SigrĂ­ður HagalĂ­n BjĂśrnsdĂłttir - Wyspa

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Wyspa (Eyland) Autor: SigrĂ­ður HagalĂ­n BjĂśrnsdĂłttir Ilość stron: 288 Wydawnictwo: Literackie Rok wydania: 2018 Cena: 34,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2018-07-16 Ocena: 70/100

Świat jaki znamy, przestaje istnieć. Z dnia na dzień Islandia, uznawana za jeden z najlepiej zorganizowanych krajów, traci kontakt z pozostałymi państwami i przeistacza się w krainę chaosu. Mieszkańcy nie wiedzą, co jest źródłem kryzysu, ale mimo to starają się normalnie funkcjonować. Tymczasem nowo powstały rząd manipuluje informacjami, wie bowiem, że wkrótce zabraknie pożywienia. Państwo, a wraz z nim prawo i społeczeństwo zaczynają ulegać korozji.

Hjalti do momentu zmiany był wziętym dziennikarzem. Czy odnajdzie się w nowej rzeczywistości? Jakich wyborów dokona, aby ocalić w sobie człowieczeństwo?

Maria za wszelką cenę chce uratować swoje dzieci, tymczasem władze ogarniętej szaleństwem wyspy chcą ich deportować i wysłać statkiem w nieznane. Czy przetrwają?

Raczej rzadko zdobywamy się na refleksje co do złoĹźoności świata, w ktĂłrym dane jest nam wieść egzystencję. Z reguły jego obszar ogranicza się do powierzchni kilkudziesięciu kilometrĂłw kwadratowych. W konsekwencji nieszczegĂłlnie uświadamiamy sobie, jak bardzo pozostajemy związani z innymi ludĹşmi, ktĂłrzy są dla nas zupełnie nieznani. Tymczasem islandzka autorka SigrĂ­ður HagalĂ­n BjĂśrnsdĂłttir uświadamia, Ĺźe tak naprawdę stopień zaleĹźności jest duĹźo głębszy niĹź mogłoby się zdawać.

„Wyspa” wpisuje się w nurt beletrystyki postapokaliptycznej, acz jest na tyle niepozorną jego reprezentantką, iĹź nie raczy czytelnika Ĺźadną oczywistą katastrofą – na świat nie spada Ĺźadna pandemia, radioaktywność pozostaje bez zmian itp. itd., z tym, Ĺźe Islandia staje się niejako światem odizolowanym, ktĂłrego nie sposĂłb opuścić i doń wrĂłcić, z nieznanych acz bezwzględnie działających przyczyn.



Czytając książkę nie sposĂłb nie zadać sobie pytania, na ile snuta refleksja ma charakter uniwersalny, na ile zaś stanowi odniesienie do aktualnej sytuacji społecznej i politycznej tego jakĹźe nietypowego kraju. JednakĹźe dla nadwiślańskiego odbiorcy rĂłwnieĹź jest ona wartościowa, kaĹźe bowiem zadać sobie pytanie o własne – tyleĹź indywidualne, co i w zbiorowości narodowej – zachowanie w sytuacji, gdyby ustała wymiana zewnętrzna.

Postawy indywidualne osĂłb, wokół ktĂłrych skupia się autorka, nie są specjalnie intrygujące, te same motywy moĹźna było odnaleźć chociaĹźby w „Bastionie” czy „Władcy much”, pisarka z Północy nie jest bynajmniej bardziej optymistyczna w tym zakresie. To raczej dostrzeĹźenie złudności wiary w autarkię jest obiektem jej zainteresowania oraz celu ostrza jej piĂłra.

„Wyspa” to książka raczej mało zaskakująca, ktĂłrej głównym atutem jest skłonienie czytelnika do nieco głębszej refleksji nad uwarunkowaniami środowiska, w ktĂłrym on Ĺźyje. Autorka nie miała zamiaru stworzenia kompleksowej opowieści, nie domyka ona szeregu wątkĂłw, wychodząc z załoĹźenia, iĹź ich istotność jest nie jest tak naprawdę wielka, znacznie ciekawiej zaś jest pozostawić je za parawanem niedomĂłwień. Na pierwszy plan wysuwa jednak dostatecznie waĹźkie wątki, by warto im było poświęcić tą wymaganą chwilę.