Graveyard Keeper

Informacje o grze Nazwa gry: Graveyard Keeper Gatunek: hybryda cRPG i symulatora Producent: Lazy Bear Games Cena: 71,99 PLN Recenzent: „Ignis” Ocena: 60%

Sięgając pamięcią do przeszłości przypominam sobie ledwie jeden moment, w ktĂłrym w grze dane mi było zostać grabarzem. Mam na myśli pewien epizod w kultowym Vampire: The Masquerade – Bloodlines, gdzie istniała sposobność zajęcia się cmentarzem przez kilka minut. Owe obowiązki jednakĹźe raczej nie przypominały tych typowych dla przeciętnego grabarza, więc nisza ta pozostała do niedawna wciąż niezasiedlona. Pionierem, przynajmniej w moim przypadku, okazał się być Graveyard Keeper, z pozoru podobny do słynnego Stardew Valley, ktĂłry prĂłbuje w humorystycznej oprawie fantasy przedstawić codzienność tej niekoniecznie przyjemnej profesji.

Nie samym cmentarzem człowiek Ĺźyje – i niestety tej przerobionej maksymy twĂłrcy postanowili trzymać się zbyt mocno. KaĹźdy, kto tak jak ja, spodziewał się w tej produkcji skupienia przede wszystkim na sprawach cmentarnych, srodze się zawiedzie juĹź po paru chwilach spędzonych przy grze. Zarządzanie tytułowym obiektem niestety niejako ginie wśrĂłd innych czynności juĹź na początku zabawy i trend ten utrzymuje się w zasadzie niezmiennie wraz z postępem rozgrywki. W rezultacie w grze, w ktĂłrej spodziewałem się intensywnej opieki nad grobami, mnĂłstwo czasu spędzałem nawet nie zaglądając na te parę metrĂłw kwadratowych cmentarza.



TwĂłrcy zdecydowali się na ubranie całości w pewną fabułę, do ktĂłrej ja sam nie zdołałem się przekonać. Ot przeciętny człowiek wracając do czekającej na niego w domu miłości, zostaje najprawdopodobniej potrącony (a tyle się mĂłwi o nie wpatrywaniu się w telefon podczas przechodzenia przez jezdnię…). Nie wiadomo, czy umiera – trafia zaś do innego świata, gdzie z miejsca dostaje posadę grabarza. Tyle w temacie nieoryginalnego wstępu. Głównym celem gracza staje się dowiedzenie co się w istocie wydarzyło i jak protagonista moĹźe wrĂłcić do swojego świata. Fabuła w teorii pełni rolę motoru napędowego dla rozgrywki i faktycznie gdzieś tam pojawiają się questy, ktĂłre wiążą całość do kupy – jednak nie robią tego zbyt interesująco. Samo zakończenie wątku fabularnego rĂłwnieĹź pozostawia wiele do Ĺźyczenia i pozostawia po sobie pewien niesmak oraz niedostatek.

Po przebudzeniu w nowej roli zastajemy sielski grajdołek, ktĂłry oczywiście będziemy musieli odrestaurować. W tym celu naleĹźy pozyskiwać róşne surowce – drewno, kamienie czy rudy metali. Te po przytaszczeniu do domu, do odpowiednich ‘stacji’ roboczych, moĹźna przetwarzać i ostatecznie kreować z nich róşnorakie przedmioty, jak skrzynie, nagrobki, gwoĹşdzie i całą masę innych pierdół, mniej lub bardziej istotnych. Konieczne będzie usprawnianie dostępnych narzędzi – zarĂłwno tych podręcznych, jak łopata czy siekiera, jak i tych stacjonarnych, jak stół ciesielski czy kowadło. Wszystkie akcje wykonywane przez główną postać (poza bieganiem) kosztują energię, odzyskiwaną poprzez sen oraz lokalne pitne energetyki. Ogółem system ten jest dobrze przemyślany i pozytywnie absorbujący, jednakĹźe interfejs craftingu powinien być znacznie bardziej intuicyjny i przyjazny w obsłudze.



W licznych wolnych chwilach moĹźemy oddać się innym zajęciom. Zbieranie miodu, pielęgnowanie ogrodu, odwiedzanie pobliskiej wioski, wycieczki do katakumb, sekcje zwłok czy odprawianie mszy – to typowe zadania spoczywające na barkach poczciwego grabarza. Większość z nich jest jakby potraktowana po macoszemu – na przykład kilkanaście poziomĂłw lochĂłw praktycznie się od siebie nie róşni, w efekcie zniechęcenie do ponownych odwiedzin wzrasta eksponencjalnie. Na pozytywne wyróşnienie zasługują dwa zajęcia. Pierwszym są operacje na zwłokach, pozwalające na balsamowanie oraz wycinanie części ciała. Sekcje zwłok są rzeczywiście pomysłowe i w klimacie gry, a ich skutkiem jest nie tylko zapas czaszek, jelit i krwi denatĂłw, ale takĹźe polepszenie bądĹş pogorszenie jakości zwłok – co przekłada się później na odbiĂłr naszego cmentarza. Drugim ciekawym zajęciem jest prawienie cotygodniowych kazań – zaczynając od wygłaszania ‘słowa’ przed pustym kościołem, aĹź do zostania najbardziej wpływowym kaznodzieją w okolicy. Sukces odprawianych mszy jest zaleĹźny zarĂłwno od jakości naszych kazań, jak i ogĂłlnego fizycznego stanu kościoła.

Graveyard Keeper - recenzja