Death Stranding

Informacje o grze Nazwa gry: Death Stranding Gatunek: cRPG Producent: Kojima Productions Cena: 249,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 80%

Leszek Kołakowski wygłosił niegdyś opinię, Ĺźe Ĺźycie kaĹźdego człowieka jest skazane na klęskę, albowiem zmierza ono ku śmierci, ktĂłra jest właśnie klęską. Daleki jestem od pojęcia głębi refleksji światowej sławy filozofa, acz zaryzykuję tezę, iĹź po części Ăłw pesymizm stanowi skutek braku jakiejkolwiek realnej wiedzy – czego nie naleĹźy mylić z wiarą bądĹş przekonaniami – o tym, czy po przekroczeniu tego progu czeka cokolwiek poza nicością, a jeśli tak, to co. Bohaterowie gry Death Stranding nie mają tego dylematu, ale wcale nie czyni to ich Ĺźycia prostszym…

Wcielamy się w niejakiego Sama Portera, noszącego dodatkowe – moĹźna powiedzieć, iĹź klanowe (jak np. u SzkotĂłw) bądĹş rodowe (jak u staroĹźytnych Rzymian) – miano Bridgesa. Jest on mieszkańcem kontynentu północnoamerykańskiego, krainy, ktĂłrą kiedyś zwaną Stanami Zjednoczonymi Ameryki (sensu stricto), ale wobec ktĂłrej miano to nie jest juĹź aktualne. Świat bowiem doświadczył bardzo nietypowej katastrofy (ktĂłra objawić musiała się – rzecz jasna – w Nowym Jorku), tzw. Wdarcia Śmierci, ktĂłre odmieniło całkowicie ekologię planety, ludzką cywilizację sprowadzając do rozproszonych siedlisk niewielkich społeczności. Infrastruktura uległa szybkiej degradacji – głównie pod wpływem tzw. opadĂłw chiralnych, nasuwających skojarzenia – acz bardzo luĹşne – z kwaśnymi deszczami, ze swoistego szczytu łańcucha pokarmowego człowieka zepchnęły zaś specyficzne istoty – tzw. wynurzeni – łączące znaną nam rzeczywistość z zaświatami, ktĂłre jednak cechuje zdecydowana wrogość wobec istot Ĺźywych. Jakby tych nieszczęść było mało, ludzkość daleka jest od solidarności, pogrążając się nawet nie w plemienności, co swoistym sekciarstwie. Brzmi intrygująco?

Nie ma to jak urlop w gĂłrach

Przedstawiony wyĹźej zarys atmosfery produkcji nie stanowi bynajmniej kresu pracy konceptualnej scenarzystĂłw, przeciwnie, fabuła w istocie stanowi istotny element rzeczonej produkcji, w Ĺźadnym razie nie jest ona li tylko pozorem bądĹş dodatkiem wobec właściwej rozgrywki. Przeciwnie, niejednokrotnie poświęcone są jej wielominutowe przerywniki filmowe (o czym dalej), została ona rĂłwnieĹź wzbogacona o wiele intrygujących wątkĂłw pobocznych, ujawniających się podczas lektury odnajdywanych wiadomości czy tzw. sekretĂłw, ktĂłre moĹźna śmiało ignorować, lecz na własne ryzyko umniejszenia skali doznań. A jakby tego było mało, to jeszcze czekają nas podróşe w czasie – dane nam będzie odwiedzić pola bitew (nie)słynnych wojen XX wieku.

W pewnym momencie jednak moĹźna odnieść wraĹźenie, Ĺźe scenarzystĂłw zbytnio poniosła fantazja i zaczęli oni popadać w kreatywną grafomanię, ewentualnie zabrakło im konceptĂłw na estetyczne spojenie rozsianych wątkĂłw, tak Ĺźe w pewnym momencie łzawość i „spektakularność” opowieści zaczyna przewaĹźać nad jej koherentnością.

Gdyby ktoś się zastanawiał, skÄ d Deadman miał organy do przeszczepĂłw

Co więcej, momentami snuta historia zbyt łatwo popada w blockbusterową „hollywoodzkość”, nie sposĂłb pozbyć się wraĹźenia, Ĺźe w ekipie producenckiej zabrakło swoistego „adwokata diabła”, osoby tropiącej nieścisłości, niedorĂłbki oraz jawne idiotyzmy. Gdy sobie myślę o jednej z atrakcyjnych, wręcz seksownej postaci, ktĂłra wdzięcznie biegnie po piaszczystej plaĹźy… w szpilkach na bardzo wysokim obcasie…

Czym zaś się zajmujemy? Otóż właściwa rozgrywka sprowadza się w istocie do krążenia między punktami A i B, jakkolwiek co rusz coś nas rozprasza, by odbić do punktów C i D. Jesteśmy kurierem, swego rodzaju zwornikiem podzielonej ludzkości, i na swoich własnych plecach przenosimy towary pomiędzy poszczególnymi placówkami (czasami nawet ludzkie ciała, w większości zwłoki). Żeby nie było zbyt łatwo musimy zmagać się nie tylko z przyrodą i niekorzystnym ukształtowaniem terenu, lecz również unikać wspomnianych wynurzonych oraz wrogich grup (czasami zaś wręcz przeciwnie, nasze zadanie sprowadzi się do wydobycia z ich siedlisk wartościowych towarów, zaś cicha infiltracja będzie graniczyła z niemożliwością i konieczne może się okazać po sięgnięcie po argument siły). W pewnym momencie będziemy mogli zacząć korzystać z różnorakich pojazdów naziemnych, o odmiennych parametrach, różnorakich atutach oraz słabościach.

Te walenie nie podÄ Ĺźały w kierunku słońca...

Brzmi prosto i poniekąd tak jest w istocie, tak Ĺźe po pewnym czasie zaczynamy odczuwać znuĹźenie monotonią rozgrywki – po osiągnięciu pewnego „punktu komplikacji” twĂłrcy nie raczą uĹźytkownika juĹź Ĺźadnymi nowymi rozwiązaniami bądĹş realnymi wyzwaniami, niejako przymuszając go do mechanicznego ponawiania tych samych aktywności.

Death Stranding - recenzja