Torment: Tides of NumenĂŠra

Informacje o grze Nazwa gry: Torment: Tides of NumenĂŠra Gatunek: cRPG Producent: inXile entertainment Dystrybutor: Techland Cena: 139,90 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 85%

Planescape: Torment to legenda gatunku, ktĂłra głęboko wryła się w moją pamięć, pozostawiając wiele pięknych wspomnieć, wywołująca skojarzenia w zupełnie nieoczekiwanych miejscach i sytuacjach. Czy więc nieoficjalny następca – Torment: Tides of NumenĂŠra – miał jakiekolwiek szanse na zmierzenie się z kanonem?

Odwołania do czasów minionych są niezwykle częste, gracz zaś jest nimi raczony już na samym początku, gdy do jego uszu dociera głos narratora o barwie Piotra Fronczewskiego (który zresztą do Tormenta sprzed dwudziestu lat nie przyłożył ręki, ale i tak z oczywistych względów stanowi symbol lokalizacji z lat 90.), snuta przezeń zaś opowieść jest zupełnie niesamowita, zmierzając ku jeszcze większym dziwactwom.

Swych losĂłw nie rozpoczynamy bowiem nad kuflem ale w jakiejś podrzędnej tawernie, lecz w nieznanej przestrzeni, spadając z ogromnej wysokości. Co ciekawe, juĹź tutaj moĹźemy doprowadzić do ostatecznej śmierci, dość szybko jednak odkrywamy, Ĺźe w istocie nasz protagonista cieszy się rzadką cechą nieśmiertelności, ktĂłrej jednak dodatkowo towarzyszy kompletna amnezja połączona ze zdolnością przypominania sobie urywkĂłw nieraz bardzo odległej przeszłości. Prawda, Ĺźe to brzmi bardzo znajomo? A dodajmy do tego jeszcze istotę głównego adwersarza…

Rozpacz, czyli każdy świat ma swego Wiekuistego

Nieco inaczej niĹź miało to miejsce w przypadku Planescape gracz na początku kreacji postaci musi się zdeklarować co do charakteru kierowanej postaci, przy czym następnie ma pewną moĹźliwość wycofania się z podjętych wcześniej decyzji. Szkoda jednak, Ĺźe twĂłrcy nie zdecydowali się na oddanie w tym zakresie pełnej swobody odbiorcy swej pozycji – mechanizm ten szokująco dobrze sprawdził się przy okazji pierwowzoru, a i róşnorakie produkcje Bethesdy dowodzą, Ĺźe to po prostu działa. Od siebie dodam tylko, Ĺźe ścieĹźka nano – swego rodzaju maga-dyplomaty – jest najbardziej satysfakcjonująca, preferencja innych zdolności, zwłaszcza siłowych, stanowi tak naprawdę marnotrawstwo wielkiego potencjału fabularnego tej pozycji. Sam system rozwoju postaci jest dość oryginalny, acz dość ograniczony. Nie tak mało jest gier, w przypadku ktĂłrych moĹźna uświadczyć większej róşnorodności choćby takich umiejętności specjalnych.

Akcja gry rozgrywa się w świecie NumenĂŠry, ktĂłry dość zaskakująco okazał się dla mnie dość przekonujący, zachowując ducha Wieloświata – warto pamiętać, Ĺźe autorzy pragnęli stworzyć pełnoprawnego sequela, na co im nie pozwoliły względy licencyjne. Gracz czasami jest więc raczony substytutami (ot, takie Wojny Krwi przeistoczyły się w Wieczną Bitwę) czy teĹź rozwiązaniami charakterystycznymi, acz na tyle powszechnymi, Ĺźe wolnymi od prawnych zagroĹźeń (portale). Sam koncept świata istniejącego miliardy lat po tym znanym dla nas – doświadczonym wielokrotnie przez kataklizmy i konieczności „rozpoczęcia od nowa” – jednak sprawdza się zaskakująco dobrze, natykanie się zaś na artefakty z dawno minionych czasĂłw dostarcza zaś wiele intelektualnej przyjemności.

NumenĂŠra, czyli nieco archaizmĂłw rodem z fantasy...

Rzeczone uniwersum cechuje się zupełnie oryginalnymi lokacjami, w stopniu niezwykłym – chyba po raz pierwszy aĹź na taką skalę od czasĂłw pierwszego Tormenta – pobudzającymi wyobraĹşnię. Tak, to zdecydowanie mĂłgłby być Wieloświat, tak w zakresie otwartych przestrzeni, jak i grobowcĂłw nasuwających oczywiste skojarzenia z Labiryntem ModronĂłw.

Dużej satysfakcji dostarczają również questy, jak też konstrukcja towarzyszy. Te pierwsze z reguły można rozwikłać na wiele zupełnie różnorodnych sposobów, tak pod względem etycznym, jak i też z wykorzystaniem różnorakich środków. Tu raz jeszcze należy podkreślić, że rozwiązania ukierunkowane na zdolności perswazyjne były niejako preferowane przez twórców, różniąc się nawet pomiędzy sobą.

Torment: Tides of NumenĂŠra - recenzja