Lovecraft's Untold Stories - zapowiedĹş

Informacje o grze Nazwa gry: Lovecraft's Untold Stories Gatunek: hybryda gry zręcznościowej i przygodowej Producent: LLC Blini Games Cena: 46,99 PLN

Uniwersum, jakie pokazały światu dzieła H.P Lovecrafta, jest jednym z najbardziej intrygujących wytworĂłw ludzkiej wyobraĹşni – mroczne, oniryczne i całkowicie nieoczywiste. Autor nie podawał nic odbiorcom „na tacy”, a kształt świata uwaĹźny czytelnik będzie składał z fragmentĂłw układanki rozsianych po kolejnych opowiadaniach i nowelach. Czytając nowele Lovecrafta i zagłębiając się w jego świat solidaryzuje się on z protagonistami utworĂłw, ktĂłrzy stają twarzą w twarz z czystym Szaleństwem. Dzieła Samotnika z Providence cechuje raczej wolniej rozwijająca się akcja, w jakiej siły nadprzyrodzone rzadko decydują się na bezpośrednią konfrontację. Napięcie narasta stopniowo. Biorąc pod uwagę rosnącą popularność uniwersum nie dziwi, Ĺźe pojawia się coraz więcej gier nawiązujących do wytworĂłw wyobraĹşni H.P Lovecrafta.

Lovecraft's Untold Stories jest, jak się zdaje, pierwszą większą grą niewielkiego rosyjskiego studia niezaleĹźnego LLC Blini Games. Od strony technicznej mamy do czynienia z grą zręcznościową, z pewnymi elementami RPG i tzw. roguelike. Gracz przemierza szereg lokacji, ktĂłrych zawartość jest generowana losowo i zajmuje się eksterminacją znacznej ilości oponentĂłw charakterystycznych dla świata mitĂłw Cthuhlu. Przemierzymy więc choćby starą rezydencję – będącą w swojej istocie siedzibą kultu, opanowany przez oĹźywieńcĂłw szpital (czyĹźby dzieło Reanimatora?), teren wiejski, kopalnię i … Antarktydę. Jako Ĺźe gra znajduje się obecnie w produkcji (planowanych jest 12 „duĹźych” poziomĂłw) wyĹźej opisana zawartość, dostępna w tzw. „wczesnym dostępie”, stanowi jedynie fragment tego, co przyjdzie nam doświadczyć w pełnej wersji. Na etapie pisania tego tekstu gra znajduje się w wersji 0.75. Miałem okazję pograć chwilę w wersję poprzednią (0.65) i postęp jest znaczny – dodano choćby obsługę myszy, co umoĹźliwia wreszcie precyzyjne celowanie.



Sednem gry jest przemieszczanie się po lokacjach generowanych losowo, zbieranie ekwipunku i gromadzenie ĹşrĂłdeł wiedzy okultystycznej, walka z oponentami oraz rozwiązywanie (sporadycznych pĂłki co) zagadek. Jeśli chodzi o konstrukcję rozrywki, to przypomina ona schemat znany choćby z klasycznej Zeldy powielany wielokrotnie choćby w Binding of Issac, czy recenzowanym jakiś czas temu Songbringerze. Od czasu dodania obsługi myszki gra stała się bardziej przystępna, choć dalej wymaga dobrego refleksu, zwłaszcza przy walkach z bossami. Śmierć naszego wirtualnego alter ego (podobnie jak restart poziomu) cofa nas do początku ostatnio odblokowanego poziomu – ze wszystkimi znalezionymi do rozpoczęcia tego etapu przedmiotami. Po zakończeniu pierwszej pełnoprawnej misji moĹźemy w razie zgonu cofnąć się do naszej „bazy” – przy czym wĂłwczas tracimy zdobyte przedmioty.

Obok konieczności dbania o poziom „zdrowia” i „staminy” (jaka zuĹźywana jest przez uniki i ciosy zadawane przez protagonistę w zwarciu) naleĹźy rĂłwnieĹź dbać o poziom zdrowia psychicznego bohatera. Na powyĹźszy trzeba zwłaszcza uwaĹźać przy badaniu róşnorakich stacjonarnych przedmiotĂłw jakie znaleźć moĹźemy w lokacjach. WĂłwczas otwiera się okno dialogowe, z ktĂłrego moĹźemy wybrać jedno z kilku zachowań albo przemyśleń bohatera. NiektĂłre działania nie dadzą Ĺźadnego efektu, inne – dadzą efekt pozytywny, a jeszcze inne – wywołają szkodę – psychiczną albo fizyczną. Niekiedy jednak juĹź na pierwszy rzut oka widać, ktĂłrą z opcji dialogowych lepiej ominąć – dla przykładu – znajdując laleczkę wyglądającą jak nasz protagonista naleĹźy rozwaĹźyć, czy wybĂłr opcji polegającej na wbiciu szpilki w plecy jawi się jako rozsądny.



Oprawa wizualna mieści się w modnej obecnie konwencji pixel art. Jest ona bardzo nierówna. O ile pierwsze moje wrażenie było ujemne, to z czasem zaczęła się mi nawet podobać. Przeciwnicy i lokacje w znacznej mierze nawiązują do tzw. mitologii Cthuhlu i każdy fan Lovecrafta szybko rozpozna różne istoty archetypiczne dla uniwersum. Nietrudno też znaleźć, wcale nie tak rzadkie, nawiązania do różnych opowiadań autora. Szczątkowa oprawa dźwiękowa nie przeszkadza, choć gra bywa klimatyczna, Grozy ani Szaleństwa (w przeciwieństwie do wirtualnego protagonisty) póki co nie doświadczyłem.

Nie będę ukrywał, Ĺźe pierwsze wraĹźenia, jeszcze z wersji 0.65 były złe. Gdy jednak po pewnej przerwie usiadłem do nowszej wersji gry – zaczęła się mi podobać. Choć uwaĹźam, Ĺźe konwencja gry zręcznościowej nie do końca umoĹźliwia oddanie klimatu twĂłrczości Lovecrafta, to z zainteresowaniem czekam na dalsze usprawnienia i zawartość. UwaĹźam, Ĺźe Lovecraft's Untold Stories ma bardzo duĹźy potencjał i jeśli twĂłrcy rozszerzą aspekt RPG (a gra wszakĹźe reklamowana jest jako RPG), to projekt ten moĹźe stać się bardzo dobrą produkcją. Dodać naleĹźy, Ĺźe na chwilę obecną mamy jedną klasę postaci (detektyw) i jedną moĹźliwą do odblokowania (co mi się nie udało) – a w finalnej wersji ma być ich więcej – przy czym rozgrywka kaĹźdą z nich ma wyglądać zgoła inaczej.

Bardzo dziękujemy serwisowi GOG.com za udostępnienie kodu beta w celu umożliwienia powstania niniejszego tekstu - https://www.gog.com/game/lovecrafts_untold_stories