The Vanishing of Ethan Carter - Zaginięcie Ethana Cartera

Informacje o grze Nazwa gry: Zaginięcie Ethana Cartera Gatunek: przygodĂłwka Producent: The Astronauts Dystrybutor: CDP.pl Cena: 69,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 80%

Polacy nigdy nie słynęli z produkcji przygodĂłwek z oczu głównego bohatera – przeciwnie, były to z reguły klasyczne pozycje point’n’click. Co więcej, z reguły nie były to pozycje grozy, lecz osadzone w znacznie swobodniejszych i humorystycznych klimatach. Z niemałym zaciekawieniem sięgnąłem więc po The Vainishing of Ethan Carter – a właściwie Zaginięcie Ethana Cartera, prĂłbując ustalić, cóş takiego właściwie się z nim stało.

Gra już na starcie robi duże wrażenie oprawą wizualną. Zabawę rozpoczynamy bowiem w tunelu, z którego wyłaniamy się na pusty i niezamieszkany świat, a przynajmniej sprawiający takie wrażenie. Nie ukrywam, że rozwiązanie te nasunęło mi skojarzenia z Falloutem 3 i były to wcale pozytywne asocjacje.

Zabawę rozpoczynamy przy torze kolejowym, podążając wzdłuĹź ktĂłrego szybko natykamy się na ślady zbrodni – najpierw mniej, później zdecydowanie bardziej czytelne (za takie naleĹźy bowiem uznać zakrwawione zwłoki), naszym zadaniem jest zaś ustalenie, co takiego właściwie się stało – no i gdzie, na litość, podziewa się tytułowy chłopiec.

Ciekawe co się stało?

Szybko orientujemy się, Ĺźe mamy do czynienia z wysoce patologiczną rodzinką, ktĂłrej członkowie nawzajem wyrządzają sobie róşnorakie krzywdy, przy okazji pozwalając sobie na bełkot o jakimś Uśpionym i innych tego rodzaju dziwactwach. W pewnym momencie gracze mogą się zorientować, Ĺźe mają do czynienia z dość luĹşnym nawiązaniem do twĂłrczości niejakiego Lovecrafta i kultem cthulhu – jeśli te ostatnie słowo nic ci nie mĂłwi, to dalsze opisy i tak są zbędne. Zaznaczyć jednak wypada, Ĺźe rĂłwnieĹź miłośnicy tego uniwersum nie powinni się nastawiać na rozbudowaną opowieść.

Atutem gry jest dość znaczny świat do zwiedzenia, choć o wyraĹşnych granicach, jakkolwiek „geograficznie” zakamuflowanych – nie ma teĹź Ĺźadnych przeszkĂłd, by poszczegĂłlne „opowieści” poznawać w dowolnej kolejności – w kaĹźdej chwili moĹźna zejść z głównej ścieĹźki i poszukać alternatywnej drogi, niejednokrotnie takową odnajdując. Urok zabawy zaś niejednokrotnie polega na znalezieniu kolejnego ciekawego uroczyska, czasem leżącego na niepozornym uboczu. Raz czy dwa odĹźyły moje wspomnienia spędzone przy grach z serii Myst. Poziom komplikacji jest jednak dalece mniejszy.

Prawie jak Ĺťeszczynka

Pomimo dość ciężkiego klimatu gra jest niemal – niemal! – pozbawiona elementĂłw zręcznościowych, jakikolwiek pośpiech w ogĂłle nie jest wymagany. NastrĂłj jest budowany znacznie bardziej subtelnie, odwołując się raczej do uczucia smutku, niĹşli szybko bijącego serca.

Jak wspomniałem wyĹźej, wielkim atutem gry jest oprawa wizualna, wygenerowana w oparciu o silnik Unreal. Szkoda jednak, Ĺźe twĂłrcy nie zmierzyli się z dość podstawowymi dla tego rodzaju perspektywy wyzwaniami – co z tego, Ĺźe pniak sięga nam do kolana, jedynym sposobem na jego pokonanie jest niestety jego obejście, moĹźemy zapomnieć o jego przeskoczeniu. Podobnie jak staniemy na skraju mostu, to nie będzie nam dane rzucić się z niego w odmęty przetaczającej się wiele metrĂłw poniĹźej wody – barierka jest granicą i basta! Nadto, świat jest kompletnie pusty – nie chodzi o brak ludzi, takie bowiem było załoĹźenie, ale brak jakichkolwiek zwierząt jest juĹź trudny do wytłumaczenia. Inna rzecz, Ĺźe poruszamy się na skraju jawy i snu.

Czasami warto się zatrzymać i popatrzeć - ale skoczyć się nie da...

Wrażenie robi także muzyka gry, przede wszystkim dlatego, że właściwie ani przez moment nie wysuwa się ona na pierwszy plan, lecz gracz od razu wyłowi uchem jakiekolwiek zmiany w linii melodycznej, pomimo tego, że przejścia są bardzo delikatne.

Zaginięcie Ethana Cartera jest grą krĂłtką, gĂłra na kilka godzin (i to z dolnych przedziałów tychĹźe), stanowiąc niejako demo moĹźliwości studia The Astronauts, niĹşli pełnoprawną produkcję obliczoną na wiele dni zabawy. Uwzględniając jednak kaliber jest to dziełko więcej niĹşli udane, nad ktĂłrym ze wszech miar warto się pochylić. Tylko te zakończenie…

Grafika 90% Muzyka 85% Grywalność 85% Ocena końcowa 80%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY oprawa audiowizualna klimat swoboda brak elementĂłw zręcznościowych - z jednym wyjÄ tkiem

MINUSY po co ten wyjÄ tek? zdarzył się jeden paskudny bug brak opcji zapisu w dowolnym momencie ograniczone moĹźliwości ruchu krĂłciutka

Core 2 Duo 2.4 GHz, 4 GB RAM, karta grafiki 512 MB (GeForce 8800 lub lepsza), 9 GB HDD, Windows XP(SP3)/Vista/7/8