Drakensang: The River of Time - zapowiedĹş

Informacje o grze Nazwa gry: Drakensang: The River of Time Gatunek: crpg WWW: www.drakensang.de/ Producent: Radon Labs Dystrybutor: Techland

JuĹź w kwietniu bieżącego roku nadarzy nam się sposobność, by ponownie przenieść się do baśniowego świata Aventurii. Drakensanga nie trzeba juĹź nikomu szczegĂłlnie przedstawiać. Zapowiadany jako następca serii Baldur’s Gate (tak nachalna reklama z pewnością nie wyszła produktowi studia Radon Labs na dobre), choć nie sprostał wymaganiom jej fanĂłw, został uznany za bardzo solidnego erpega oferującego alternatywę wobec systemu Dungeons and Dragons, zyskując tym samym całkiem niemałe grono fanĂłw.

Akcja drugiej części zatytułowanej The River of Time ma miejsce w roku 1009, czyli 23 lata przed wydarzeniami, w których mieliśmy okazję uczestniczyć w jej poprzedniku, The Dark Eye. Od pewnego czasu dostępne jest grywalne demo, w które miałam okazję pograć i chciałabym się podzielić moimi wrażeniami.



W rolę narratora wciela się nasz stary znajomy, krasnolud Forgrimm, ktĂłry wspomina swoje młodzieńcze lata, kiedy to wraz z grupą przyjaciół udał się w najeĹźoną niebezpieczeństwami podróş Wielką Rzeką zwiedzając przeróşne zakamarki księstwa Kosch. TuĹź po filmiku wprowadzającym, podobnie jak w części pierwszej, moĹźemy stworzyć własną postać. Tutaj jednak twĂłrcy gry zaoferowali graczowi więcej moĹźliwości, gdyĹź moĹźe on zgodnie ze swoimi upodobaniami dopasować fryzurę, wzrost i kształt ciała, a takĹźe rysy twarzy swojego bohatera, czego nie było w pierwszej części. W kwestii wyboru rasy i profesji nie zaszły szczegĂłlne zmiany. Nadal moĹźemy wcielić się w postać Krasnoluda, Elfa, ŚrĂłdziemianina, Tulamidianina oraz Thorwalianina. W obrębie tych ras mamy szeroki wachlarz moĹźliwości. I tak moĹźemy zostać np.: amazonką, krasnoludzkim wojownikiem, magiem, alchemikiem, złodziejem czy piratem. TwĂłrcy zaoferowali nam łącznie 21 kombinacji. Nowością jest dodatkowa profesja – krasnoludzki druid oraz wojownik z dalekiej Północy. WaĹźną innowacją jest rĂłwnieĹź moĹźliwość wyboru jednego z trzech stopni trudności. To ukłon w stronę graczy, ktĂłrzy (słusznie zresztą) narzekali na to, Ĺźe gra jest za prosta.



Podczas naszej podróşy przyjdzie nam zwiedzić wiele róşnorodnych lokacji. Przemierzać będziemy niebezpieczne lasy i zielone, ukwiecone łąki, a takĹźe pokonywać mroĹşne, pokryte śniegiem gĂłrskie pasma, gdzie czyhać na nas będą liczne niebezpieczeństwa oraz wrogowie znani juĹź z pierwszej części (Ĺźarłoczne wilki, smoki, olbrzymie pająki czy hordy bandytĂłw czających się w leśnych kniejach, ktĂłre wyśmienicie spełniają rolę zasadzek na samotnych wędrowcĂłw), jak i cała masa zupełnie nowych przeciwnikĂłw takich jak wilkołaki, trolle i węże morskie, dla ktĂłrych nasza łódĹş (odpowiednik domu Ardo z „jedynki” i jednocześnie środek lokomocji, dzięki ktĂłremu będziemy mogli przemieszczać się pomiędzy udostępnionymi lokacjami w świecie gry) jest tylko maleńką łupinką orzecha. W grze dane nam będzie plądrować opuszczone lochy i jaskinie, w ktĂłrych z kolei zgubę mogą przynieść nam wielkie, mechaniczne golemy. W tym ostatnim przypadku pozostaje jednak mieć nadzieję, Ĺźe lochy będą bardziej zróşnicowane i mniej zawiłe niĹź w „jedynce”, gdyĹź eksploracja jednakowych korytarzy po dłuĹźszym czasie bardzo nuĹźy.

