Dark Souls III

Informacje o grze Nazwa gry: Dark Souls III Gatunek: action RPG Producent: FromSoftware Dystrybutor: Cenega Cena: 189,90 PLN Recenzent: „Ignis” Ocena: 90%

Wielu graczy na pytanie o najtrudniejszą grę wskażę jedną z tych z tzw. serii Soulsborne (lub po prostu „Souls”), czyli cyklu gier spod bandery japońskiego studia FromSoftware. Należą do niej Demon Souls, trzy części Dark Souls oraz Bloodborne. O tych grach krążą legendy, Ĺźe zostać trafionym moĹźna juĹź podczas instalacji, a włączenie gry i trafienie do menu głównego skutkuje śmiercią. Z drugiej strony natrafiłem na co najmniej jednego gracza, ktĂłry przeszedł jednym ciągiem opisywaną tutaj trzecią część z serii Dark Souls, nie otrzymując (i w efekcie nie ginąc) ani jednego trafienia od przeciwnikĂłw. Do tego cały czas rozmawiał z oglądającymi go na Ĺźywo widzami… Cieszące się niesłabnącą popularnością tytuły kusiły i mnie, więc przy gdy natrafiła się sposobność przetestowania najnowszego z nich, z przyjemnością do niego zasiadłem… i duĹźo czasu minęło, zanim się od niego oderwałem.

Dark Souls 3 jest wzorcowym przedstawicielem gatunku action RPG. Wraz z rozpoczęciem zabawy (o ile moĹźna mĂłwić o zabawie w przypadku tego tytułu, a nie o wykazywaniu masochistycznych skłonności) musimy wykreować naszego awatara, ktĂłrym przyjdzie nam odbyć niekrĂłtką wędrĂłwkę okraszoną masą trupĂłw – zarĂłwno po stronie naszej jak i przeciwnikĂłw. Kreator postaci jest z jednej strony raczej skromny – mamy tutaj do wyboru typowe opcje: imię, płeć, klasę (ktĂłra ma marginalny wpływ na rozgrywkę, gdyĹź określa głównie początkowe rozmieszczenie współczynnikĂłw oraz startowy ekwipunek) czy dodatkowy przedmiot z jakim rozpoczniemy przygodę. Z drugiej strony kreator oferuje całą gamę suwakĂłw i opcji, ktĂłrymi moĹźemy dostosować wygląd naszego bohatera na naprawdę niezliczoną ilość sposobĂłw. Ĺťartem nadmienię, iĹź nie jestem fanem takiego podejścia do kreowania wyglądu postaci, głównie ze względu na to, iĹź nigdy nie jestem w stanie dojść do „ładnego” wyglądu – nie inaczej było w tym przypadku.



Po mniej lub bardziej udanym stworzeniu postaci przechodzimy, po bardzo klimatycznym intro, do właściwej gry. Na tacy dostajemy kolejne typowe cechy dla aRPG – paski Ĺźycia, many oraz wytrzymałości, ekwipunek z masą przedmiotĂłw i czarami oraz walkę w czasie rzeczywistym. Nie oznacza to, Ĺźe jest nudno czy sztampowo. Do kupienia czy znalezienia mamy ogrom pancerzy oraz chyba jeszcze więcej rodzajĂłw oręża, a kaĹźdy jeden przedmiot cechuje się określonymi współczynnikami defensywnymi, a w przypadku broni takĹźe ofensywnymi. Do tego masa pierścieni, zaklęć i przedmiotĂłw jednorazowego uĹźytku. SposobĂłw na rozwijanie swojego bohatera jest naprawdę wiele, a łącząc to z unikalnością dostępnego wyposaĹźenia i moĹźliwościami jego ulepszania i zaklinania, kaĹźdy znajdzie coś dla siebie.

Na osobną wzmiankę w Dark Souls 3 zasługuje system walki – jest on zwyczajnie doskonały. Nie sposĂłb opisać go dobrze, nie da się go takĹźe przyrĂłwnać do jakiegokolwiek systemu walki w grach spoza serii. Walka w Dark Souls 3 jest jak taniec. Nauka płynnego poruszania się w trakcie potyczek jest podstawą do osiągnięcia sukcesu. Poznawanie i następnie rozpoznawanie nietuzinkowych ruchĂłw przeciwnikĂłw i znajdowanie często krĂłtkich okienek czasowych na kontratak jest kolejnym elementem niezbędnym do przeĹźycia w mrocznym świecie Dark Souls. KaĹźda z dostępnych broni cechuje się określonym zestawem ruchĂłw, ktĂłrych rĂłwnieĹź trzeba się nauczyć, a dodatkowo nowością w trzeciej części serii są umiejętności broni, ktĂłre dają róşne efekty, jak wzmacnianie uĹźytkownika, tworzenie płomiennych atakĂłw, czy emitowanie fal uderzeniowych. Kombinacji jest mnĂłstwo, sposobĂłw na „przetańczenie” walki jest jeszcze więcej.



Długo zastanawiałem się co napisać o fabule czy świecie przedstawionym w Dark Souls 3. Z pewnością odczucie jest pozytywne, ale napisać moĹźna o tym niewiele – ale tylko pozornie. Fabuła w Dark Souls 3 jest gęsta i głęboka jak stara, poniemiecka studnia – ale twĂłrcy nie podają nic na tacy. Domyślać się celu istnienia naszego protagonisty musimy się sami, posiłkując się cały czas nierzadko zagadkowymi monologami postaci niezaleĹźnych, opisami przedmiotĂłw (!) i obserwacją otaczającego świata. Gracz musi się więc trochę wysilić, aby pojąć co się wokół niego dzieje, w ostateczności sięgając po liczne opinie i spekulacje autorstwa licznej społeczności zgromadzonej wokół serii. Pomocna w zrozumieniu fabuły jest znajomość poprzednich tytułów serii, jednakĹźe nie jest konieczna, czego ja jestem doskonałym przykładem – nie dane mi było zagrać w poprzednie części, mimo to byłem w stanie przyswoić fabułę w zadowalającym stopniu.

Dark Souls III - recenzja