Delores: A Thimbleweed Park Mini-Adventure

Informacje o grze Nazwa gry: Delores: A Thimbleweed Park Mini-Adventure Gatunek: przygodĂłwka Producent: Terrible Toybox Dystrybutor: brak Cena: darmowa Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 70%

Współcześnie do rzadkości naleĹźy zaliczyć udostępnianie przez twĂłrcĂłw wersji demonstracyjnych ich dzieł, graczowi pozostaje poprzestawać na róşnorakich gameplay’ach, oraz nieodmiennie recenzjach wyselekcjonowanych i w jego ocenie mniej czy bardziej wiarygodnych dziennikarzy. Ale Ĺźeby demo pojawiało się kilka lat po premierze? Do tego potrzeba było poczucia humoru właściwego dla Rona Gilberta.

TwĂłrcy „Latającego cyrku Monty Pythona” zasłynęli gagiem juĹź w postaci nazwy samego programu, ktĂłry nie miał nic wspĂłlnego z cyrkiem, a juĹź tym bardziej latającym, zaś Monty Python to „postać” fikcyjna, o ile w ogĂłle zasadne jest sugerowanie, Ĺźe w ogĂłle są to jakieś dane osobowe, sami „pythoni” bowiem nigdy nawet nie zająknęli się w tym kierunku. Tymczasem w przypadku Delores: A Thimbleweed Park Mini-Adventure sam tytuł rĂłwnieĹź jest Ĺźartem, ale niejako zupełnie przeciwnego rodzaju – a mianowicie tytuł zdradza niemal wszystko.

I've got the power

W czasie zabawy przeniesiemy się do (tytułowego) miasteczka Thimbleweed Park znanego z gry o tym samym tytule i wcielimy się w (tytułową) Delores, sama pozycja zaś jest zaś przygodówką, ale skromnych rozmiarów, dosłownie (tytułowe) mini. Co istotne, znajomość fabuły pierwowzoru nie jest do niczego potrzebna, choć tu czy ówdzie ujawni się taki czy inny gag doń nawiązujący.

Nasze zadanie sprowadza się do wykonania na zlecenie lokalnej wydawczyni prasy pięciu zdjęć na potrzeby jej pisma, przy czym gdy uporamy się z tym zadaniem, to… zostaniemy zmuszeni opuścić grę. Po jej ponownym uruchomieniu mamy wraĹźenie, Ĺźe moĹźemy zacząć od początku, acz tym razem zostaniemy uraczeni kolejną piątką dotychczas niezrealizowanych zadań, i tak aĹź dotrzemy do udanego zwieńczenia trzydziestego z nich. Brzmi dziwacznie? Takie jest w istocie, najpiękniejszy jest jednak fakt, Ĺźe ostatecznie okazuje się to wszystko trzymać kupy – o ile znamy oryginalny tytuł. Jeśli zaś nie, to gra w istocie zachęca nas (całkiem dosłownie!) do sięgnięcia po ten tytuł, ktĂłry nas wyjaśni ten potencjalny surrealizm.

Nie ma to jak własny Czarnobyl

Same zadania zaś są wcale nieoczywiste. Tzn. nie większość z nich, niektĂłre bowiem są wręcz kuriozalnie dosłowne („udokumentuj czystość wody w Thimbleweed”? Wystarczy nabrać wody z hydrantu do szklanki i ją sfotografować), inne zaś to istne intelektualne łamańce, choć tak naprawdę cechujące się pewną specyficzną, ale jednak spĂłjną logiką.

Gra utrzymana jest w specyficznej oprawie audiowizualnej właściwej dla point’n’clickĂłw z ich złotej epoki w XX wieku – czyli jest pikselowo, ze skromnym udĹşwiękowieniem, pozbawionym jakiegokolwiek dubbingu (przy czym twĂłrcy juĹź na wstępie ze swadą informują, Ĺźe chodziło o cięcie kosztĂłw). Dla jednych będzie to atut produkcji, dla innych mniej skorych do rozkoszowania się „pikselozą” – darowanemu koniowi wszak w zęby się nie zagląda, czyĹź nie?

Prawie jak kot SchrĂśdingera

Delores: A Thimbleweed Park Mini-Adventure to jednak w Ĺźadnym razie nie jest produkcja, ktĂłrej atutem jest niska – bo zerowa – cena. Tytuł ten potrafi autentycznie rozbawić, jak teĹź wywołać dreszczyk emocji towarzyszący wraĹźeniu wpadnięcia na ślad pokracznego sposĂłb myślenia deweloperĂłw. Jeśli to ma być pierwiosnek nowego (marketingowego) trendu – to jestem po wielokroć na tak!

Grafika 70% Muzyka 65% Grywalność 65% Ocena końcowa 70%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY humor niektĂłre wyzwania sÄ całkiem niebanalne darmowa

MINUSY jeszcze bardziej budĹźetowa konieczność wyĹ‚Ä czenia-wĹ‚Ä czenia

Intel Core 2 Duo 2 GHz, 4 GB RAM, karta grafiki Intel HD lub lepsza, 50 MB HDD, Windows 7