Brandon Sanderson - Odprysk świtu

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Odprysk świtu (Dawnshard) Autor: Brandon Sanderson Ilość stron: 176 Wydawnictwo: Mag Rok wydania: 2021 Cena: 27 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2021-04-22 Ocena: 70/100

Po odkryciu statku-widma, którego załoga najprawdopodobniej zginęła, próbując dotrzeć do otoczonej sztormami wyspy Akinah, Navani Kholin musi wysłać ekspedycję, by upewnić się, że wyspa nie wpadła w ręce wroga. Podlatujący zbyt blisko Świetliści Rycerze nagle tracą całe Burzowe Światło, więc podróż musi się odbyć drogą morską.

Właścicielka statku Rysn Ftori utraciła władzę w nogach, ale zyskała towarzystwo Chiri-Chiri, Ĺźywiącego się Burzowym Światłem skrzydlatego skowrończyka – istoty należącej do gatunku uwaĹźanego za wymarły. Teraz podopieczna Rysn choruje, a jedyną nadzieją na jej wyzdrowienie jest udanie się do staroĹźytnego domu skowrończykĂłw – Akinah. Z pomocą Lopena, niegdyś jednorękiego Wiatrowego, Rysn musi przyjąć misję powierzoną jej przez Navani i wpłynąć w niebezpieczny sztorm, z ktĂłrego nikt nie uszedł z Ĺźyciem. Jeśli załodze nie uda się odkryć tajemnic ukrytego miasta na wyspie, zanim spadnie na nich gniew jego staroĹźytnych straĹźnikĂłw, los Rosharu i całego cosmere zawiśnie na włosku.

Brandon Sanderson jest osobą znaną ze swej niezwykłej kreatywności w konstrukcji zupełnie nowych uniwersĂłw, dość przekonujących w swych szczegółach, a zarazem oczarowujących swą oryginalnością i odmiennością. Paradoksalnie czasami jednak skutkować to moĹźe pewnym rozczarowaniem ze strony czytelnikĂłw, skłonnych ku dalszemu zagłębieniu się w takim czy innym świecie, lecz niejako „przymuszonych” przez amerykańskiego pisarza do eksploracji zupełnie nowych krain. Ostatnimi czasy jednak zaczął on tworzyć róşnorakie spin-offy – i mniejsza z tym, czy stanowi to skutek jego własnej twĂłrczej potrzeby, czy teĹź stanowi efekt naciskĂłw ze strony wydawcy, o ile efekt końcowy jest satysfakcjonujący.

„Odprysk świtu” jednak pod tym względem dość znacznie róşni się od „Duszy cesarza” czy „Stopu prawa”, albowiem nie jest to zupełnie samodzielna powieść odwołująca się jedynie wobec takich czy innych praw danego uniwersum. Przeciwnie, podczas lektury czytelnik zetknie się z postaciami znanymi juĹź wcześniej – jak Kaladin, lecz nade wszystko Lopen, ktĂłrego rola jest całkiem istotna – jak teĹź i wydarzeń.



Główna bohaterka (nota bene nie sposĂłb nie zauwaĹźyć swego rodzaju twĂłrczego „feminizmu” Amerykanina) opowieści jest jednak postacią zupełnie nową, lecz o swej własnej historii i charakterze, choć nie sposĂłb pozbyć się wraĹźenia, iĹź była ona po trosze wzorowana na Shallan. Sama historia rĂłwnieĹź kończy się wyraĹşną puentą i trudno oczekiwać jakiejkolwiek jej realnej kontynuacji.

Całość została dość estetycznie wydana i sprawia przyjemność tak bezpośrednio podczas lektury, jak i cieszy oczy ulokowaniem na półce, nieco razi jednak okładka mocno umownie odwołująca się do treści, jak rĂłwnieĹź pewne niekonsekwencje w tłumaczeniu – raz mamy do czynienia ze Sznur, przy innej okazji zaś stykamy się z oryginalną Cord, najzabawniejsze zaś, iĹź raz tego rodzaju miszmaszu uświadczą się na jednej i tej samej stronie.

„Odprysk świtu” to mimo wszystko całkiem przyjemna przystawka dla wszystkich czytelnikĂłw wyglądających (i to juĹź dość długo) ciągu dalszego „Dawcy przysięgi”, jakkolwiek dość mało atrakcyjna dla tych czytelnikĂłw, ktĂłrzy nie chcieliby wcześniej zapoznawać się z całym cyklem „Archiwum Burzowego Światła”.