Nino Haratischwili - Coraz mniej światła

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Coraz mniej światła (Das mangelnde Licht) Autor: Nino Haratischwili (ნინო ხარატიშვილი) Ilość stron: 768 Wydawnictwo: Otwarte Rok wydania: 2022 Cena: 69,99 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2023-03-27 Ocena: 75/100

Rok 1987. Związek Radziecki trzęsie się w posadach. W Gruzji coraz wyraźniej słychać głosy nawołujące do oddzielenia się od wszechwładnego niegdyś olbrzyma. W zmieniającym się, ogarniętym chaosem, ale też tętniącym życiem Tbilisi dorastają cztery przyjaciółki: spragniona wolności, pełna życia Dina, rozsądna i pragmatyczna Ira, romantyczna Nene, siostrzenica najpotężniejszego przestępcy w mieście, oraz wrażliwa, wychowująca się bez matki Keto. Różni je niemal wszystko, łączą marzenia o miłości, akceptacji i lepszym życiu.

W czasie burzliwych zmian politycznych i społecznych przyjaciółki dojrzewają, stają się kobietami, przeĹźywają pierwsze zauroczenia, muszą dokonywać trudnych wyborĂłw. Ich przyjaźń wydaje się niezniszczalna – aĹź do dramatycznych wydarzeń, ktĂłre na zawsze odmienią ich Ĺźycie…

Gruzja to kraj wywołujący wiele skojarzeń, wiele spośrĂłd nich jest jednak nieprecyzyjnych czy teĹź stanowi efekt takiej czy innej kliszy – chociaĹźby jako kraj pochodzenia Stalina i Berii. Podejrzewam, Ĺźe niejeden czytelnik prĂłbując ją umiejscowić na mapie Kaukazu zastanawiałby się, czy bliĹźej jej do Morza Czarnego czy Kaspijskiego. Blaski i cienie historii owego kraju w ostatnim stuleciu przybliĹźa nam po raz kolejny Nino Haratischwili.

Autorka podobnie jak miało to miejsce w przypadku „Ósmego Ĺźycia” skłania się ku formie sagi rodzinnej, choć tym razem akcja całości rozgrywa się w okresie Ĺźycia – i to niecałego – jednego pokolenia. Wyróşnia się rĂłwnieĹź osoba narratorki, choć ani przez moment nie zaczyna ona dominować nad całą powieścią.



Gruzja na kartach omawianej powieści jest krajem, który ma podstawy z nostalgią wspominać epokę breżniewowską Związku Radzieckiego, choć na jej kartach znajdziemy wiele postaci bardzo krytycznie nastawionych wobec ówczesnego ustroju, jak i sowiecko-rosyjskiego imperializmu. Czytelnik nie powinien również przeoczyć ziaren przyszłych niepokojów i problemów, kiełkujących pod patronatem Kraju Rad.

Jest to rĂłwnieĹź opowieść o gangsterskim sznycie, wyzbytym jednak orientalnej magii właściwej dla „Shantaram”, przeciwnie, na kartach książki prezentuje się nam świat osĂłb dorabiających się na handlu heroiną czy korupcji nowo powstałego państwa, ktĂłrym trudno stawiać pomniki. Ale w Ĺźadnym razie nie jest to pozycja o machoistowskiej perspektywie, autorka wskazuje bowiem na znacznie bardziej przepastny konflikt tradycji.

„Coraz mniej światła” to książka pełna wdzięku i elegancji, nawet gdy traktuje o mrokach i brudach. Opowieść jest snuta głosem pełnym ciepła, choć teĹź nie wolnym od bĂłlu i rozczarowania.