Two Worlds II

Informacje o grze Nazwa gry: Two Worlds II Gatunek: cRPG WWW: http://www.twoworlds2.com/ Producent: Reality Pump Dystrybutor: CD Projekt Cena: 119,90 PLN

Coś się kończy, a coś się zaczyna. Czasem ze sporym poślizgiem - tak jak w wypadku drugiej części Two Worlds, na którą krakowskie Reality Pump kazało nam czekać przeszło trzy lata. Czy było warto?

To zaleĹźy. Gra ma swoje lepsze i gorsze strony, a ostateczny rozrachunek uzaleĹźniony jest od tego, kto co lubi. Zacznijmy od miłośnikĂłw dobrze opowiedzianej historii. Ci mogą od razu wrĂłcić do jakiejkolwiek średniej klasy książki, bowiem bawić się przy niej będą lepiej niĹź przy Two Worlds II. Niby jest jakaś tam fabuła. Nasz bezimienny bohater i jego obdarzona boską mocą siostra są więzieni przez złego Gandohara… Bla bla bla… z ratunkiem przybywają orkowie-partyzanci… bla bla bla… tylko bohater moĹźe uratować świat… i tak dalej, i tak dalej. Mdłe to, nudne i niewyraĹşne do tego stopnia, Ĺźe pod juĹź w połowie pierwszego z trzech rozdziałów najzwyczajniej w świeci przestałem śledzić wątek. Sytuacje ratują zadania poboczne, bo choć część z nich to klasyczne „idĹş i zabij”, to nawet one są obleczone w interesującą otoczkę fabularną. Niestety Two Worlds II nie uchroniła się przed czymś co nazwałbym „syndromem Obliviona”. Rzecz w tym, Ĺźe wykonanie 95% zadań moĹźe ograniczać się do biegania do kolejnych oznaczonych na mapie miejsc, bez zaznajomienia się z właściwą treścią questa. SzczegĂłlnie, Ĺźe kiepsko zrealizowany dziennik wręcz zachęca do tego typu podejścia.



Dlatego teĹź o zajęciem o wiele ciekawszym jest swobodna eksploracja świata. No, moĹźe naduĹźyłem trochę słowa „swobodna”, bo choć po kaĹźdej z trzech duĹźych wysp poruszamy się stosunkowo według własnego widzimisię, to przemieszczanie się między nimi jest nierozerwalnie powiązane z głównym wątkiem fabularnym. Podobnie wygląda to w wypadku wielu zamkniętych lokacji. Wejścia do przypadkowo napotkanych jaskiń, budynkĂłw czy kopalń są często zablokowane aĹź do momentu przyjęcia odpowiedniego zadania. Jednak, nawet mimo to naśladowcy Wojciecha Cejrowskiego nie będą mieli powodĂłw do narzekań. Obszar świata gry jest naprawdę spory i zróşnicowany. Ułatwieniem w jego eksploracji miała być w zamyśle twĂłrcĂłw moĹźliwość Ĺźeglugi i jazdy konnej. Niestety, oba pomysły okazały się totalnymi niewypałami. Dość powiedzieć, Ĺźe poruszanie się na pieszo (tudzieĹź wpław) pozwala na zaoszczędzenia duĹźej ilości czasu i nerwĂłw.



ZarĂłwno obieĹźyświatom, jak i estetom spodoba się oprawa wizualna produkcji. Dziw bierze, Ĺźe przemierzający ulice antalorskich miast ludzi nie nucą pod nosem „jaki piękny świat…”. Grafika rzeczywiście stoi na bardzo wysokim poziomie, szczegĂłlnie jak na grę RPG. Choć nadal kilka drobiazgĂłw moĹźe irytować – nie rozumiem np. po co dodano tak intensywny efekt rozmycia obrazu przy okazji odwracania się postaci. Spodobała mi się za to róşnorodność potworĂłw. MoĹźe nie róşnorodność jako taka, bo nie ma ich znowu aĹź tak wiele, ale to, Ĺźe duĹźej części z nich nie spotkałem jeszcze w Ĺźadnej innej grze. RĂłwnieĹź melomani znajdą w Two Worlds II coś dla siebie. PrĂłcz przyjemnego instrumentalnego podkładu mam tutaj na myśli zaimplementowane mini-gry muzyczne, ktĂłre mechaniką jako Ĺźywo przypominają to co znamy z serii Guitar Hero. Umiejętne wykonanie kaĹźdego z kilkunastu utworĂłw wymaga pewnej wprawy, ale poświęcony czas zwraca się w postaci pokaĹşnych sum pieniędzy.