Philip José Farmer - Bogowie Świata Rzeki

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Bogowie Świata Rzeki (Gods of Riverworld) Autor: Philip JosĂŠ Farmer Ilość stron: 384 Wydawnictwo: MAG Rok wydania: 2013 Cena: 38,99 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2014-12-15 Ocena: 50/100

Trzydzieści miliardów ludzi ze wszystkich okresów historii Ziemi zostało wskrzeszonych na brzegach wielkiej i krętej Rzeki. Większość rozpoczęła swe życie na nowo - bez oporu przyjmując pożywienie z rąk tajemniczych dobroczyńców. Niewielka grupa rzuciła jednak wyzwanie nie ujawniającym się władcom, decydującym o losie wskrzeszeńców. Teraz owi zbuntowani poszukiwacze przygód dotarli do wnętrza wielkiej wieży, wnoszącej się z dna morza oblewającego północny biegun tej zadziwiającej planety. W tej budowli zastali potężny komputer kontrolujący proces wskrzeszania miliardów istot ludzki. I to w tej gigantycznej budowli sir Richard Burton, Alicja Liddell Hargreaves, Peter Frigate i Li Po staną twarzą w twarz ze swym największym wyzwaniem - i najgroźniejszym z wrogów. Niewiarygodna zagadka Świata Rzeki zostanie wkrótce rozwiązana...

Po zakończeniu lektury „Czarodziejskiego labiryntu” byłem przekonany, iĹź jest to juĹź koniec serii. Co prawda zwykły rzut oka do Wikipedii od razu pozbawił mnie tego złudzenia, myślałem jednak naiwnie, iĹź kolejne książki będą swego rodzaju spin-offami etc. Tymczasem nic z tych rzeczy, autor w przedmowie sam się przyznaje, iĹź decyzja o ciągu dalszym była efektem nagłego nieprzemyślanego impulsu towarzyszącego mu przy pisaniu ostatnich akapitĂłw wyĹźej wymienionej pozycji. Czy warto jednak działać pod wpływem takowych?

Czytelnicy oczekujący na powrĂłt Joe Millera czy Sama Clemensa zwanego Markiem Twainem mogą się poczuć rozczarowani – dane im będzie poznać nowe postaci (całą ich rzeszę), lecz nie ma mowy o jakimkolwiek oglądaniu się wstecz. Nie jest to do końca wytłumaczalne, choć pisarz poczynił kroki w stronę stworzenia dla siebie alibi, mniejsza z tym na ile przekonującego.



Nie da się ukryć, iĹź lektura biogramĂłw najróşniejszych postaci potrafiła być interesująca, a zestawienia z osobami Stalina czy Hitlera niejakiego Gillesa de Raisa od razu skłaniały do sięgnięcia po encyklopedię (czasami bowiem pisarz nabiera czytelnika), nie zmienia to jednak faktu, Ĺźe tych jest stanowczo zbyt duĹźo po skonfrontowaniu ich z tempem akcji – a właściwie nie-akcji, gdyĹź biorąc pod uwagę objętość książki, na postępy przypadła bodajĹźe dziesiąta jej część.

Autor także w sposób wyraźny, nieco zbyt napastliwy, postanowił się rozprawić z własnymi kompleksami religijnymi z czasów młodości. Trudno tu jednak mówić o obrazie jakichkolwiek uczuć, nie jest on bowiem w tym specjalnie wyrafinowy, choć mieści się w granicach licentii poetici.

„Bogowie Świata Rzeki” to najsłabsza odsłona cyklu, w istocie zbędna, o wysoce nieprzekonującym zakończeniu. MoĹźe nie stanowi ona wypaczenia poprzednich odsłon, ale nie jest w stanie nawet powalczyć z wysokością, na jakiej została dotychczas zawieszona poprzeczka.