Kingdom Come: Deliverance

Informacje o grze Nazwa gry: Kingdom Come: Deliverance Gatunek: cRPG Producent: Warhorse Studios Dystrybutor: CDP Cena: 219,99 PLN Recenzent: Marek „Wojman” Wojakowski Ocena: 70%

Jestem chyba obłożony jakąś klątwą. Za każdym razem kiedy gram w bardzo dobrą, wysokobudżetową grę cRPG ma miejsce jakąś awaria, dzięki której mogę zapomnieć o kilkugodzinnych postępach i jestem zmuszony zacząć całą przygodę od początku. Tak było i przy Wiedźminie 3, a ostatnio przy okazji testowania gry Kingdom Come: Deliverance. Pomimo, a może dzięki problemom było ciekawie.

Kingdom Come: Deliverance jest grą trudną w bardzo wielu znaczeniach tego słowa. Na pierwszy ogień idą błędy. Owszem, łatki są wydawane w dość regularnych odstępach czasowych. Nie zmienia to faktu, że czasem postać gdzieś się zaklinuje. Gorzej, że niejednokrotnie jest problem ze zdobyciem lub oddaniem wypełnionego zadania. Najgorsze jest jednak to, że podczas zabawy nie raz i nie dwa zdarzyło się, że gra zwyczajnie sama z siebie wyszła do systemu Windows.



A w przypadku tej produkcji jest to bardzo duży problem. Gdy zaczynałem przygodę z Kingdom Come: Deliverance nie było nawet możliwości zrobienia zapisu gry przy wychodzeniu z gry. Po wydaniu patcha jest to możliwe, zdarza się nawet, że przy crashu gra się zapisze, ale nie zawsze. A wtedy naprawdę szlag jasny może człowieka trafić, bo czasem można stracić nawet i kilkugodzinne postępy w grze.

Kingdom Come: Deliverance jest dla mnie doskonałym przykładem na to, Ĺźe twĂłrcy powinni byli bardziej się skupić na tym co zrobić, Ĺźeby ich gra była grywalna, a nie przeć w jakieś rozwiązania tylko dlatego, Ĺźe im się wydaje, Ĺźe tak jest lepiej. W grze nie ma moĹźliwości zapisu gry w dowolnym momencie. Ĺťeby mieć moĹźliwość zapisania gry potrzeba najpierw uwarzyć specjalną miksturę o jakĹźe miłej nazwie „zbawienny sznaps”. Problem w tym, iĹź Ĺźeby to zrobić, to nie dość, Ĺźe trzeba iść w alchemię, to na dodatek mieć odpowiednie składniki. No dobrze, da się teĹź kupić tę miksturę w karczmach i u niektĂłrych kupcĂłw, ale szczegĂłlnie na początku jest to naprawdę często za wysoki wydatek. Gdyby taki system zapisu gry był dostępny jako opcja dla hardcorowych graczy, wtedy pewnie uznałbym to za genialne rozwiązanie. Jako obowiązkowy element gry jest irytujący, wkurzający i negatywnie wpływający na odbiĂłr całości. W pewnym momencie po prostu zainstalowałem modyfikację, ktĂłra pozwalała mi zapisywać grę w dowolnym momencie.



Walki w grze - czy to bĂłjki na pięści, czy z uĹźyciem broni - są moĹźe i realistyczne, ale od strony gameplay’owej słabe. Lewym przyciskiem myszy zadajemy ciosy mocne, prawym słabsze. Ruchem myszki wskazujemy jeden z kilku kierunkĂłw, w ktĂłrym nasza postać zaatakuje oponenta. Dodatkowo moĹźna wymierzać kopniaki. Czytając taki opis moĹźe się wydawać, Ĺźe to nic skomplikowanego. W praktyce system jest toporny i nieintuicyjny. Po wielu zmaganiach i potyczkach zacząłem system ogarniać po japońsku, czyli „jako tako”, a i tak prawie do samego końca miałem z nim problemy. I owszem, fajne jest to, Ĺźe nasza postać nie ma praktycznie Ĺźadnych szans gdy przeciwnikĂłw jest kilku. Fajne jest kombinowanie jak to uśmiercić liczniejszych i lepiej uzbrojonych od nas przeciwnikĂłw. MoĹźna na przykład zatruć jedzenie albo poczekać do wieczora, sprĂłbować się zakraść i zwyczajnie dokonać skrytobĂłjstwa. Opcji jest naprawdę sporo.

Sympatyczny jest również fakt, że to co nosimy na sobie ma wpływ na otoczenie. Jeżeli mam ochotę się skradać, nie mogę tego robić mając na sobie zbroję, bo słychać mnie z odległości kilku kilometrów. Jeżeli chcę porozmawiać z jakimś możnowładcą, muszę porządnie wyglądać. Nikt przecież nie wpuści kmiecia w podartej i zakrwawionej koszuli. Jeżeli chce kogoś przekonać, że najlepiej by było gdyby sobie odpuścił używając argumentu, że w przeciwnym wypadku sprawię mu srogie manto, dobrze jest mieć zbroję i godną broń. Jest to naprawdę fajne.

Kingdom Come: Deliverance - recenzja