Tyranny

Informacje o grze Nazwa gry: Tyranny Gatunek: cRPG Producent: Obsidian Entertainment Dystrybutor: Cenega Cena: 149,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 75%

Przytłaczająca większość gier role-playing – acz nie tylko ich – obraca się wokół konwencji „od zera do bohatera”, zaś wspomniany heroizm zwykł się sprowadzać do zbawienia całego znanego świata, a tylko od czasu do czasu jego jakowegoś wycinku. Fakt ten został w końcu spostrzeĹźony przez twĂłrcĂłw z Obsidian Entertainment, ktĂłrzy zadali sobie pytanie: „a co by się stało, gdyby to jednak zło zatriumfowało?”. Tak narodziło się Tyranny.

Osoby, ktĂłre miały do czynienia z poprzednim dziełem rzeczonego studia – tj. Pillars of Eternity – niemal od samego początku poczują się jak ryba w wodzie. W istocie bowiem nowa produkcja garściami czerpie z PoE-u, w istocie korzystając z tego samego silnika, a w niemałym stopniu rĂłwnieĹź i mechaniki.

Nie oznacza to jednak, że mamy do czynienia z klonem z inną fabułą. Już pierwsze chwile uświadamiają bowiem, iż autorzy zaimplementowali szereg nowalijek, które trudno zupełnie zbagatelizować.

Decyzji czas

Pierwszą z nich jest sposób ukształtowania historii świata, w którym się pojawiamy, jak też dotychczasowej biografii naszej postaci. Nie korzystamy bowiem tylko z przygotowanych uprzednio biografii, lecz w pewnym stopniu podejmowaniem różnorodnych decyzji możemy ją ukształtować. Tytułem przykładu, wojska naszego władcy zdobywają oporną miejscowość, od naszej decyzji zaś zależy, czy jeńcy zostaną wcieleni do naszych oddziałów (skutkując ich mniejszą zbornością i dyscypliną, acz zwiększając liczebność i skłaniając przeciwnika do oportunizmu), czy też zostaną wydani pod miecz (co pozwoli utrzymać morale na wysokim poziomie, tak nasze, jak i wroga).

W ogóle gracz wciela się w niejakiego Stanowiciela, czyli arbitra, którego rozstrzygnięciom gra co rusz będzie oddawała szereg sytuacji. Jak to jednak w życie, rzadko uda się nam zadowolić wszystkie zainteresowane strony, skutki naszych decyzji mogą zaś być opłakane, bądź wręcz przeciwnie. Zachowanie prawdziwej neutralności na dłuższą metę jest właściwie niemożliwe, co gorsza zaś, wcale nie towarzyszy mu uspokojenie sumienia.

Jeśli idzie o same lokacje, szybko rzuca się w oczy ich dość skromna liczba, lecz tym bardziej ich dość nieznaczne „nasycenie”. MoĹźemy zapomnieć o dziesiątkach czy setkach subquestĂłw, te z reguły moĹźna policzyć na palcach rąk wysuniętej brygady drwali, a i stopień ich rozbudowy jest wcale nie większy.

Rzut izometryczny to jest jednak to!

Istota gry polega bowiem na jej kilkukrotnym przejściu poprzez opowiadanie się po róşnych stronach i badanie ścieĹźek wiodących od rozbieĹźnych wyborĂłw. Przy pierwszym podejściu gracz raczej nie uświadczy więcej niĹź 50 % atrakcji przygotowanych przez twĂłrcĂłw – co moĹźe być rozpatrywane tyleĹź jako zaleta, co i wada.

Na tym nowości bynajmniej się nie kończą. Warto tu wymienić chociaĹźby moĹźliwość tworzenia własnych czarĂłw. Nie ma bowiem gotowych zaklęć, lecz te formułujemy sami z poszczegĂłlnych elementĂłw, ktĂłre najpierw musimy zgromadzić. Co więcej, stopień komplikacji – a w rezultacie efektywności – magii zaleĹźy od stopnia wiedzy (swego rodzaju wyedukowania i mocy) – naszego wirtualnego alter ego.

Podobnie nasi towarzysze nie stanowią wyłącznie przybocznych siepaczy tudzieĹź uzdrowicieli, z ktĂłrymi od czasu do czasu będzie moĹźna pokonwersować. Przeciwnie, ich obecność w druĹźynie umoĹźliwi przeprowadzenie pewnych akcji zbiorowych – ot, w końcu druĹźyna w świecie cRPG stanie się zdolna do zagrywek druĹźynowych…

Bodaj jedyne przekleństwo w grze - całkiem niegrzecznej zresztÄ

Grze towarzyszy urokliwa oprawa audiowizualna. SzczegĂłlnie przypadła mi do gustu ścieĹźka muzyczna produkcji, utrzymana w dość patetycznym tonie, acz bez popadania w kicz. Co rĂłwnieĹź istotne, jest ona bardziej rozbudowana – a zarazem zborna – niĹşli miało to miejsce w przypadku Pillars of Eternity. Z kolei nie dane nam będzie uświadczyć jakichś nowatorskich wodotryskĂłw graficznych, co jednak znajduje przełoĹźenie na całkiem rozsądne wymagania sprzętowe gry.

Największą słabością Tyranny jest jednak jej teoretyczny atut – dylematy stawiane przed graczem są bowiem dość oklepane, nie wzbudzają one u uĹźytkownika rozterek etycznych po wyłączeniu gry. Nie jest to bynajmniej produkcyjniak o typowo hollywoodzkim binarnym kompasie moralnym, lecz odcienie szarości dość mocno kontrastują pomiędzy sobą. Gra sprawdza się jako pierwszy krok w stronę prawdziwego moralitetu wideo, lecz jeszcze takowym w pełni nie jest.

Tyranny to produkcja satysfakcjonująca, po ktĂłrej widać, Ĺźe powstała nieco „na uboczu” głównych zamierzeń. Implementuje ona jednak do konwencji gatunku szereg dotychczas jeśli w ogĂłle nie niespotykanych, to zdecydowanie stosowanych zbyt rzadko elementĂłw. Trudno upatrywać w niej realną alternatywę dla gigantĂłw w postaci Pillars of Eternity, trzeciej odsłony WiedĹşmina czy nadchodzącego Torment: Tides of Numenera, lecz jej pionierstwo ewidentnie wyróşnia ją z tłumu.

Grafika 85% Muzyka 90% Grywalność 70% Ocena końcowa 75%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY przełamuje konwencje system kreacji poczÄ tkowej opowieści urocza oprawa audiowizualna kilka nowalijek

MINUSY niesatysfakcjonujÄ ca przy pojedynczym podejściu krĂłtka nieco płytka

Intel Core 2 Quad Q9505 2.80 GHz/AMD Athlon II X4 840 3.10 GHz, 6 GB, karta grafiki 1 GB GeForce 450 GTX/ Radeon HD 5770 lub lepsza, 15 GB HDD, Windows 7 64-bit