Kholat

Informacje o grze Nazwa gry: Kholat Gatunek: przygodĂłwka Producent: IMGN.PRO Dystrybutor: CDP Cena: 49,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 75%

Tragedia na Przełęczy Diatłowa to jeden z przykładĂłw Ĺźywotności mitĂłw – w jej przypadku nie sposĂłb mĂłwić o tzw. miejskiej legendzie, gdyĹź szereg faktĂłw jest bezpośrednio znanych, lecz nawet gdy zostaną ujawnione wszystkie (współcześnie utajnione) materiały w jej przedmiocie, to i tak będą one kontestowane ad mortem defaecatam. AĹź dziw więc, Ĺźe na grę rozwijającą dany wątek naleĹźało czekać tak długo.

Kholat to reprezentant dość popularnego ostatnimi czasu gatunku tzw. symulatorĂłw chodzenia, czyli gier, w przypadku ktĂłrych… się nie gra, lecz niemal wyłącznie obserwuje mniej czy bardziej wymarłe otoczenie, przy czym mniejszym czy większym trafem przewaĹźają tytuły, w przypadku ktĂłrych trudno mĂłwić o jakiejkolwiek materii oĹźywionej. Śmiem twierdzić, Ĺźe jest to całkiem trafny wybĂłr konwencji, choć klasyczna przygodĂłwka z perspektywy jednego z uczestnikĂłw rĂłwnieĹź nie byłaby od rzeczy.

To wyglÄ da zachęcajÄ co!

Produkcję tą rozpoczynamy w bliĹźej nieokreślonym czasie na dworcu kolejowym gdzieś na zapadłych rubieĹźach Rosji, z uwagi na mroĹşną aurę nasuwających oczywiste i nieodparte skojarzenia z Syberią czy innym Uralem. Błyskawicznie – dosłownie po okołominutowym spacerze – przenosimy się jednak na odludzie nietknięte przez współczesną cywilizację, a tam…

Cóş, stety czy niestety, autorzy zupełnie porzucili jakiekolwiek aspiracje śledcze, niemal od początku opowiadając się za fantastyczną otoczką – lewitującymi głazami, samozapalającymi się pochodniami, biegającymi duchami z ognia itp. itd. Nie jest to wybĂłr irracjonalny, jest on nawet na swĂłj sposĂłb zrozumiały, śmiem twierdzić jednak, Ĺźe moĹźliwy był ciekawszy szlak do podążenia. Nie chodzi tu bynajmniej o obraĹźenie się na „magiczne” hipotezy rozwoju wydarzeń, mogły one jednak być dawkowane znacznie subtelniej.

No i mamy potencjalny punkt orientacyjny

Kholat to gra tak naprawdę skupiona na chłonięciu widokĂłw i samoopowiadaniu sobie historii, rekonstruowanej na podstawie róşnorakich wycinkĂłw prasowych czy zapisĂłw w dzienniku, ktĂłre tu czy Ăłwdzie przyjdzie nam odnaleźć. W uczuciu tym umacnia gracza fakt, Ĺźe nie dysponujemy Ĺźadnym urządzeniem geolokalizacyjnym, musimy poruszać się jedynie w oparciu o mapę i kompas, nie uświadczymy rĂłwnieĹź Ĺźadnych wskaĹşnikĂłw „tu jesteś”. Szkoda tylko, Ĺźe nasza mapa jest rĂłwnie precyzyjna, co nowoĹźytne plany wskazujące na lokalizację skarbĂłw piratĂłw bądĹş El Dorado.

Mechanika gry potrafi zresztą dać w kość. Nie dysponujemy bowiem moĹźliwością swobodnego zapisu stanu gry, zaś okresy dzielące moment save’u od chwili śmierci potrafią być dość długie. Doświadczenie samej śmierci jest zaś dość proste, choć nie aĹź tak przeraĹźające, miłośnicy róşnorakich horrorĂłw mogą poczuć się rozczarowani (i dobrze im tak!).

Chyba nie zawadzi się pomodlić...

Ogromną zaletą gry jest jej oprawa. Produkcja co chwilę wręcz prosi się o wykonanie zrzutu ekranu, choć bardziej z uwagi na pomysłowość niektĂłrych lokacji niĹşli ich szczegółowość. Takie wielokonarzaste drzewo bardzo zapada w pamięć, lecz zarazem kościół z Zaginięcia Ethana Cartera czy młyn z Everybody’s Gone to the Rapture rodziły większe zaintrygowanie. Szkoda teĹź, Ĺźe krajobrazy te są dość złudne, a to poprzez znaczące ograniczenie swobody gracza – jeśli dla przykładu kamień jest wyĹźszy niĹź łydka, to moĹźna zapomnieć o wejściu nań i trzeba pomyśleć o znalezieniu jakiegoś obejścia.

Kholat to jedna z nielicznych gier, w przypadku ktĂłrych nie sposĂłb wrzucić do jednego worka muzyki oraz udĹşwiękowienia. Co więcej, to te ostatnie wywiera większe wraĹźenie, delikatnymi nieraz tonami w większym stopniu wpływając na doznania gracza. Są one zarazem doskonale zgrane z muzyką – rĂłwnieĹź więcej niĹź urokliwą – razem pozostając w synergicznej relacji.

Produkcja IMGN.PRO to aplikacja godnie stająca w szranki z Gone Home, choć śmiem twierdzić, że odrobinę jej brakuje do największych tuzów gatunku. Zabrakło odrobiny fabularnego dotknięcia geniuszu, by gra ta była wymieniana z nimi na jednym oddechu, co jest szczególnie niezrozumiałe zważywszy na poruszany temat.

Grafika 85% Muzyka 90% Grywalność 70% Ocena końcowa 75%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY frapujÄ ce lokacje doskonałe współgranie muzyki i udĹşwiękowienia nietandetne sceny wzbudzajÄ ce strach mapa i kompas

MINUSY system zapisĂłw nieco za duĹźo sztampy

Intel Core i3 3 GHz, 4 GB RAM, karta grafiki 1 GB GeForce GTX 470 lub lepsza, 5 GB HDD, Windows 7