Joe Abercrombie - Ostateczny argument

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł : Ostateczny argument (Last Argument of Kings) Autor: Joe Abercrombie Cykl : Pierwsze Prawo (The First Law) Ilość stron: 840 Wydawnictwo: Mag Rok wydania: 2019 Cena: 49,00 PLN Autor recenzji: Piotr „Klemens” Kociubiński Data recenzji: 2020-02-17 Ocena: 80/100

Logen Dziewięciopalcy musi stoczyć jeszcze jedną walkę. Poprzysiągł sobie, Ĺźe będą o niej kiedyś rozprawiać i zapisze się ona na kartach historii. Na Północy kraju szaleje wojna. Tylko jeden człowiek moĹźe powstrzymać KrĂłla Północy – jego dawny przyjaciel i dawny wrĂłg.

Przyszła pora by Krwawa Dziewiątka wrócił do domu. Superior Glokta prowadzi zupełnie inną wojnę. Potajemną walkę, w której nikt nie może czuć się bezpieczny i nikomu nie można ufać. Niegdyś był mistrzem fechtunku, ale te dni odeszły w przeszłość. Całe szczęście dla niego, że szantaż, groźby i tortury nic nie straciły ze swej skuteczności.

Jezal dan Luthar doszedł do wniosku, że ma dosyć ciągłej wojny i walki, więc porzuca wojaczkę na rzecz życia z kobietą, którą darzy głębokim uczuciem. Okaże się jednak, że miłość także potrafi sprawić ból, a chwała ma w zwyczaju dopadać człowieka wtedy, kiedy najmniej się tego spodziewa...

W przypadku tworzenia cykli moĹźna dostrzec dwa rodzaje prawidłowości – pozycja kończąca zwykła odbiegać rozmiarami od poprzedniczek, przy czym w przypadku jej znacznej objętości świadczy to z reguły o chęci spĂłjnego domknięcia opowieści, jakkolwiek czasami skutkującą popadnięciu w grafomanię, w przypadku zaś bardziej zbornych pozycji moĹźna podejrzewać autora o lenistwo lub brak zwykłego konceptu jak logicznie połączyć rozsiane dotychczas wątki. Pierwszy rzut oka na „Ostateczny argument” sugerowałby, Ĺźe bardziej prawdopodobne jest zajście pierwszego przypadku.

Autorowi serii należy oddać, iż w istocie nie tyle nawet starał się nie zapomnieć o żadnym poruszonym przez siebie wcześniej temacie czy szczególe, co od początku miał jasny pomysł na ich rolę, układają się one bowiem w spójny ciąg, i to całkiem przekonujący. Czasami skutkuje to przewidywalnością tego czy owego rozwiązania fabularnego, momentami wręcz jego oczywistością (choć czasami pisarz stara się zaskoczyć czytelnika), niemal nigdy jednak brakiem psychologicznego prawdopodobieństwa.



Choć… moĹźna sobie od czasu do czasu zadać pytanie o wiarygodność postaw niektĂłrych postaci, ktĂłre noszą w sobie tyle sprzeczności, iĹź sprawiają wraĹźenie gotowych ulec nie tyle rozdarciu, co wręcz eksplozji. Poniekąd jednak moĹźna to powiedzieć o niektĂłrych osobach znanych nam z Ĺźycia codziennego.

Do gustu przypadło mi rĂłwnieĹź zakończenie – tyleĹź koherentne, co i skrywający potencjał dla wyobraĹşni czytelnika, pozwalający przedstawionemu uniwersum Ĺźyć dalej, pomimo zaprezentowaniu czytelnikowi strony końcowej. Jest to pewnego rodzaju literacka ucieczka, lecz po wielokroć bardziej wartościowa niĹşli taka czy inna „boska interwencja”.

„Ostateczny argument” to udane zwieńczenie całkiem interesującej trylogii. Jakkolwiek przypisać mu moĹźna taki czy inny feler, to Ĺźaden z nich nie wpływa zbyt mocno na przyjemność doznań płynących z lektury. Zarazem pozycja ta pozostawia czytelnika bez wraĹźenia zmęczenia, pobudzając jego apetyt.