Brandon Sanderson - Rytm wojny. Część pierwsza Tomu IV

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Rytm wojny. Część pierwsza Tomu IV (Rythm of War) Autor: Brandon Sanderson Ilość stron: 656 Wydawnictwo: Mag Rok wydania: 2021 Cena: 45 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2021-05-04 Ocena: 50/100

Po utworzeniu koalicji ludzkich monarchów stawiających opór wrogiej inwazji, Dalinar Kholin i jego Świetliści Rycerze przez rok prowadzili przeciągającą się, brutalną wojnę. Żadna ze stron nie zyskała przewagi, a nad każdym strategicznym posunięciem wisi cień zdrady przebiegłego Taravangiana.

Teraz, gdy nowe wynalazki uczonych Navani Kholin zaczynają zmieniać oblicze wojny, wróg przygotowuje odważną i niebezpieczną operację. Następujący później wyścig zbrojeń może rzucić wyzwanie samemu sednu ideałów Świetlistych, a być może wyjawić również tajemnice starożytnej wieży, która niegdyś była sercem ich potęgi.

Brandon Sanderson jest pisarzem o imponującej płodności, zwłaszcza biorąc pod uwagę jego wiek, jak i obszerność poszczegĂłlnych książek, ba, fakt, Ĺźe bez cienia przesady moĹźna juĹź mĂłwić o kilku cyklach jego autorstwa. Ostatnimi czasy jednak miłośnicy jego piĂłra niestandardowo byli wystawieni na cierpliwość związaną z „koniecznością zmagania się” z kolejnymi spin-offami, dziwiąc się, iĹź wbrew wyrobionym nawykom nie kończył on rozpoczętych serii. I tak na kolejną „pełnoprawną” odsłonę „Archiwum Burzowego Światła” przyszło polskim czytelnikom czekać aĹź trzy lata (przy czym George R.R. Martin wybuchnął w tym momencie śmiechem). Czy było warto?

Akcja omawianej pozycji niestety toczy się dość sennie – o ile dotychczas wątki poszczegĂłlnych postaci mniej czy bardziej śmiele się do siebie zbliĹźały, o tyle po ostatniej „kotłowaniny” autor prĂłbuje ponownie nadać im pewną samodzielność, co – o dziwo – nie do końca mu się udaje.



Sęk bowiem w tym, iĹź nie sposĂłb nie odnieść wraĹźenia, iĹź amerykański pisarz sprawia wraĹźenia popadania w pachnący grafomanią samozachwyt, głębia ktĂłrego rozmyślań niekoniecznie bowiem porusza kogokolwiek poza nim samym. Jest to szczegĂłlnie widoczne w przypadku „cierpień młodego Kaladina” – tak naprawdę książka mogłaby zostać „odchudzona” o niemal wszystkie poświęcone mu rozdziały bez niemal jakiegokolwiek uszczerbku dla fabuły.

Autor zasłynął jako wręcz niezrĂłwnany kreator nowatorskich uniwersĂłw, cechujących się jednak pewną wewnętrzną koherencją, tymczasem tym razem nawet podróş po Cieniomorzu okazuje się dość rozczarowująca. Najbardziej wymowny jest fakt, iĹź taki niedawny „Odprysk świtu”, pomimo niemal czterokrotnie mniejszej objętości był pod tym względem bardziej satysfakcjonujący. Sam opis budowy Urithiru to za mało.

„Jutro teĹź jest dzień” – stwierdziła (w jednym z tłumaczeń) Scarlett (z domu) O’Hara skonfrontowana z potencjalnie ostateczną klęską Ĺźyciową i czytając „pierwszą część tomu” (cóş to za fikuśna maniera pisarsko-wydawnicza?) „Rytmu wojny” nie sposĂłb nie odnieść wraĹźenia, Ĺźe motto to przyświecała rĂłwnieĹź Brandonowi Sandersonowi podczas tworzenia rzeczonej pozycji… tylko zostało ono kompletnie błędnie zinterpretowane. Niestety jest to chyba najsłabsza jak dotychczas książka w jego portfolio.