Mary Skelter: Nightmares

Informacje o grze Nazwa gry: Mary Skelter: Nightmares Gatunek: dRPG Producent: Idea Factory Cena: 89,99 PLN Recenzent: „Ignis” Ocena: 80%

Zasiadając do dowolnej gry komputerowej pochodzenia japońskiego należy przygotować się na nieoczekiwane, szczególnie, jeśli (tak jak ja) nie jest się szczególnie zaznajomionym ze specyfiką produkcji z kraju samurajów. Można z łatwością założyć, iż gra taka dla przeciętnego zjadacza chleba z Zachodu okaże się dziwna czy nienormalna, śmieszna bądź wręcz żenująca. Nie oznacza to bynajmniej, iż japońskie produkcje są co do zasady nieodpowiednie dla zachodniego odbiorcy, o czym świadczą zauważalne rzesze graczy zagrywających się w te tytuły.

Świetnym przykładem potwierdzającym powyĹźsze stwierdzenie jest właśnie Mary Skelter: Nightmares, produkcja pierwotnie debiutująca na podręcznej konsolce PS Vita, obecnie doczekała się „portu” na PC. W teorii gra cechuje się obecnością dwĂłjki rĂłwnoległych protagonistĂłw – Jacka i Alice – jednakĹźe w praktyce moĹźna powiedzieć, iĹź punkt zaczepienia narracji i niejako postać, w ktĂłrą wciela się gracz to właśnie Jack. MĂłj pierwszy problem z Mary Skelter to właśnie ten jegomość – jego zachowanie bowiem wpasowuje się idealnie w archetyp nieskazitelnie białego rycerza, jednocześnie będąc niesamowitym cieniasem i wszystko doprawione niemałą dozą jęczenia i uĹźalania się nad sobą.



Na całe szczęście duĹźo lepiej wypadają towarzyszki protagonisty, czyli tzw. Blood Maidens, dziewczyny obdarzone nadludzkimi zdolnościami. W tej roli występują postaci znane większości z nas – większość z nich to adaptacje bohaterek baśni braci Grimm oraz Andersena. Spotkamy więc chociaĹźby Czerwonego Kapturka, Calineczkę, Śpiącą KrĂłlewnę czy Roszpunkę. Oczywiście ich aparycja odbiega od tej znanej z bajek – w Mary Skelter wszystkie wyglądają jak niekoniecznie pełnoletnie, acz znacznie uzmysłowione wersje samych siebie. MoĹźe nie jest to tak bardzo obrazoburcze jak potrafią tego dokonać tytuły rodem z Japonii, jednak moĹźe wywołać pewne zgorszenie. Ciekawe są jednak historie kaĹźdej z bohaterek, ktĂłre w trakcie rozgrywki są stopniowo przed graczem odkrywane. Bardzo solidnie zostały teĹź napisane bardzo liczne interakcje między nimi – moĹźe poza trochę zbyt częstym i infantylnym porĂłwnywaniem rozmiaru biustu.

Wracając do właściwej akcji Nightmares, ta dzieje się w bliĹźej nieokreślonym więzieniu (Jail), ktĂłre pochłonęło miasto połoĹźone wcześniej nad nim, na powierzchni. Bardzo ciekawym rozwiązaniem jest animizacja tegoĹź tworu, co zobrazowane jest nie tylko poruszającymi się i jakoby Ĺźywymi elementami otoczenia, lecz takĹźe posiadaniem przezeń potrzeb głodu, libido oraz snu. Te moĹźna zaspokajać w trakcie rozgrywki i otrzymywać za to pewne bonusy – miły, nieobligatoryjny dodatek. Główny wątek fabularny zaś orbituje wokół ucieczki ze wspomnianego więzienia oraz rozwiązaniu zagadki istnienia Krwawych Dziewic oraz istniejącego ruchu oporu.



Mary Skelter: Nightmares to nie tylko powieść wizualna w postaci licznych dialogĂłw między bohaterami i pozostałymi NPC-ami. Za trzon rozgrywki odpowiada mechanika klasycznego dungeon crawlera, z widokiem druĹźyny z pierwszej osoby i „kwadratowym” poruszaniu się. Mapy są całkiem róşnorodne i spore – jednakĹźe trochę zbyt puste, a ich szczegółowe eksplorowanie nie przynosi w zasadzie nic specjalnego. Więzienie dzieli się na określone obszary, jak ulice miasta czy cmentarz, ktĂłre dodatkowo liczą po kilka poziomĂłw, ze zwiększającym się stopniowo poziomem trudności. Niestety, umiejętność polowa (taka, ktĂłrą moĹźna wykorzystać tylko poza walką) pierwszej z towarzyszek umoĹźliwia teleportowanie się do schronienia z praktycznie dowolnego miejsca w grze – co spłyca doświadczenie zapuszczania się w głębiny więzienia.

Gra cechuje się takĹźe bardzo szeroką gamą dostępnych umiejętności (podzielonych na poziomy zaawansowania), broni, przedmiotĂłw jednorazowego uĹźytku, itp. OprĂłcz tego w grze funkcjonuje swoista waluta w postaci krwinek (podzielonych na znane nam grupy krwi). Tymi moĹźna płacić chociaĹźby za ulepszanie dostępnego oręża. Dodatkowo Blood Maidens mogą parać się jednym wybranym „zawodem”, ktĂłry zmienia takĹźe ich ubiĂłr. Jak widać, opcji dostosowywania jest mnĂłstwo – a gra nie karze zbytnio za konfiguracje odstające od tych optymalnych, pozwalając na całkiem przyjemną zabawę. Oczywiście miłośnicy tzw. min-maxingu takĹźe znajdą coś dla siebie.

Mary Skelter: Nightmares - recenzja