Andrzej Ziemiański - Pomnik cesarzowej Achai. Tom III

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Pomnik cesarzowej Achai. Tom III Autor: Andrzej Ziemiański Ilość stron: 799 Wydawnictwo: Fabryka Słów Rok wydania: 2014 Cena: 49,99 PLN Autor recenzji: Michał „Spiderlo” Mazik Data recenzji: 2014-03-22 Ocena: 80/100

Wielu przeciwnikĂłw „Pomnika cesarzowej Achai” ocenia ją przez pryzmat „Achai” i jest to podstawowy błąd w odbiorze książki. To tak, jakby ulubiona postać z serialu w kolejnym sezonie była odgrywana przez innego aktora. Jakkolwiek będzie się on starał, zawsze będzie porĂłwnywany z tym poprzednim, raczej z niekorzyścią dla siebie. Tutaj jest podobnie. „Pomnik cesarzowej Achai” Andrzeja Ziemiańskiego do odrębna powieść, ktĂłra tylko z rzadka zazębia się z poprzednimi dziełami. Jeśli przyjmiemy ją w ten sposĂłb, wtedy dopiero będzie moĹźna przyznać, Ĺźe to dzieło zasługujące na uwagę, gładko łączące magiczną fantastykę z technologicznym science-fiction.

Ziemiański przyzwyczaił CzytelnikĂłw, Ĺźe grube, opasłe tomiska moĹźna czytać tak szybko jak krĂłtkie nowele. Teraz powraca z trzecią częścią „Pomnika cesarzowej Achai” rozgrywającą się (dla przypomnienia) 1000 lat po okresie panowania słynnej wojowniczki. Kolejne rozwinięcie przygĂłd doktora Siweckiego, czarodziejki Kai, inĹźynier Wyszyńskiej i komandora Tomaszewskiego rozwiewa niektĂłre tajemnice, chociaĹź wciąż czuć pewien niedosyt. Chciałoby się bowiem wiedzieć więcej.



W trzecim tomie bohaterowie wciąż nie ustają w dążeniach, aby zdobyć dominację w Imperium. Wraz z rozwojem fabuły i śmiałymi działaniami polskich wojsk wychodzą na wierzch mroczne sekrety. Mimo technologicznej przewagi przybyszów, Imperium wciąż potrafi zaskakiwać. Dla komandora Tomaszewskiego zagadką jest również pani inżynier Wyszyńska szukająca pomnika Achai, z którą chcąc nie chcąc, musi współpracować. Czy w końcu Polak odgadnie jej naturę?

Bohaterowie wraz z przebiegiem akcji zmieniają się, chociaĹź nie są to z reguły jakieś diametralne, lecz subtelne detale. InĹźynier Wyszyńska wydaje się bardziej ludzka (do tej pory moĹźna było mieć wraĹźenie, Ĺźe to robot w ludzkiej skĂłrze), natomiast komandor Tomaszewski jest bardziej stanowczy, czasami wręcz zaskakuje bezkompromisowością. Dojrzewa rĂłwnieĹź czarodziejka: „Zdradzaj sobie swoją ojczyznę, jak chcesz. Stań po stronie, ktĂłrej chcesz. Ale za to, Ĺźe sprzeniewierzyłaś się prawu czarownikĂłw, zapłacisz”. Popada w powaĹźny konflikt z czarownikami, co jeszcze bardziej zwraca ją w stronę Polki i... komandora Tomaszewskiego. Ten jednak wciąż jest niezdecydowany czy bardziej pociąga go czarodziejka, czy pani inĹźynier.

Powieść standardem nie odbiega od poprzednich części i trudno na potrzeby recenzji wymyślić coś odkrywczego. Wciąż mamy do czynienia z niewybrednym żartem żołnierskim, wulgaryzmami i tarciami administracyjnymi na szczeblu wojskowym. Powieść nie wnosi rewolucyjnych zmian do fabuły a tylko przedłuża ciekawość Czytelnika, wciąż nie odsłaniając najważniejszych kart. Ziemiański z miną pokerzysty puszcza oko i niestety po przeczytaniu III tomu nie wiadomo czy ma mocne karty czy tylko blefuje. Znając kreatywny umysł pisarza, mam jednak nadzieję, że doskonale wie, co robi.