The Book of Unwritten Tales: The Critter Chronicles

Informacje o grze Nazwa gry: The Book of Unwritten Tales: The Critter Chronicles Gatunek: przygodĂłwka Producent: KING Art Games Dystrybutor: IQ Publishing Cena: 49,90 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 90%

Zakończenie gry The Book of Unwritten Tales było dla mnie przyczyną całkiem niemałego rozczarowania – po znakomitej, podkreślam raz jeszcze, znakomitej zabawie wydawało się ono stosunkowo miałkie, bez „pazura” cechującego wcześniejsze gagi i przygody wirtualnych bohaterĂłw. Dlatego teĹź z radością przyjąłem wiadomość o tworzeniu prequela do tej gry, a właściwie jego bliskiej juĹź (polskiej) premierze.

Tak jest, prequela, czyli części cyklu skupiającej się na wydarzeniach poprzedzających dotychczas zaprezentowane. Wielce wymowny jest tu juĹź tytuł (a moĹźe podtytuł?) tej gry, gdyĹź od razu wskazuje nam on na jednego z głównych bohaterĂłw gry – a mianowicie Zwierzaka, z ktĂłrym mieliśmy okazję zetknąć się juĹź wcześniej (a właściwie później), choć niemal epizodycznie.



Ale to nie jedyny nasz znajomy, zabawę zaczniemy bowiem od pokierowania krokami Nate Bonnetta, czyli wiadomego nam ironicznego i (stosunkowo) oportunistycznego pirata/złodzieja, przy okazji dowiadując się o pochodzeniu jego podniebnego statku oraz przyczynach kłopotów z pewną orczycą.

Początkowo krokami poszczegĂłlnych bohaterĂłw, jak to było zresztą przy okazji „jedynki”, kierować będziemy oddzielnie, w końcu zaś dane nam będzie połączyć siły, by korzystając z umiejętności obu postaci, jak teĹź moĹźliwości koordynacji działań, osiągać cele pozostające poza zasięgiem oddzielonych od siebie jednostek. Czasami jednak jest to rĂłwnieĹź przyczyną frustracji, gdyĹź właściwie kaĹźdą nową lokację trzeba oddzielnie sprawdzać oboma bohaterami, a biorąc pod uwagę fakt, Ĺźe niekoniecznie nawet przemieszczają się oni razem, bez zmultiplikowanego klikania się nie obejdzie.



Bez zmiany pozostał humor cechujący całą produkcję, czy to przy okazji zagadek, czy teĹź dialogĂłw, o komizmie postaci czy sytuacyjnym nie wspominając. Całość przesycają liczne aluzje do popkultury, czego dobrym przykładem moĹźe być chociaĹźby osoba ukochanej naszego tytułowego Zwierzaka, nosząca imię Lay-la, a z wyglądu – i warkoczy – niezwykle przypominająca bohaterkę pewnej dość szeroko znanej gwiezdnej sagi.

Nie oznacza to bynajmniej, iĹź mamy do czynienia z typowym hollywoodzkim pastiszem klasy C, twĂłrcĂłw stać bowiem na własne wcale wdzięczne Ĺźarty i zabawy konwencją. Ot, choćby duĹźe rozbawienie wzbudził u mnie „quest” polegający po prostu na odginaniu kolejnych palcĂłw zwisającego nad przepaścią (powiedzmy) adwersarza naszego wirtualnego alter ego. Oczywiście osoba przeczulona moĹźe z lektury powyĹźszego zdania wysnuć wniosek, iĹź niĹźej podpisany jest zboczonym sadystą (o ile istnieją niezboczeni sadyści), acz zapewniam, iĹź czego jak czego, ale niemieckim autorom gry nie moĹźna odmĂłwić wyrafinowania (choć słowo „niemiecki” w kontekście wyrazu „sadyzm” moĹźe być dla samozwańczych stróşów moralności argumentem przesądzającym).



Bez zmian pozostała zaś oprawa audiowizualna gry, co poczytuję za komplement. Całość nieodmiennie mieni się bajecznymi kolorami (z wyjątkiem arktycznych scenerii, rzecz jasna) i niejednokrotnie zmusza do kontemplacji poszczegĂłlnych lokacji dla nich samych. Podobnie rzecz się ma z muzyką i udĹşwiękowieniem – nie tylko nie przeszkadza, co odgrywa niemałą rolę przy tworzeniu klimatu. Choć uczciwie muszę teĹź zaznaczyć, Ĺźe po wyłączeniu gry Ĺźadna melodia nie potrafiła mi na dłuĹźej zapaść w pamięć.

Pochwały należą się rĂłwnieĹź polskiemu wydawcy gry, firmie IQ Publishing, za lokalizację recenzowanej produkcji. Jako Ĺźe oryginalny dubbing jest fantastyczny, dystrybutor zdecydował się na spolszczenie kinowe, ktĂłre moĹźna ocenić jako pozostające absolutnie bez zarzutu (natknąłem się tylko na jedną nieprzetłumaczoną kwestię). Heh, chyba jestem zanadto powściągliwy w komplementach, „polonizatorzy” poszli bowiem nieco dalej i przetłumaczyli rĂłwnieĹź więcej, chociaĹźby napisy na transparentach ekologicznej aktywistki (a właściwie ekoterrorystki).

The Critter Chronicles będę wspominał jako grę bardzo dobrą i z czystym sumieniem mogę ją polecić właściwie kaĹźdemu – i to z autentycznym przekonaniem, gdyĹź ze względu na dwa stopnie trudności do wyboru (to akurat nowość) sprawi ona niemałą frajdę tak ledwo czytającym szkrabom, co rĂłwnieĹź i ich starszemu rodzeństwu oraz rodzicom. Ba, moĹźe ich nawet zachwycić!

Grafika 85% Muzyka 75% Grywalność 90% Ocena końcowa 90%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY klimat pierwszej części został zachowany wdzięcznych aluzji wciÄ Ĺź jest multum wyborny dubbing i niezgorsza lokalizacja sprawia frajdę dla zmysłów

MINUSY odrobinę za mało zagadek wciÄ Ĺź brakuje wyrazistej linii muzycznej nieodmienny backtracking

Core 2 Duo 3 GHz, 1 GB RAM, karta grafiki 256 MB (GeForce 8600 GT lub lepsza), 6 GB HDD, Windows XP(SP3)/Vista (SP2)/7(SP1)/8.