Ekaterina Sedia - Tajemna historia Moskwy

Informacje o ksiÄ Ĺźce Tytuł: Tajemna historia Moskwy Autor: Ekaterina Sedia Ilość stron: 288 Wydawnictwo: MAG Rok wydania: 2008 Cena: 29,99 PLN

„Tajemna historia Moskwy” jest dziełem, co do ktĂłrego mam mieszane odczucia. Docenić naleĹźy moim zdaniem przede wszystkim głęboką refleksję autorki na temat przedstawianej rzeczywistości – czyli współczesnej Moskwy. Obraz ludzi przeciętnych i niewyróşniających się a przez to prawdziwych, jest zbudowany bardzo udanie. Ekaterina Sedia odwaĹźnie bierze pod lupę stłamszenie człowieka w trybikach systemu na ktĂłry składa się bezduszna władza i oczekiwania kulturowe, a potęgowanego przez pełną brutalności codzienność.

Sporą pomysłowość wykazała autorka, kreując podziemny moskiewski świat zamieszkany przez przeróşne pochodzące z rosyjskiego folkloru postaci, jak rĂłwnieĹź ludzi, ktĂłrzy zdołali się w jakiś sposĂłb do niego przedostać. Wplecenie owego pełnego baśniowych stworĂłw świata w szarą rzeczywistość postkomunistycznej Moskwy jest niewątpliwie ciekawe, choć muszę przyznać, Ĺźe nie do końca „chwycił” mnie ten klimat baśniowych stworĂłw. Być moĹźe to kwestia róşnicy kulturowej i Smok Wawelski wraz z myszami Popiela trafiłyby do mnie bardziej niĹź bohaterowie baśni rosyjskich, ktĂłrych w czasie swojego dzieciństwa nie miałem okazji poznać – a rozumiem, Ĺźe za tę strunę duszy czytelnika chce tu szarpnąć Ekaterina Sedia.



Szwankuje teĹź moim zdaniem fabuła – przy tak dobrze przemyślanym przedstawionym świecie i bogactwie postaci moĹźna było posilić się o mniej banalne rozwijanie wątkĂłw i zaskoczenie czytelnika czymś więcej niĹź samym zakończeniem. Wynika to z niezbyt moim zdaniem udanej konstrukcji książki – co chwila wprowadzane są do opowieści kolejne postacie, ktĂłrym następnie poświęca się kilka stron opowieści o ich przeszłości. Odniosłem wraĹźenie, Ĺźe przez ten zabieg autorka zapętla się w coraz to nowe retrospekcje, ktĂłre – choć ciekawe – nie pozwoliły jej rozwinąć „zasadniczej” fabuły utworu.

Muszę też wysnuć zarzut co do samych postaci. Być może ich nadmiar sprawił, że nie udało się ich dopracować, mimo że tak wiele wysiłku im poświęcono. Często pozostają one jednak jednowymiarowe z zaledwie sugestią głębii.

Wydaje mi się, Ĺźe książkę tę moĹźna uznać za dzieło o niewykorzystanym potencjale – jest ona oparta o dobry pomysł, solidne fundamenty w postaci wykreowanego wiarygodnego (choć moĹźe to trochę nieodpowiednie słowo przy fantastyce) świata jak i głębokie obserwacje dotyczące współczesnej Rosji, a szczegĂłlnie Moskwy. Szkoda, bo mogła być z tego wyśmienita książka. Tak jest niestety „tylko” dobra. Myślę jednak, Ĺźe moĹźna się po Rosjance spodziewać poprawy przy następnych pozycjach.