George R.R. Martin - Rycerz Siedmiu KrĂłlestw

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Rycerz Siedmiu KrĂłlestw Autor: George R.R. Martin Ilość stron: 300 Wydawnictwo: Zysk i S-ka Rok wydania: 2014 Cena: 34,90 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2014-02-19 Ocena: 75/100

Rycerskie turnieje, zhańbione damy, dworskie intrygi – to codzienne Ĺźycie młodzieńca imieniem Dunk, ktĂłry po śmierci swego rycerza wyrusza na turniej w poszukiwaniu sławy oraz honoru, nie wiedząc, Ĺźe świat nie jest gotowy na przyjęcie kogoś, kto dotrzymuje przysiąg. W kolejnych częściach Dunk oraz jego kumpel Jajo (późniejszy Aegon V Targaryen, książę Westeros, krĂłl i obrońca krĂłlestwa) wmieszają się w konflikt ser Eustace’a Osgreya ze Standfast z lady Webber z Zimnej Fosy, a takĹźe przybędą na ślub lorda Ambrose’a Butterwella z Białych MurĂłw, gdzie Dunk stanie do turnieju jako Tajemniczy Rycerz, nieświadomy prawdziwego charakteru rozgrywających się wydarzeń…

Potęga telewizji jest zadziwiająca – niby George R.R. Martin cieszył się niemałą estymą wśrĂłd miłośnikĂłw literatury fantastycznej, niby spotykał się z wyrazami uznania tak ze strony krytykĂłw, jak i czytelnikĂłw, ale dobrych dziesięć lat temu mało kto tak naprawdę kojarzył jego nazwisko, choćby w porĂłwnaniu z takimi tuzami jak Tolkien, Le Guin czy Pratchett. I nagle za dotknięciem magicznej srebrnoekranowej róşdĹźki świat Westeros stał się bliski wielu osobom, ktĂłrym obce było ŚrĂłdziemie czy Ziemiomorze. A Ĺźe oczekiwanie na kolejne odsłony serii się przedłuĹźa, odĹźyło zainteresowanie mniejszymi opowiadaniami ulokowanymi w świecie Siedmiu KrĂłlestw.

Tytuł zbioru mówi więcej o fabule, niż mogłoby się zdawać. Ta bowiem koncentruje się wokół osoby niejakiego Dunka, który swoim życiem i postawą stara się zasłużyć na rycerskie ostrogi, które zostały przez niego przyodziane z niemałym naruszeniem konwenansów i obyczajów, czy też mówiąc wprost, nałożone bezprawnie. Jego los daleki jest jednak dziejom Starków czy innych Lannisterów, jest on bowiem przedstawicielem tzw. rycerskiej hołoty i gros jego uwagi zaprzątają myśli o sposobie zdobycia chleba we wcale nieodległej przyszłości.



Akcja książki jest ulokowana całkiem długo przed wydarzeniami przedstawionymi w „Pieśni Lodu i Ognia”, państwem bowiem rządzą krĂłlowie z dynastii TargaryenĂłw, ktĂłrych władza bynajmniej jeszcze nie chwieje się w posadach, ba, zdaje się perspektywiczną i trwałą. Z drugiej jednak strony co chwilę natykamy się na znane nazwisko czy lokację, co stwarza atmosferę pewnej wręcz familiarności.

PiĂłro Martina daje się dobrze poznać – historie są złoĹźone i niepozbawione drugiego czy wręcz trzeciego dna, realność świata, z jednej strony bliskiego osobom znającym z róşnorakich pozycji historycznych traktujących o europejskim średniowieczu (choćby w zakresie opisĂłw ceremoniału turniejowego), z drugiej jednak niepozbawionego pewnych bardzo istotnych odmienności, w Ĺźadnym jednak razie nierażących, przeciwnie, bardzo koherentnych.

Z drugiej jednak strony momentami ma się wraĹźenie, iĹź to nie moĹźe być tak naprawdę Martin, ewentualnie musiał znajdować się on w stanie skrajnej ekscytacji i optymizmu, wywołanym zapewne nie bez udziału róşnorakich opiatĂłw. Trup bowiem bynajmniej nie ściele się gęsto, mało tego, zdaje się, Ĺźe najsłynniejszy mieszkaniec Santa Fe o dziwo zna, a nawet rozumie – na swĂłj specyficzny sposĂłb – ideę happy-endu!

„Rycerz Siedmiu KrĂłlestw” był traktowany przeze mnie dość nieufnie, jako potencjalny sposĂłb wyzyskania mej krwawicy małym nakładem sił, tymczasem okazał się pozycją wcale wdzięczną, zapewniającą choćby chwilową ulgę w narkotycznym oczekiwaniu na ciąg dalszy losĂłw Tyriona czy rodu StarkĂłw.