Drugi dodatek noszący podtytuł Bloodmoon (przetłumaczony jako Przepowiednia) jest równie innowacyjny co poprzednik. Podobnie jak w Trójcy (z ang. Tribunal) tak i tutaj autorzy coraz bardziej schodzą w stronę trzymającego w napięciu horroru, aniżeli gry o charakterze przygodowym. Oczywiście nie można tego brać pod uwagę jako wadę, a wręcz przeciwnie, klimat grozy nadaje rozgrywce jeszcze większych rumieńców.

Na północnych krańcach prowincji znaleźć moĹźna mroĹşne tereny zamieszkiwane przez NordĂłw. Wyspa ta została nazwana Solstheim. Okazuje się, Ĺźe tamtejszych mieszkańcĂłw co noc nawiedzają wilkołaki – pół wilki, pół ludzie żądni krwi i mordowania niewinnych. Wtedy do akcji wkracza gracz…

…Tak jak w przypadku poprzednika, tak i tym razem do dyspozycji mamy całkiem spory obszar mapy, tutaj jednak przybrał on postać skutej lodem wyspy z ogromnym fortem pośrodku. Fort ten robi naprawdę spore wraĹźenie. Pełne wdzięku, drewniane monumenty, ktĂłrych wnętrze zapiera dech w piersiach. Autorzy zadbali rĂłwnieĹź o efekty pogodowe, a te są świetne. Gdy odwiedzimy wyspę juĹź do końca Ĺźycia zapamiętamy momenty, w ktĂłrych wędrowaliśmy podczas prawdziwej śnieĹźycy, a to naprawdę robi piorunujące wraĹźenie. Najlepsze jednak przed nami. Jak mĂłwi fabuła, motywem przewodnim dodatku są wilkołaki, a my przybywamy je wytępić, więc nie obejdzie się bez bliskich starć trzeciego stopnia. Otóş gdy wilkołak nas podrapie bądĹş teĹź ugryzie jest moĹźliwość, Ĺźe zostaniemy zaraĹźeni likantropią. Jeśli jej nie wyleczymy w ciągu trzech dni zamienimy się w wilkołaka od czego nie ma juĹź odwrotu. Przemianie towarzyszy znakomity przerywnik filmowy pod postacią snu-wizji. Gdy staniemy się tą przeraĹźającą bestią to co noc zamienimy się w wilkołaka. JeĹźeli jesteśmy pod postacią futrzaka nie moĹźemy się pokazać nikomu inaczej ten ktoś będzie nas tropił aĹź do śmierci, jego bądĹş naszej. Tu jednak pojawia się problem, poniewaĹź gdy zaprzestaniemy polować to Ĺźycia zacznie nam drastycznie ubywać. Nie bĂłjcie się jednak, nie umrzecie, aczkolwiek zostaniecie bardzo osłabieni co wiąże się z pewnymi trudnościami w walce. Brzmi ciekawie prawda? Z czystym sercem mogę powiedzieć, Ĺźe w praktyce wygląda to jeszcze lepiej. Tak jak poprzednio tak i tutaj mamy do dyspozycji kilka nowych broni oraz czarĂłw jak i uzbrojenia (kolosalne wraĹźenie robi w szczegĂłlności nordycka skĂłra ściągnięta z wilkołaka). RĂłwnieĹź czas gry nie naleĹźy do najkrĂłtszych. MoĹźe nie ma tu tak ciekawie związanej intrygi jak w TrĂłjcy, ale program z pewnością nie będzie się dłuĹźył.



Ogólnie rzecz biorąc trzecia część serii zatytułowana Morrowind (wraz z dodatkami) to produkt z pewnością udany. Od strony technicznej prezentuje się również dobrze. Bardzo ładne tekstury, potrafiące pracować w wysokiej rozdzielczości i bardzo dobre animacje postaci cieszą oko. Muzyka jest najwyższych lotów. Wspaniała, symfoniczna, zadowoli z pewnością każdego. Całość kreuje naprawdę fantastyczny świat, obok którego nie można przejść obojętnie. Jedyne co psuje zabawę (choć w małym stopniu) to niedopracowana inteligencja NPC-ów oraz ciut za wysoki poziom trudności z samego początku. Autorzy przez oba dodatki nie poprawili inteligencji, a szkoda. Mimo tego iż z czasem przestaje się na to zwracać uwagę to jednak gra trochę na tym traci. Przyznam również, że jeśli w Morrowind zastosowany byłby system Virtual Theater (zastosowany w Gothicu) to tytuł ten byłby naprawdę ideałem, a zarazem wzorcem dla wszystkich innych komputerowych gier RPG. Pikanterii zabawie dodaje również ciekawy system walki, który choć może nie jest standardowy z pewnością ciekawy i przyjazny graczowi.

The Elder Scrolls III: Morrowind to tytuł z najwyższej półki. Zresztą nie tylko on. Również jego dwa oficjalne dodatki potrafią przytrzymać gracza przed monitorem na długie godziny. Najlepszą rekomendacją do kupna tej gry po za recenzją jest również wydanie jakie przygotował CD Projekt dla graczy. Całość została wydana w ładnym, poręcznym pudełku za jedyne 20 złotych. Jeszcze jej nie posiadasz, szanowny graczu? Na co czekasz? Szturmem do sklepu bo naprawdę warto!

Grafika 90% Muzyka 95% Trudność 85% Grywalność 95% Ocena końcowa 95%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY świat fabuła i questy rozwój postaci wspaniała grafika i muzyka

MINUSY debilizm NPC

PLUSY dużo zmian w stosunku do wersji podstawowej znakomita fabuła poprawiona mapa i dziennik jak na dodatek bardzo długa

MINUSY wysoki poziom trudności NPC dalej nie grzeszÄ inteligencjÄ

PLUSY dużo nowości przepiękna wyspa świetnie wykorzystany motyw likantropii

MINUSY po zamianie w wilkołaka program moĹźe sprawić trudności NPC jacy byli tacy nadal sÄ

Windows XP – 256 RAM, procesor 800 MHz, napęd DVD x4, karta graficzna 32 MB (zalecane 64) zgodna z Direct3D i DirectX 8.1, 1,5 GB miejsca na dysku twardym, DirectX 8.1.