Fallout: New Vegas

Informacje o grze Nazwa gry: Fallout: New Vegas Gatunek: cRPG WWW: http://fallout.bethsoft.com/index.html Producent: Obsidian Entertainment Dystrybutor: Cenega Poland Cena: 149,90 PLN

Jak wiadomo, nawet najbardziej opornym na naukę językĂłw obcych, angielskie słówko „new”, tłumaczy się jako „nowe”. Niestety, nie tym razem. Fallout: New Vegas sprawia wraĹźenie jedynie dodatku do Fallouta 3. Świetnego, poprawiającego największe bolączki oryginału rozszerzenia, ktĂłre w gruncie rzeczy nie wnosi do serii nic nowego. Wszystkie największe zalety New Vegas zostały w rzeczywistości zaczerpnięte z leciwego juĹź Fallouta 2. Inna sprawa, Ĺźe tak właśnie miało być.

Jak na komputerowego rpg-a przystało, grę rozpoczynamy od stworzenia bohatera. Pretekstem do takiego zabiegu staje się krĂłtki pobyt rekonwalescencyjny w Goodsprings. Tak jak i w poprzednich częściach Fallouta, tak i w New Vegas naszą postać tworzymy w oparciu o system S.P.E.C.I.A.L. Wszystko pozostało takim, jakim zapamiętaliśmy to z Fallouta 3, niestety łącznie z beznadziejnym generatorem twarzy. Choć z drugiej strony dodaje on grze realizmu – kaĹźda samodzielnie stworzona postać wygląda tak jakby wychowywała się wewnątrz nuklearnego leju. Co ciekawe, dotyczy to tylko postaci gracza, bo oblicza wszystkich NPC wyglądają co najmniej dobrze. Tworzenie postaci wiąże się bezpośrednio z rozpoczęciem głównego wątku fabularnego. Nasz niewiele pamiętający bohater dowiaduje się, Ĺźe był kurierem. W trakcie wykonywania jednego ze zleceń spotkał na swojej drodze niejakiego Bennego, ktĂłry w zamian za przedmiot przesyłki miał do zaoferowania jedynie kulkę w łeb. Dosłownie. Tutaj teĹź do naszego dziennika dodane zostaje pierwsze zadanie – odnaleźć Bennego. Zadanie to jest jedynie początkiem o wiele większej intrygi. Zaczynamy więc podobnie jak w Fallout 3, z tą róşnicą, Ĺźe zamiast ojca poszukujemy naszego niedoszłego zabĂłjcy. Na szczęście nie jest to jedyna róşnica – kolejną i to chyba najwaĹźniejszą jest to, Ĺźe w przeciwieństwie do części poprzedniej, fabuła Fallout: New Vegas jest nieliniowa. Nawet bardzo nieliniowa. JuĹź po paru godzinach gry wszystkie wybory związane z kolejnością i sposobem wykonania questĂłw pozostają w rękach gracza. Co więcej, często nawet w obrębie jednego zadania mamy do wyboru kilka sposobĂłw rozwiązania problemu.

Dobrym przykładem będzie tutaj uszkodzony kolektor słoneczny – zadanie to moĹźna rozwiązać, jeĹźeli nasza postać dysponuje dostatecznie wysokim poziomem umiejętności naprawy. Jednak jeĹźeli z mechaniką nie radzimy sobie najlepiej, z pomocą przychodzi umiejętność nauki, ktĂłra pozwala ułatwić naprawę. Dobrym pomysłem jest teĹź zaopatrzenie się w odpowiednią broszurę, czasowo podnoszącą poziom wybranej umiejętności. Zupełnie innym wyjściem jest rozwiązanie zadania, ktĂłre nie ma bezpośredniego związku z omawianym, czego skutkiem będzie uzyskanie zbędnych części zamiennych do uszkodzonego kolektora. MoĹźna teĹź oczywiście poprosić o pomoc towarzysza. Podobne zróşnicowanie występuje w mniejszym bądĹş większym stopniu w większości zadań. Z resztą samym questom rĂłwnieĹź nie sposĂłb odmĂłwić zróşnicowania. Zdarzają się co prawda klasyczne zlecenia typu przynieś/wynieś, ale są zdecydowane przyćmione całą doskonałą resztą. Nawet najprostsze zadanie jest podane w interesującej otoczce, idealnie wpasowującej się w klimat Pustkowia.



