Robert Jordan, Brandon Sanderson - Pamięć Światłości

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Pamięć Światłości (A Memory of Light) Autorzy: Robert Jordan, Brandon Sanderson Ilość stron: 1182 Wydawnictwo: Zysk i S-ka Rok wydania: 2016 Cena: 59 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2016-10-13 Ocena: 70/100

Na Polu Merrilora gromadzą się władcy narodĂłw, Ĺźeby zdecydować o swoim poparciu dla planĂłw Smoka Odrodzonego, ktĂłry zdecydował się zerwać pieczęcie strzegące więzienie Czarnego – w oczach jednych jest to oznaka obłędu, inni widzą w tym ostatnią nadzieję dla świata. Egwene, Zasiadająca na Tronie Amyrlin, staje na czele opozycji.

Tymczasem Cień uderza na stolicę Andoru, trolloki zdobywają Caemlyn, miasto płonie. W wilczym śnie Perrin Aybara toczy pojedynek z ZabĂłjcą. W Ebou Dar Mat Cauthon szuka kontaktu ze swą Ĺźoną Tuon, ktĂłra pod imieniem Fortuony panuje nad imperium Seanchan. Ważą się losy całej ludzkości… i rozstrzygną wreszcie na jałowych kamieniach Shayol Ghul. Koło Czasu obraca się, nieuchronnie nadciąga koniec Wieku. Ostatnia Bitwa, Tarmon Gai’don, przechyli szalę na jedną lub drugą stronę.

Długo kazała na siebie czekać polska premiera ostatniego tomu cyklu „Koła Czasu”, co było bezpośrednio związane z perturbacjami związanymi z osobą tłumacza. Cóş to jednak za okres w porĂłwnaniu do tego dzielącego ukazanie się pierwszej odsłony serii oraz ostatniej? W szranki mĂłgłby stanąć chyba tylko George R.R. Martin ze swoją „Pieśnią Lodu i Ognia”, przy czym niekoniecznie wierzę, Ĺźe kiedykolwiek zostanie ona ukończona. Czy warto było czekać?

Nieodmiennie dają o sobie znać rozmiary książki, odstraszające niedzielnych czytelników, wywołujące zaś dziką ekstazę wszelakich moli książkowych. Co istotne, w czasie lektury (abstrahując od umęczenia ciężarem klasycznej pozycji rąk) w ogóle nie zauważa się przedmiotowej objętości, akcja bowiem wartko rwie do przodu.



Momentami daje się jednak spostrzec, Ĺźe autorzy ograniczają swą wymowność i niektĂłre wątki traktują nieco po macoszemu, nie chcąc się narazić na zupełne popadnięcie w dygresje – i grafomanię. Osobiście jako miłośnik Mata Cauthona i jego losĂłw czuję się jednak nieco rozczarowany chociaĹźby selekcją tychĹźe tematĂłw.

Niestety, Brandonowi Sandersonowi zdarzają się potknięcia każące się roześmiać czytelnikowi rubasznym rechotem. Zdecydowanie naduĹźywa on niektĂłrych fraz i figur stylistycznych, by wskazać chociaĹźby na „tysiące tysięcy”. Co gorsza, wspomniane miliony (prosta matematyka…) brzmią kompletnie nierealistycznie w kontekście armii prezentujących sobą średniowieczny stopień zaawansowania, uwzględniając nawet magiczne odstępstwa w zakresie logistyki…

Na szczęście nie daje o sobie znać zmiana osoby tłumacza. Naturalnie, osoby o wnikliwym translatorskim oku dostrzegą pewne róşnice w stylu, jednakĹźe czytelnik ani przez moment nie traci poczucia obcowania z tekstem piĂłra Roberta Jordana i Brandona Sandersona. Osobiście jestem teĹź zwolennikiem tłumaczeń nazw osobowych tam, gdzie od początku w zamierzeniu autora miały one nieść za sobą określony przekaz. TakoĹź i w „Pamięci Światłości” mamy do czynienia z takim Arturem Jastrzębim Skrzydłem, a nie jakowymś Hawkwingiem.

„Pamięć Światłości” jest godnym zwieńczeniem cyklu, acz nie wolnym od wad bombastyczności i tromtadracji. Trudno uznać je za zaskakujące czy nowatorskie, trochę za duĹźo teĹź w nim ocierającego się o kicz „produkcyjniactwa”, acz na szczęście stosowna granica, jak się zdaje, nie zostaje przekroczona. Tylko dla wytrwałych.