„3 linie scenariusza z odmiennymi zakończeniami: dobrym, złym, neutralnym” - brzmi następny tekst. Tego nie udało mi się sprawdzić. Dlaczego? PowĂłd jest prosty – nie przeszedłem gry do końca. Mimo, Ĺźe byłem juĹź blisko zakończenia (w czwartym akcie, a wszystkich jest pięć), tak mało mnie ta przygoda wciągnęła, Ĺźe zrezygnowałem. Obawiam się, Ĺźe zdecydowana większość graczy nie dotrwa z nią nawet do aktu drugiego... To m.in. wina fabuły, ktĂłra dała o sobie znać na początku, potem zrobiła kilkugodzinną przerwę (podczas gdy ja paradowałem po Avon, wykonując zadania poboczne i nie wiedząc jak popchnąć akcję do przodu) i wrĂłciła na moment – a przecieĹź brak fabuły przypominającej o sobie czyni z gry nawalankę bez duszy.

Jak to miło palić się do pracy!

„12 szkół magii z 96 czarami do kombinacji” - to kolejny argument, mający według dystrybutorĂłw zachęcić nas do kupna Dawn of Magic. Taaak.... 12 szkół, z ktĂłrych musimy wybrać 3 juĹź na samym początku – nie znając wcale przydatności czarĂłw danej szkoły! W tym miejscu SkyFallen się nie popisał – lepiej byłoby wtłoczyć wybĂłr kierunku, w ktĂłrym chcemy podążać w bardziej zaawansowanym momencie rozgrywki. MoĹźe programiści uznali, Ĺźe gracze dzięki temu zabiegowi będą przechodzili grę po kilka razy, aby wyprĂłbować wszystkie czary... Sama magia jest zadowalająco zróşnicowana i (szczegĂłlnie przy potężniejszych czarach) bardzo efektowna.

Potem czytamy: „Ponad 1500 sztuk broni i pancerzy do wykorzystania”. Broń – zapomnij! Tutaj jest tylko bajerem, często ładnie się świecącym – zadaje śmieszne obraĹźenia, a jedynym powodem, dla jakiego warto ją nosić są miejsca na runy, ktĂłre mogą nam podnosić poziomy czarĂłw. Pancerze – tak, dają ochronę, ktĂłra bardzo w tej grze się przydaje, ale biorąc pod uwagę to, Ĺźe wcale nie opłaca się inwestować punktĂłw w siłę, niewiele z tych kolczug i zbroi płytkowych dane nam będzie załoĹźyć.

Tutaj panuje błoga sielanka...

Co jeszcze w Dawn of Magic kuleje? Przede wszystkim poziom trudności. Podróşe z jednego interesującego nas punktu do drugiego są często zabĂłjcze juĹź na najłatwiejszym poziomie trudności. Przeciwnicy, choć często mają bardzo niewiele Witalności, biją zbyt potężnie i jest ich za duĹźo. Coś, co mnie naprawdę zbulwersowało, to brak tak prozaicznej rzeczy, jak czar leczenia w grze, w ktĂłrej fajerwerki magiczne latają na prawo i lewo! Są co prawda eliksiry (średnio wygodne w uĹźyciu – jak i cały interfejs), ale zdobywa się je Ĺźmudnie (lub kupuje bardzo drogo), a traci w zastraszającym tempie. Denerwujące jest teĹź to, Ĺźe po kaĹźdej śmierci wypadają ci wszystkie pieniądze i duĹźa (w porĂłwnaniu do innych produkcji z tego gatunku) część ekwipunku. Przez to, po kaĹźdej śmierci musimy powracać w miejsce zgonu.