Lancelot's Hangover: The Quest for the Holy Booze

Informacje o grze Nazwa gry: Lancelot's Hangover: The Quest for the Holy Booze Gatunek: przygodĂłwka Producent: Jean-Baptiste de Clerfayt Cena: 53,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 40%

Unikatową wartością zachodniej kultury, z reguły kompletnie sobie przez nas nieuświadamianą, jest powszechna wolność słowa i wyrazu artystycznego. Owszem, stosy płonęły rĂłwnieĹź w Europie, stosy, na ktĂłrych palono tak książki, jak i ich autorĂłw, jednakĹźe tego rodzaju zachowania współcześnie na Starym Kontynencie zwykło się postrzegać w kategoriach historii, ewentualnie egzotyki właściwej dla odległych, beznadziejnie „zacofanych” regionĂłw świata. Ale czy naprawdę gdzieś poza kulturową Północą mĂłgł powstać utwĂłr taki jak Lancelot's Hangover: The Quest for the Holy Booze?

Naszym bohaterem jest tytułowy rycerz Okrągłego Stołu, ktĂłremu jednak daleko do cnĂłt znanych z oryginalnych legend arturiańskich. Co więcej, dotyczy to rĂłwnieĹź jego towarzyszy, ktĂłrzy skupiają się na birbanctwie i porubstwie. Nie powinien więc dziwić nas fakt, Ĺźe zdecydowanie bardziej starotestamentowy niĹşli ewangeliczny BĂłg powierza mu zadanie pozostające w stosownej relacji do tego stylu Ĺźycia – odnalezienia Graala na potrzeby imprezy wszech czasĂłw.

Ĺťarty nieco bardziej lokalne...

Gra jest klasyczną przygodĂłwką point’n’click, ktĂłrej mechanika sprowadza się do eksplorowania kolejnych lokacji, prowadzenia dialogĂłw, jak teĹź gromadzeniu ekwipunku w celu wykorzystywania „znajdziek” w innych miejscach. W praktyce jest to jeszcze prostsze, niĹź mogłoby się zdawać, do odwiedzenia będziemy bowiem mieli dosłownie kilka lokacji, rzadko kiedy zaś będziemy nosili przy sobie więcej niĹź sześć przedmiotĂłw. Paradoksalnie jednak czasami łatwo utknąć, wystarczy bowiem nie wyczerpać jednego dialogu, by pewne miejsca czy interakcje były dla nas niedostępne – liniowość na całego.

Sama rozgrywka jest mało skomplikowana raczej z uwagi na fakt, Ĺźe stanowi ona raczej pretekst dla raczenia uĹźytkownika kolejnymi gagami i „bonmotami”, o lotności właściwej dla polskich przeglądĂłw kabaretowych ostatnich lat. I choć witz pt. „chłop przebrał się za babę” w wykonaniu wirtuozĂłw – jak np. tych z kabaretu „Tey” – moĹźe być zabawny, to w przypadku dziełka Jean-Baptiste'a de Clerfayta tak nie jest.

...i globalne

Głównym „arsenałem” autora jest bowiem obrazoburstwo, niestety często bardzo niskich, wręcz skatologicznych lotĂłw. Skumulowane do jednego gagu mogłoby być zabawne, lecz w większej dawce razi wręcz „jołbrachowaniem” poszczegĂłlnych postaci czy mało wyrafinowanymi aluzjami (o subtelności ciosu cepem w twarz) do celebrytĂłw czy seksu.

Gra zawodzi również pod względem oprawy. Na screenach prezentuje się jeszcze znośnie, razi jednak ewidentnym recyklingowaniem assetów, zwłaszcza tych o charakterze dźwiękowym. Ktoś mógłby zakrzyknąć, żeby uszanować trud twórcy działającego w pojedynkę, dostrzegam jednak ogromną różnicę między osiągniętym przezeń efektem końcowym, a tym właściwym dla dzieł takiego Joego Richardsona, a mianowicie Four Last Things i The Procession to Calvary.

Dla każdego coś miłego

Recenzując ostatnią wspomnianą wyżej pozycję zarzuciłem jej między innymi obrazoburstwo przekraczające granice niesmaku. W przypadku Lancelot's Hangover: The Quest for the Holy Booze problemem jednak nade wszystko jest artystyczna nieporadność, którą rzeczone obrazoburstwo w istocie ma raczej skrywać.

Grafika 65% Muzyka 30% Grywalność 40% Ocena końcowa 40%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY kilka gagów niskie wymagania sprzętowe umiarkowana cena

MINUSY humor przeważnie niezbyt wysokich lotów recyckling assetów przestarzała mechanika rozgrywki krótka

Procesor Pentium, 1 GB RAM, 2 GB HDD, Windows XP