Pojawić się mają rĂłwnieĹź zadania wykonywane w nocy lub o zachodzie słońca, co bez wątpienia jest wielkim krokiem naprzĂłd i sporym urozmaiceniem nadającym grze większego realizmu. Jednak nie mogę nadal zrozumieć, dlaczego twĂłrcy studia Radon Labs wciąż bronią się przed dynamicznymi zmianami pogody i trybem dnia i nocy, co w chwili obecnej jest normą w cRPG, a nawet wkrada się do innych gatunkĂłw gier, czego przykładem moĹźe być druga część przygodĂłwki Assassin’s Creed, ktĂłra raczy nas przepięknymi zachodami i wschodami słońca. No cóş, być moĹźe dopiero w trzeciej odsłonie serii Drakensang będziemy mogli cieszyć się podobnymi efektami. PĂłki co przyjdzie nam przemierzać świat podczas wiecznie trwającego dnia lub nocy w zaleĹźności od zaawansowania fabuły gry.



Nasza przygoda rozpoczyna się z chwilą rozbicia obozu, w którym towarzyszący nam poszukiwacze przygód zamierzają spędzić noc. Odpoczynek przerywa niestety atak rabusiów. Pomimo heroicznej walki jeden z napastników powala naszego bohatera, doprowadzając go do utraty przytomności. Nasza postać odzyskuje świadomość w porcie miasta Nadoret, które jest punktem wyjściowym dalszej podróży, a zarazem samouczkiem dla graczy, którzy nie mieli do czynienia z poprzednią częścią serii. Można w nim odbyć parę treningów, zaopatrzyć się w kilka drobiazgów, które ułatwią nam żywot w tym niebezpiecznym świecie, a także wykonać garść drobnych zadań pomagających zorientować się w ogólnej mechanice gry. Za wykonanie zadania tradycyjnie otrzymujemy punkty doświadczenia, a po osiągnięciu odpowiedniego ich pułapu lądujemy na kolejnym poziomie z garścią punktów przygody, które możemy dowolnie rozdysponować pomiędzy różnorodnymi cechami pomagającymi nam lepiej radzić sobie w świecie Aventurii. Są to między innymi: przetrwanie, zielarstwo, skradanie się, otwieranie zamków, leczenie ran, targowanie się i wiele, wiele innych. W tym miejscu pragnę wyrazić nadzieję, iż twórcy gry przeanalizowawszy błędy poprzednika, zaoferują graczom dużo bardziej specyficznych dla danej profesji towarzyszy i nie dopuszczą tym samym do sytuacji, w której wojownik-zabijaka będzie jednocześnie świetnym magiem i rewelacyjnym włamywaczem, gdyż negatywnie wpływa to na taktykę rozgrywki.

Punkty przygody moĹźemy teĹź przeznaczyć na zwiększenie naszych umiejętności posługiwania się bronią. Do wyboru mamy szable, topory, sztylety, miecze jedno- i dwuręczne, a takĹźe łuki i kusze dla zwolennikĂłw walki dystansowej. Jak widać moĹźliwości jest sporo, ale to jeszcze nie koniec. Mamy bowiem moĹźliwość wyszkolenia się w umiejętnościach specjalnych. Usprawniają one naszą walkę oferując całą paletę „bajerĂłw”, ktĂłre pomogą nam wyjść zwycięsko z niejednej walki. MoĹźemy nauczyć się między innymi parowania tarczą, unikĂłw oraz poszerzyć nasze zdolności bojowe o wykonywanie ciosĂłw z obrotu, finty czy młyńce. Jednak do wyszkolenia umiejętności specjalnych potrzebni nam będą nauczyciele, ktĂłrzy chętnie nas wytrenują w zamian za pewną kwotę pieniędzy czy wyświadczenie przysługi. Gra oferuje nam rĂłwnieĹź moĹźliwość poznania arkanĂłw alchemii i magii, w ktĂłre moĹźe nas wprowadzić niejeden specjalista w tej dziedzinie, jeśli zdobędziemy jego przychylność. Zdobywając kolejne stopnie wtajemniczenia, moĹźemy sami przygotowywać napoje uzdrawiające dla siebie i reszty druĹźyny, a takĹźe korzystać z coraz potężniejszych czarĂłw bojowych i leczniczych. PowyĹźsze opcje opisałam głównie z myślą o graczach, ktĂłrzy z serią Drakensang nie mieli wcześniej do czynienia. Dla tych natomiast, ktĂłrzy grali juĹź w „jedynkę”, informacje te są przydatne jedynie po to, by mogli wyciągnąć wniosek, iĹź w tej kwestii Rzeka czasu nie róşni się niczym od poprzednika.



Nie pozostaje nam już nic innego, jak tylko cierpliwie czekać do kwietnia, by zanurzyć się w magii krainy Aventurii i stawić czoło czyhającym na nas niebezpieczeństwom. Osobiście liczę na to, że The River of Time będzie trzymało co najmniej poziom części pierwszej.