1921 rok. W pobliżu Zieleńca zostają odkryte zwłoki. To zaginiona w 1916 roku Sabine Hunfeld, córka znanego importera cygar. Sprawę przejmuje kłodzka policja w osobie Franza Koschelli, szefa nowo utworzonego Wydziału Kryminalnego.
Koschella mozolnie odkrywa okoliczności zaginięcia dziewczyny. Przez pięć lat ktoś skutecznie zacierał ślady. Wkrótce dochodzenie przybiera nieoczekiwany obrót, a Franz zostaje okrzyknięty Mścicielem z Kłodzka. Czy zasłużył na ten przydomek?
Do miasta przybywa kapitan Wilhelm Klein. Wojskowy śledczy ma niewiele czasu by pomóc... lub przeszkodzić wachmistrzowi Koschelli w jego szaleńczych planach.
Kto stał za porwaniem Sabine? Jak głęboko sięga sieć wzajemnych powiązań w strukturach kłodzkiego hrabstwa? Ile jeszcze tajemnic kryje Kraj Pana Boga?
Niedawno zetknÄ…Å‚em siÄ™ z utyskiwaniem na pojÄ™cie „maÅ‚ej ojczyzny”, jako wrÄ™cz urÄ…gajÄ…ce Ojczyźnie (jakkolwiek dyskusja miaÅ‚a charakter ustny, to wielka litera byÅ‚a wyraźnie sÅ‚yszalna), osobiÅ›cie jednak nie widzÄ™ żadnego napiÄ™cia miÄ™dzy tymi pojÄ™ciami, nie uważam bynajmniej, by peÅ‚ne uczucia postrzeganie najbliższego otoczenia musiaÅ‚o natychmiast prowadzić do uczuć separatystycznych czy spoglÄ…dania z góry na innych rodaków. „Centralistom-unifikatorom” z pewnoÅ›ciÄ… jednak nie przypadÅ‚by do gustu zamysÅ‚ towarzyszÄ…cy autorowi
„Glatza” oraz jego kontynuacji.
Tomasz DuszyÅ„ski rozsÄ…dnie zaÅ‚ożyÅ‚, iż kolejna tajemnicza zbrodnia w KÅ‚odzku mogÅ‚aby u czytelnika wywoÅ‚ać nie tyle zaintrygowanie, co rozbawienie nad skalÄ… nieprawdopodobieÅ„stwa takowego rozwoju wypadków, postanowiÅ‚ on wiÄ™c opuÅ›cić owÄ… miejscowość, ale na tyle niedaleko – bo do Dusznik – by wciąż móc operować tymi samymi bohaterami, nieco odmiennie rozkÅ‚adajÄ…c jednak miÄ™dzy nimi akcenty.
Inna sprawa, że caÅ‚ość i tak sprawia wrażenie bardziej reprezentanta gatunku fantastyki niźli kryminaÅ‚u, zwÅ‚aszcza o naukowych predylekcjach. Próby „uczÅ‚owieczenia” Kleina niespecjalnie przekonujÄ…, bo jednoczeÅ›nie choćby taki Koschella nabywa iÅ›cie nadludzkie zdolnoÅ›ci. Częściej również Å›cieli siÄ™ trup, niezbyt jednak jestem przekonany, że jest to wÅ‚aÅ›ciwa Å›cieżka.
Nade wszystko jednak zawodzi główny wÄ…tek, momentami wrÄ™cz obrażajÄ…cy inteligencjÄ™ czytelnika swÄ… „hollywoodzkoÅ›ciÄ…”, i to abstrahujÄ…c od jego przewidywalnoÅ›ci niemal od pierwszych stron. O ile w przypadku pierwowzoru sprawiaÅ‚ on wrażenie spójnego, o tyle w przypadku nastÄ™pcy jest on już dalece wymuszony.
„Kraj Pana Boga” to ofiara sukcesu pierwszej odsÅ‚ony serii. To wciąż manifest miÅ‚oÅ›ci wobec danego zakÄ…tku Ziemi, lecz zarazem owoc pewnego przymusu dalszego jej deklarowania. O ile niektóre pomysÅ‚y fabularne można uznać za intrygujÄ…ce, to nie można jednak pozbyć siÄ™ wrażenia, że zostaÅ‚y one odrzucone na etapie tworzenia pierwowzoru.
|
| Autor: Klemens
|
|
|
|
|
Tytuł :
