The Elder Scrolls IV: Oblivion - zapowiedĹş

Gry z serii The Elder Scrolls są juĹź praktycznie legendą. Co prawda nie miałem okazji zapoznać się z częścią pierwszą i drugą (jestem za młody, Ĺźeby pamiętać szczegóły z prezydentury Lecha Wałęsy, nie mĂłwiąc juĹź o tych dwĂłch produkcjach), ale za to Morrowind po prostu wgniĂłtł mnie w fotel. Piękna oprawa graficzna (pamiętacie tę wodę?) i dĹşwiękowa, skomplikowana, ciekawa fabuła, multum questĂłw, oraz potężnych przedmiotĂłw… ech, to były piękne czasy. Mimo, Ĺźe gra wyszła dobre trzy lata temu, nadal potrafi zachwycić lub zdziwić. Jednak mocno zdziwią się ci, ktĂłrzy myśleli, Ĺźe była to ostatnia część serii. Otóş wielkimi krokami zbliĹźa się prawdziwy tytan, rewolucja w grach RPG - The Elder Scrolls IV: Oblivion.

Hej, chłopaki, gracie w zielone?

Fabuła prezentuje się co najmniej bardzo dobrze, do czego jesteśmy juĹź przyzwyczajeni. W końcu czym byłaby ta sławna seria bez historii zakręconej jak spaghetti? Akcja rozgrywa się sześć lat po Morrowindzie, czyli ok. 433 roku Trzeciej Ery. Otóş nasz bohater zaczyna znowu jako więzień, tym razem jednak odsiadka trwa w lochach Cesarskiego Miasta. Droga ku wolności otwiera się wraz z pewnym niemiłym dla cesarstwa incydentem. Otóş sam cesarz Uriel Septim VII wraz z asystą ucieka przed zamachowcami podziemnym przejściem, ktĂłre – co za niespodzianka - przebiega właśnie przez celę postaci gracza. Jeden ze straĹźnikĂłw informuje o tym naszego herosa i ginie z rąk zabĂłjcĂłw. Potencjalny bohater wkłada rynsztunek zabitego i jako członek straĹźy przybocznej cesarza, podąża sekretnym tunelem za Urielem. Tak się dziwnie składa, Ĺźe wszyscy – w tym cesarz - poza naszą postacią giną i były więzień zostaje sam jak palec (ciekawa byłaby gra, w ktĂłrej gracz umiera po pierwszych siedmiu minutach akcji, nie ma co). Uriel, ostatkiem sił przekazuje nam jego osobistą i najwaĹźniejszą błyskotkę – Amulet KrĂłlĂłw i prosi nas abyśmy odnaleĹşli przekazali go pewnej szczegĂłlnej osobie… ktĂłrej toĹźsamości nie zdradzę, Ĺźeby nie psuć wam późniejszej zabawy i Ĺźeby was trochę wnerwić :). Do tego, z powodu śmierci władcy, dochodzi do otwarcia bram tytułowego Oblivion (w świecie Tamriel nazwa ta oznacza po prostu „piekło”) i wysypaniem się z niego wszelkiej maści demonicznych oraz nieumarłych krewnych i znajomych krĂłlika, ktĂłre zamierzają podbić cały kraj. Przyjdzie nam takĹźe zmierzyć z organizacją "Mythic Dawn" będącą swego rodzaju kultem sprzyjającym Daedrom. Jak moĹźna się domyślić wszystko to spada z łoskotem na głowę gracza.

Spoko, MAO, recenzja będzie w terminie, nie musisz tak krzyczeć:)

W kolejnej części serii The Elder Scrolls, twĂłrcy zapowiadali bardzo duĹźo nowych rozwiązań, oraz poprawek tego, co nie podobało się graczom w części trzeciej. Ulepszono mechanikę gry, sterowanie i zwiększono świat, w ktĂłrym przyjdzie nam się poruszać. W Morrowindzie mogliśmy biegać po około dziesięciu milach kwadratowych. W Oblivionie wielkość krainy wynosi prawie szesnaście mil kwadratowych, a w tym wszystkim znajdziemy dziewięć wielkich miast, kilkanaście wiosek, hektary lasĂłw, ok. 200 podziemi, 9000 obiektĂłw i oprĂłcz zróşnicowanych lasĂłw – bagna, oraz wybrzeĹźa i porty. W związku z tak róşnorodnym światem twĂłrcy wprowadzili moĹźliwość jazdy konnej. Niestety z grzbietu wierzchowca nie będzie moĹźna walczyć. TwĂłrcy tłumaczą to tym, Ĺźe gra dzieliłaby się na dwa etapy: po pierwsze - zbierz kasę na konia, po drugie - mam konia, nikt mi nie podskoczy, mogę teraz ścinać głowy. Co więcej będziemy mogli sobie sprawić własny dom w kaĹźdym większym mieście, jednak twĂłrcy ostrzegają, Ĺźe będzie on sporo kosztować.

Czym byłby porzÄ dny RPG, bez tych wiecznie uśmiechniętych, chudych facetĂłw?

DuĹźo zmian wprowadzono w systemie walki i czarĂłw, oraz awansowania postaci. Nasz bohater nie będzie juĹź automatycznie blokował ciosĂłw tarczą (będzie nią sterował gracz), nadal nie będzie mĂłgł walczyć dwoma broniami naraz (twĂłrcy zniszczyli jedno z moich największych marzeń, chlip…), oraz nie będzie zwiększał poziomĂłw umiejętności, mordując mieczem powietrze, czy przypalając ognistą kulą ściany. Kolejną nowinką w walce są ciosy specjalne, czyli wyjątkowo silne ataki, ktĂłre będziemy mogli wykonywać raz na jakiś czas. Zmian i nowości jest w kaĹźdym razie tyle, Ĺźe nie zdołałbym tego opisać bez kilku dodatkowych stron tekstu…