Terry Pratchett - Pasterska korona

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Pasterska korona (The Shepherd's Crown) Autor: Terry Pratchett Ilość stron: 240 Wydawnictwo: PrĂłszyński i S-ka Rok wydania: 2016 Cena: 32 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2016-05-22 Ocena: 75/100

Głęboko w Kredzie coś się poruszyło. Sowy i lisy to wyczuwają. Tiffany także, przez swoje buty. To dawny nieprzyjaciel gromadzi siły.

To czas zakończeń i początków, starych przyjaciół i nowych, rozmycia granic i przesunięcia mocy. Teraz to Tiffany stoi pomiędzy światłem i ciemnością, dobrem i złem.

Horda elfów szykuje się do inwazji i Tiffany musi wezwać wszystkie czarownice, by stanęły przy niej. By broniły świata. Jej świata.

Będzie rozliczenie...

W ostatnich książkach Terry’ego Pratchetta moĹźna było dostrzec pewną nerwowość, jak i – nie bĂłjmy się tego określenia – tendencją do brakorĂłbstwa. Towarzyszące temu „rozrachunkowe” klimaty w pełni potwierdzały stopień zaawansowania choroby, ktĂłra dotknęła Anglika, jego ubiegłoroczna śmierć zaś stanowiła niejako ostateczne wytłumaczenie. Z niemałymi obawami sięgałem więc po „Pasterską koronę”, mając na uwadze, iĹź w sposĂłb niezamierzony stanowiąc podsumowanie całego cyklu moĹźe ona w istocie obniĹźyć całościową bardzo wysoką notę.

Od razu warto zaznaczyć, Ĺźe nie jest Ĺşle. Pratchett bardziej niĹź kiedykolwiek skupił się na temacie przemijania, książką tą niemal świadomie (choć w posłowiu dowiadujemy się, Ĺźe niekoniecznie) poĹźegnał się z czytelnikami. W trakcie lektury towarzyszyło mi jednak wraĹźenie, iĹź jest to takĹźe poĹźegnanie z własnymi dziećmi, w szczegĂłlności Rhianną podążającą literackimi ścieĹźkami autora. CzyĹźby więc „ostatni tom Świata Dysku” wcale takowym nie miał być? A moĹźe przeciwnie, jest to wyraĹşny sygnał, Ĺźe lepiej podążyć własną drogą?



KaĹźdemu znawcy serii od razu w oczy rzuci się stosunkowo skromna objętość przedmiotowej książki, co niestety daje o sobie znać podczas lektury, niektĂłre wątki pozostają bowiem niewykończone, wyraĹşnie bowiem widać, Ĺźe zawierały one większy potencjał od ostatecznie ujawnionego. Nie oznacza to jednak, Ĺźe całość nie jest koherentna, przeciwnie, „Pasterska korona” jawi się jako znacznie sensowniejsza i głębsza od „Pary w ruch”.

Autor nie zatracił również swego bardzo specyficznego poczucia humoru, a lektura jego przypisów dostarcza prawdziwej uciechy. Co więcej, miłośnicy serii dostrzegą, że miejscami mają one charakter autoironiczny. Jak zawsze jednak, komizmu w tym przypadku w żadnym razie nie należy mylić z głupkowatością, wręcz przeciwnie.

„Pasterska korona” stanowi kolejne potwierdzenie geniuszu Terry’ego Pratchetta, ktĂłremu niestety zabrakło czasu na rzemieślnicze wykończenie i nadanie nie tyle nawet szlifu, co połysku. Pozostawia takĹźe czytelnika w stanie pewnego niedosytu, paradoksalnie jednak nie oferując Ĺźadnego wielkiego zwieńczenia pozostaje wierne całemu cyklowi. Bez tromtadracji, a z kwaśnym co prawda, lecz uśmiechem.