Yōko Ogawa - Grobowa cisza, Ĺźałobny zgiełk

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Grobowa cisza, Ĺźałobny zgiełk (寡黙な死骸みだらな弔い) Autor: Yōko Ogawa (小川 洋子) Ilość stron: 182 Wydawnictwo: Tajfuny Rok wydania: 2020 Cena: 42 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2022-03-25 Ocena: 80/100

Małe odsłonięcie się ze strony niĹźej podpisanego – jednym ze zdecydowanie najbardziej powaĹźanych przeze mnie literatĂłw zaliczam Antoine’a de Saint-ExupĂŠry’ego, ktĂłrego „Małego księcia” uwaĹźam za absolutną perłę światowej literatury, zaś „Nocny lot” czy „Ziemię, planetę ludzi” za kolejne przejawy maestrii francuskiego pisarza. W konsekwencji niemałym szokiem była dla mnie lektura jego niedokończonej „Twierdzy”, ktĂłra w zamierzeniu twĂłrcy miała stanowić jego opus magnum, tymczasem w najlepszym razie okazała się niestrawną. W konsekwencji w związku z niedawnym zachwytem nad „Ukochanym rĂłwnaniem profesora” odczuwałem pewną obawę sięgając po „Grobową ciszę, Ĺźałobny zgiełk” tej samej autorki. Czy zasadnie?

Cechą pierwszej ze wspomnianych książki japońskiej pisarki było ciepło – relacji między głównymi bohaterami, przekładające się rĂłwnieĹź na towarzyszące czytelnikowi podczas zapoznawania się z opowiadaną historią. W przypadku zaś recenzowanej pozycji owego ciepła brak, nie oznacza to jednak wcale, Ĺźe odbiorca doznaje przygnębienia czy strachu.



Całość przenika specyficzna atmosfera właściwa dla popularnie rozumianego realizmu magicznego, niejednokrotnie bowiem nie w pełni daje się pojąć „mędrca szkiełkiem i okiem” rozwĂłj wydarzeń, zadziwiające koincydencje czasami przenikające ludzkie Ĺźycia, z reguły zaś niedostrzegalne dla osĂłb w nie zaangaĹźowanych. O dziwo jednak, czytelnik ani przez moment nie odczuwa duszności ni osaczenia.

Autorka stroni rĂłwnieĹź od tzw. „jump scare’Ăłw”, dość tandetnych metod nastraszenia czytelnika – gdy ten co prawda, wie, co się stanie, lecz i tak nie jest w stanie zapanować nad atawistycznymi instynktami. Nie oznacza to bynajmniej, Ĺźe stroni ona od zaskakujących konkluzji czy rozwojĂłw wypadkĂłw, w jej wykonaniu cechują się one jednak nie lada finezją.

„Grobowa cisza, Ĺźałobny zgiełk” to książka stroniąca od zbędnych słów, nieraz skłaniająca czytelnika do przemyślenia wcześniejszych scen bądĹş dopiero wraz z postępami akcji pozwalająca mu zrozumieć ich sens. Wirtuozostwo „Ukochanego rĂłwnania profesora” nie było jednorazowym.