Terry Pratchett, Stephen Baxter - Długi Mars

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Długi Mars (The Long Mars) Autor: Terry Pratchett, Stephen Baxter Ilość stron: 368 Wydawnictwo: PrĂłszyński i S-ka Rok wydania: 2015 Cena: 32 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2015-03-12 Ocena: 80/100

Kataklizm erupcji Yellowstone zagroził cywilizacji. Ludzie uciekają do MiriadĂłw, relatywnie bezpiecznych światĂłw Długiej Ziemi. Sally Linsay, Joshua ValientĂŠ i Lobsang angaĹźują się w ryzykowne działania ratownicze. Joshua jednak zmaga się z innym kryzysem. Ze swego długiego dzieciństwa w ukryciu na Długiej Ziemi wyłania się nowa rasa superinteligentnych post-ludzi – jednak "normalne" społeczeństwo, powodowane ignorancją i lękiem, zwraca się przeciw nim.

Dla wplątanego w konflikt Joshuy dramatyczne starcie wydaje się nieuniknione. Tymczasem Maggie Kauffman z marynarki StanĂłw Zjednoczonych wyrusza w niesamowitą podróş, prowadząc swĂłj sterowiec ku niezbadanym granicom Długiej Ziemi. Z Sally zaś kontaktuje się jej dawno zaginiony ojciec, Willis Linsay – wynalazca oryginalnego krokera. TakĹźe on planuje fantastyczną wyprawę: przez Długi Mars. Ale jakie są jego prawdziwe motywy? Dla Joshuy, dla ludzkości, dla samej Długiej Ziemi – wszystko teraz jest inne.

Kres kaĹźdej podróşy jest początkiem nowej – takim krĂłtkim sloganem moĹźna by było scharakteryzować fabułę „Długiego Marsa”. O ile początkowe wydarzenia są niejako zestawieniem Ĺźabich skokĂłw w czasie i przestrzeni, to pozostałe są juĹź bardziej zwartą całością, choć czytelnik cały czas musi wykazywać czujność w uznaniu ktĂłregokolwiek wydarzenia ze przełomowe – w sytuacji, gdy lada moment kolejne jest jeszcze bardziej katartyczny.

Grup bohaterów, których losy przyjdzie nam śledzić, są dwie, co bynajmniej nie oznacza, że przyjdzie nam skupić się tylko na danych postaciach. Przeciwnie, niemało czasu spędzimy z Joshuą Valienté (którego losów bynajmniej nie uważam za równoprawne wobec przygód Sally tudzież Maggie) czy nawet i takim Lobsangiem, ale stanowią oni tylko tło, nawet jeśli jaskrawe.



Fabuła „Długiego Marsa” jest dość spokojna i kojąca – nie rodzi ona u czytelnika poczucia zmęczenia ludzką głupotą czy zwykłą podłością, jak to było w przypadku „Długiej wojny”. Mało tego, moĹźna nawet przez chwilę uwierzyć, Ĺźe nie tylko człowiek moĹźe się zmienić na lepsze, ale dotyczy to takĹźe politykĂłw! AleĹź kpiarz z tego Pratchetta!

Niejedna osoba może jednak ten spokój uznać za usypiający, akcja przyspiesza bowiem na dosłownie dwie, trzy strony, by po chwili ponownie wyhamować, niczym w góralskiej kołysance. Rozczarowujące jest zwłaszcza zakończenie, które może wydawać się przegadane i moralizatorsko przegadane, wręcz zabrakło w nim bigoterii, przed którą rzekomo twórcy chcieli się obronić.

„Długi Mars” okazał się przyjemną lekturą, choć naduĹźyciem byłoby przypięcie mu metki wybitnego dzieła. Nie jest to bynajmniej twĂłr marketingowy, lecz powstały z głębszej pasjonackiej motywacji, wciąż pozostawiający uchylonych wiele drzwi. Szkoda jednak, Ĺźe ich potencjalną dalszą eksplorację Stephen Baxter będzie musiał prowadzić juĹź sam…