The Elder Scrolls IV: Shivering Isles - recenzja

Zdarza się w życiu każdego gracza taki okres, że nie może już siedzieć przy wyżymających mózg jak gąbkę, skomplikowanych strategiach, w głowie plącze mu się od rankingów we wszystkich menedżerach piłkarskich, ponurość wielu produkcji przyprawia go o gorączkę, a każdy strzał w FPS-ach odbija się echem w jego głowie. Bywa też, że chciałby się bez ograniczeń wyżyć w niesamowicie mrocznym klimacie - na takie chwile najlepszy jest Shivering Isles.

Welcome in Dementia!

Przypomnijmy, Ĺźe kilkanaście tygodni temu został wydany pierwszy „dodatek” do Obliviona, chyba najlepszego obecnie RPG-a w historii gier, ktĂłrego „urodziła” Bethesda Softworks. Słowo dodatek piszę w cudzysłowie, poniewaĹź panowie z Bethesdy zaserwowali nam jedynie zbiĂłr dostępnych w Internecie, płatnych modĂłw, zebranych na jednym krążku. Jak dla mnie, nie był to pomysł zbyt trafiony – pierwsza płatna „łatka” kosztuje w Internecie dwa dolce i dodaje „aĹź” jedną zbroję dla konia! Co więcej, nie jest to zbroja dająca zwierzęciu jakąś szczegĂłlną ochronę, a tylko zmieniająca wygląd! Ręce opadają… Na szczęście następne „patche” okazały się lepsze, ale oferowane przez nie nowe questy były na siłę wciśnięte w świat „starego” Obliviona. Dzięki Bogu, wreszcie lekkim krokiem nadszedł Shivering Isles, ktĂłry nie jest Ĺźadnym zbiorem modĂłw, a pełnoprawnym dodatkiem i…

Przenosi nas do całkiem nowego świata, władanego przez szalonego Sheogoratha, ktĂłry wzywa nas na pomoc. Aby jednak spotkać się z samym księciem szaleństwa, musimy udać się w pobliĹźe Bravil, gdzie po zainstalowaniu add-ona pojawi się portal przenoszący nas do zwariowanego świata. Nie kaĹźdy śmiałek jednak moĹźe dostać się na Drżące Wyspy, dlatego jako kryterium uĹźyty został Gatekeeper – StraĹźnik Bramy, ktĂłrego musimy usunąć, jeśli chcemy przybyć do krain szaleństwa. Po pokonaniu Gatekeepera czeka nas jeszcze kilka prostych potyczek (prostych, jeśli jesteśmy juĹź dość zaawansowani) i droga do księstwa szaleństwa. Po dotarciu do Nowego Sheoth zawiązuje się fabuła gry... Władca szaleństwa, Sheogorath, wzywa nas do swojego świata z powodu nadciągającej inwazji Władcy porządku i ładu oraz jego wojsk. To właśnie z nimi walczymy przez całą rozgrywkę. Prawdziwe oklaski należą się Bethesdzie za postać zwariowanego lorda – moĹźna by przypuszczać, Ĺźe to najlepszy NPC, jakiego kiedykolwiek spotkaliśmy w grach role-playing. Jego kwestie są nadzwyczaj dowcipne, chociaĹź bije z nich wszechobecny bezsens – to przecieĹź książę szaleństwa, ktĂłry w jednej chwili potrafi się śmiać jak obłąkany, aby za moment spowaĹźnieć i… znĂłw się roześmiać. My w całej tej przygodzie będziemy się śmiać rĂłwnie często jak on. Zapewniam. RĂłwnie ciekawi i „dobrze zrobieni” są ludzie w domenie Sheogoratha – kaĹźdy z nich jest na swĂłj sposĂłb oryginalny przez specyficzne poczucie humoru, własne dziwaczne problemy lub bardzo subiektywny sposĂłb patrzenia na świat. Wojna z ładem i porządkiem to oczywiście wątek główny, bo Shivering Isles, kontynuując tradycję z podstawki, daje nam wielką swobodę i masę zadań pobocznych. Od zadań typu „przynieś to i to, ktĂłrego moĹźesz szukać tam i tam” są i znacznie ciekawsze, ale zarĂłwno te troszkę skostniałe zadania, jak i bardziej oryginalne są gratyfikowane wielce atrakcyjnymi przedmiotami – nigdy więc nie powinniśmy się czuć niedocenieni. Zwłaszcza, Ĺźe…

Sheogorath we własnej, mało skromnej osobie

W Shivering Isles pojawiają się dwa nowe surowce – ruda obłędu i bursztyn. Gdy oddamy takie materiały w ręce doświadczonego kowala, moĹźemy liczyć na naprawdę bardzo imponujące zbroje, nie tylko pod względem moĹźliwości, ale takĹźe (a moĹźe szczegĂłlnie) bajecznego wprost wyglądu. Na pochwałę zasługuje obłęd – prezentuje się doprawdy obłędnie . OprĂłcz nowych zbroi otrzymujemy oczywiście moĹźliwość uĹźywania świeĹźo wprowadzonych, lśniących narzędzi mordu, w tym jednego miecza, ktĂłry zmienia wygląd i właściwości w zaleĹźności od pory dnia.

Recenzja gry - The Elder Scrolls IV: Shivering Isles