Thomas M. Reid - Wojna Pajęczej Królowej. Księga II. Powstanie

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Wojna Pajęczej KrĂłlowej. Księga II. Powstanie (War of the Spider Queen. Insurrection) Autor: Thomas M. Reid Ilość stron: 354 Wydawnictwo: ISA Rok wydania: 2003 Cena: 24 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2013-06-02 Ocena: 65/100

Quenthel Baenre ustępuje rangą wyłącznie matce opiekunce i jest najpotężniejszą kapłanką Lolth w Menzoberranzan. Kiedy Pajęcza Królowa milknie, Quenthel zostaje powierzone zadanie poprowadzenia wyprawy mrocznych elfów, która może ocalić Menzoberranzan, albo skazać je na wieczne potępienie. W towarzystwie czarodzieja Pharauna Mizzryma, fechmistrza Rylda Argitha, najemnika Valasa Hune i bezwzględnego draeglotha Jeggreda kapłanka wyrusza do kupieckiego miasta Ched Nasad, aby ustalić przyczynę milczenia Lolth.

Czy kara spotkała tylko Menzoberranzan? Czy może wszystkie drowy? Czy umilkła tylko Lolth, czy wszyscy bogowie? Odpowiedzi na te pytania zdecydują o losie całej rasy drowów i przyszłości Podmroku. Jeśli potężne mroczne elfy osłabną, podziemny świat czeka Powstanie.

Wojna Pajęczej Królowej zatacza coraz szersze kręgi.

Cykl „Wojny Pajęczej KrĂłlowej” jest o tyle niezwykły, Ĺźe kaĹźda jego część była tworzona przez innego pisarza. Nie oznacza to bynajmniej, Ĺźe czytelnikowi „grozi” nadmierny eklektyzm, gdyĹź nad spĂłjnością wszystkich odsłon czuwała jedna i ta sama osoba, tj. R.A. Salvatore, znany nade wszystko z serii o Drizztcie Do’Urdenie, co kaĹźe podejrzewać, iĹź to on jest odpowiedzialny za zarys fabuły, jak teĹź i to, Ĺźe ta w całości była znana autorom poszczegĂłlnych ksiąg. Czy jednak Thomas M. Reid podołał wyzwaniu, jakie mu zgotował Richard Lee Byers w „Upadku”?



Tym razem większość bohaterĂłw jest znana czytelnikowi juĹź od samego początku, „Powstanie” bowiem stanowi ze wszech miar bezpośrednią kontynuację wcześniej przedstawionych wydarzeń – główni bohaterowie są wciąż ci sami, co oczywiście nie oznacza, Ĺźe nie mamy do czynienia z nowymi postaciami. Bynajmniej jednak perspektywa tych ostatnich ani przez chwilę nie staje się główną czy wręcz dominującą.

Jakkolwiek całość jest dość zręczna i świadczy co najmniej przyzwoicie o warsztacie Reida, jednak „Powstanie” pada po części ofiarą konwencji – o ile wcześniej mogliśmy liczyć na pewne momenty „przestojĂłw”, w trakcie ktĂłrych raczeni byliśmy mniej czy bardziej ciekawymi dialogami czy opisami świata, o tyle obecnie akcja nieustannie rwie naprzĂłd, co w pewnym momencie staje się męczące nie tylko dla postaci, ale i samego czytelnika.

Pewne, niewielkie, niemniej jednak zastrzeĹźenia mam rĂłwnieĹź wobec polskiego tłumaczenia, momentami jest ono bowiem niespĂłjne z nomenklaturą wypracowaną w spolszczeniu systemu Dungeons & Dragons, by wskazać chociaĹźby na nieszczęsnego beholdera, ktĂłry w translacji staje się tyranem wielu oczu – owszem, to jest całkiem trafny opis tego stwora, ale tłumaczenie te nie jest ani piękne, ani wierne, zwłaszcza gdy porĂłwnamy je z „kanonicznym” przekładem – czyli obserwatorem.

„Powstanie” nie jest tak udaną książką jak „Upadek” (choć ten ostatni rĂłwnieĹź nie miał aspiracji ku wybitności), niemniej i tak wyróşnia się na tle szeregu „czytadeł” obecnych na rynku i nieodmiennie skłania ku sięgnięciu po kolejną odsłonę serii.