Akcja New Vegas została osadzona w 2281 roku (Fallout 3 to rok 2278) i rozgrywa się na terenie stanu Nevada, ktĂłry w post-apokaliptycznym świecie Fallouta nazywany jest Pustkowiami Mojave. Centrum wydarzeń jest Nowe Vegas, czyli kojarzone przez wszystkich współczesne Las Vegas. KrĂłlestwo Hazardu nie poddało się ani prĂłbie czasu, ani nawet wojnie nuklearnej. Dobrze prosperujące miasto wraz z pobliską Zaporą Hoovera szybko stało się łakomym kąskiem dla wszystkich zainteresowanych. Ze szczegĂłlnym upodobaniem ostrzą sobie na nie pazury dwie organizacje. Pierwsza to dobrze znana z drugiej części Fallouta, Republika Nowej Kalifornii. Druga to Legion Cezara – paramilitarna organizacja, ktĂłra zgodnie z nazwą, wzoruje się na tradycjach Cesarstwa Rzymskiego. Oczywiście, jest teĹź miasto Vegas i tajemniczy kierujący nim Pan House, ktĂłry ma swoje własne plany dalece odległe od oddania miasta w łapy ktĂłregoś z najeĹşdĹşcĂłw. Poza tym mamy teĹź szereg pomniejszych frakcji, w tym doskonale znane fanom Fallouta, Bractwo Stali. Bogactwo stronnictw i sieć zaleĹźności między nimi naprawdę cieszy.

Cieszą teĹź konsekwencje podejmowanych decyzji. Poczynania gracza roznoszą się po okolicy lotem błyskawicy, co znajduje odzwierciedlenie w audycjach radiowych i komentarzach rzucanych przez napotkane osoby. Wiąże się z tym mocno rozbudowany system reputacji. OgĂłlna, zwana tutaj karmą nie ma w gruncie rzeczy większego znaczenia. NajwaĹźniejsze jest to, jak postrzegają nas mieszkańcy poszczegĂłlnych miejscowości i opinie, ktĂłrymi cieszymy się (bądĹş teĹź nie) u członkĂłw kaĹźdej z frakcji. Jest to o tyle waĹźne, Ĺźe interesy róşnych frakcji często stoją ze sobą w sprzeczności i zupełnie jak w Ĺźyciu – nie sposĂłb wszystkim dogodzić. Prędzej czy później doprowadzimy do sytuacji, w ktĂłrej będziemy mieli na pieńku z kilkoma organizacjami, a jej członkowie prędzej nafaszerują nas ołowiem niĹź zaproponują nam partyjkę karawany (wymyślona specjalnie na potrzeby Fallouta gra karciana – całkiem sympatyczna, ale przyswojenie zasad wymaga odrobiny cierpliwości). Warto przy tej okazji wspomnieć o ciekawym pomyśle związanym z umundurowaniem kaĹźdej frakcji. JeĹźeli przywdziejemy na barki zbroję legionisty, cesarscy na pewno spojrzą na nas przychylniejszym okiem, przeciwnie Ĺźołnierze RNK.



To, co moĹźe niepokoić, to fakt, Ĺźe obszar gry sprawia wraĹźenie zdecydowanie mniejszego od tego, po ktĂłrym szwendaliśmy się w Falloucie 3. I faktycznie – jest mniejszy, tyle tylko, Ĺźe sumarycznie wychodzi mu to na lepsze. Zamiast rozległych, opustoszałych krajobrazĂłw otrzymujemy teren mniejszy, ale za to zdecydowanie bardziej upstrzony wszelkiej maści lokacjami. Na dodatek trudno tu o dwie identyczne miejscĂłwki – praktycznie kaĹźdy opuszczony budynek czy kopalnia charakteryzuje się czymś szczegĂłlnym, co sprawia, Ĺźe swobodna eksploracja daję naprawdę duĹźo radości. Przeszkodą w beztroskim zwiedzaniu Pustkowia Mojave moĹźe być tylko podniesiony i dopracowany w stosunku do „trĂłjki” poziom trudności. Moje pierwsze spotkanie z Super Mutantem skończyło się dla mojej postaci tragicznie, co mnie paradoksalnie ucieszyło. Wreszcie super mutanty są naprawdę SUPER. JakĹźe irytowały mnie pojedynki w Falloucie 3, gdzie widok trzymetrowego kolosa dzierżącego w obu rękach zardzewiały karabinek wywoływał raczej politowanie niĹź strach. Tutaj juĹź nie ma tak łatwo. Podobnie Szpony Śmierci – nawet postacią na 28 poziomie (gĂłrny pułap to 30) pokonanie trzech SzponĂłw Śmierci wymagało sporej ilości szczęścia. Zaznaczam przy tym, Ĺźe gra pozwala w kaĹźdej chwili na zmianę poziomu trudności, moĹźna więc dostosować go do własnych upodobań.