem questĂłw powiązanych z towarzyszącymi graczowi postaciami, przy czym niektĂłre z nich są rĂłwnie zaintrygowane wątkiem głównym, co „from zero to hero” kierowane przez gracza.

Przez kilkanaście lat trudno naprawdę coś tutaj ulepszyć

Obszar gry w zapowiedziach prasowych był anonsowany jako stanowiący odpowiednik współczesnej Hiszpanii, lecz w czasie zabawy szybko się przekonujemy, Ĺźe jest to ewidentne naduĹźycie. Mniejsza juĹź o to, Ĺźe przejście z jednego krańca na drugi zajmuje raptem kilka gry czasu świata gry, ale akurat zbyt dobrze pamiętam choćby mapę z pierwszego „Baldura”, by dostrzec skromność pod tym względem PoE.

NaleĹźy jednocześnie oddać twĂłrcom, Ĺźe nieustannie ulepszają swoje „dziecko” – obficie ją łatając (a niestety trzeba przyznać, Ĺźe było z czego – choćby sam musiałem wstrzymać rozgrywkę na kilka dni, gdyĹź bugi uniemoĹźliwiały ukończenie waĹźnego questu), a takĹźe wzbogacając w kolejne elementy (choćby o podświetlenie niektĂłrych przedmiotĂłw w ekwipunku). Jest więc więcej niĹź prawdopodobne, Ĺźe w dacie lektury niniejszej recenzji gra będzie inną produkcją od tej, z ktĂłrą zapoznał się niĹźej podpisany.

Potyczka niby niekonieczna, ale w końcu to smok

Z kolei w ogĂłle nie zawodzi oprawa audiowizualna rzeczonej produkcji – dokładnie tego oczekiwałem! Tła są w znacznej mierze ręcznie malowane, wygląd postaci w znacznym stopniu (choć nie całkowicie) odzwierciedla ich wyposaĹźenie, a oprawa muzyczna godna najlepszych tradycji gatunku. Tu wszakĹźe naleĹźy skierować w stronę wydawcy mały przytyk, iĹź płyta z soundtrackiem zawiera zaledwie 8 ścieĹźek trwających łącznie około 20 minut – tymczasem edycje wydane na Zachodzie zawierają tych motywĂłw znacznie więcej.

Pillars of Eternity mnie nie zawiodło – nie oczekiwałem pełnoprawnej produkcji AAA na miarę obu odsłon serii Baldur’s Gate, ale teĹź liczyłem na coś więcej niĹź pozycję wystarczającą na zaledwie kilkanaście godzin zabawy. I dokładnie taką grę otrzymałem – trochę budĹźetową, a trochę świadczącą o prawdziwym talencie twĂłrcĂłw, zdolnych do snucia najniezwyklejszych opowieści. JuĹź czekam na sequel!

Grafika 80% Muzyka 85% Grywalność 75% Ocena końcowa 75%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY klimat dawnych klasyków fabuła oprawa audiowizualna umiarkowana nieliniowość

MINUSY wyglÄ dajÄ ca tu i tam budĹźetowość sporo bugĂłw

Intel Core i5 2400 3.10 GHz/AMD Phenom II X6 3.3 GHz, 8 GB RAM, karta grafiki 1 GB GeForce GTX 570/Radeon HD 7700 lub lepsza, 20 GB HDD, Windows Vista/7/8