Dante's Inferno - zapowiedĹş

Informacje o grze Nazwa gry: Dante's Inferno Gatunek: hybryda gry akcji i przygodowej WWW: www.dantesinferno.com/ Producent: EA Games Dystrybutor: Electronic Arts Polska

Dawno dawno temu (czytaj: w średniowieczu) Dante Alighieri popełnił taki utwĂłr jak „Boska Komedia”. Jako Ĺźe został on wprowadzony do kanonu lektur stosunkowo niedawno, to niewielu poza młodymi licealistami zna jego treść. A opowiada on o wędrĂłwce po piekle, czyśćcu i niebie (tudzieĹź raju). Panowie z EA postanowili wykorzystać część tego motywu i na podstawie książki stworzyli Dante’s Inferno.

TwĂłrcy wybrali dosyć oryginalny tytuł, nie powiem. Gdy po raz pierwszy o tym usłyszałem, to przeszła mi przez głowę myśl: „Gra na podstawie lektury szkolnej? To moĹźe następnym razem zrobią RTS-a na podstawie Potopu?”. Jednak po przeglądnięciu treści utworu Dantego (niestety należę do grona tych, ktĂłrzy nie czytali „Boskiej Komedii”, co zamierzam w najbliĹźszym czasie zmienić) i obejrzeniu pierwszego trailera gry doszedłem do wniosku, Ĺźe szykuje się naprawdę ciekawy utwĂłr. PrzejdĹşmy zatem pokrĂłtce do fabuły.



„W Ĺźycia wędrĂłwce, w połowie czasu…”*

W oryginalnej „Boskiej Komedii” Dantego odwiedzający piekło jest wystraszony sytuacją, w jakiej się znalazł i gdyby nie jego towarzysz – Wergiliusz, to by juĹź dawno uciekł gdzie pieprz rośnie. W grze natomiast Dante to wojownik, ktĂłry po trupach demonĂłw (o ile moĹźna to tak nazwać, w końcu demony same z siebie nie Ĺźyją) rusza zwiedzić 9 kręgĂłw piekielnych. Obu bohaterĂłw – zarĂłwno literackiego, jak i wirtualnego - łączy jeden cel: odnalezienie ukochanej Beatrycze. W sumie na tym moĹźna skończyć, reszty moĹźna się domyślić: będziemy siekać, rąbać, czasem rozwiązywać jakieś zręcznościowe lub logiczne zagadki.



„…Straciwszy z oczu szlak niemylnej drogi…”*

Spoglądając na pierwsze screeny pierwszym skojarzeniem, jakie mi się nasunęło, było to, Ĺźe Dante’s Inferno strasznie przypomina God of War. W sumie skojarzenie jest słuszne, bo tu takĹźe będziemy skakać, siekać, brać udział w mini-gierkach, wykonywać skomplikowane ewolucje, szukać sposobĂłw na wyjątkowo wielkich bydlakĂłw itp. Warto zwrĂłcić uwagę na lokacje i wrogĂłw, ktĂłrych spotkamy – autorzy postanowili tu jak najwierniej odtworzyć opisy z dzieła Dantego, dlatego lokacje są odpowiednio mroczne, jak na piekło przystało: ziemia zbrukana krwią, gdzieś na ciemnym horyzoncie widać tajemnicze gĂłry, smugi dymu, czasem jakiegoś nieszczęśnika przeĹźywającego katusze. Natomiast demony to prawdziwe wynaturzenia, dziwnie zmutowane i przeraĹźające istoty, ktĂłrych jedynym zadaniem i rozrywką jest sprawianie bĂłlu. Oczywiście jedno, jak i drugie będą się zmieniać w zaleĹźności od kręgu piekieł, z ktĂłrym aktualnie będziemy przebywać. Natomiast nasz mężny grzesznik będzie mĂłgł walczyć na pewno kosą i krzyĹźem; ta pierwsza uĹźywana jako standardowy oręż, natomiast krucyfiks jako artefakt kładący całe watahy wrogĂłw na łopatki. Zapewne będziemy mogli spodziewać się wielu innych broni, będziemy mogli takĹźe prĂłbować ujeĹźdĹźać piekielne bestie po uprzednim zlikwidowaniu woĹşnicy. Dante moĹźe takĹźe uĹźywać mocy specjalnych, ktĂłre będą zabijały wielu przeciwnikĂłw naraz, czyniły przez jakiś czas go nieśmiertelnym etc. Jednak zuĹźywać one będą moc magiczną. Będziemy mogli ją regenerować – podobnie jak energię – w sposĂłb znany choćby z God of War – pokonując potwory będą z nich „wypadały” kulki z maną lub Ĺźyciem. Poza paskudami do zasiekania będziemy mogli spotkać takĹźe Potępionych – dusze, ktĂłre będziemy mogli ukarać lub uratować. JeĹźeli wybierzemy ta drugą opcję, to weĹşmiemy udział w mini-grze, w ktĂłrej albo zyskamy dwa razy większy bonus, nić w przypadku kary, albo stracimy wszystko. Na koniec akapitu miła informacja dla bojących się, Ĺźe grając połamią sobie palce na klawiaturze: sterowanie ma być bardzo proste i intuicyjne, zatem nie ma obaw, Ĺźe trzeba będzie dokupywać pada do naszego sprzętu.



„…W głębi ciemnego znalazłem się lasu.”*

Teraz parę słów o technikaliach. Grafika w grze prezentuje się ładnie. Co prawda patrząc na screeny widzimy, Ĺźe gra nie jest jeszcze do końca dopracowana, ale juĹź wiemy, Ĺźe moĹźna się spodziewać przede wszystkim bardzo klimatycznej oprawy. Projekty potworĂłw są bardzo oryginalne i – jak wcześniej wspominałem – oparte o opisy zawarte w dziele Dantego. Bardzo podoba mi się ten zabieg, bo chociaĹź treść książki została brutalnie przeinaczona z trwoĹźnej wędrĂłwki za utraconą miłością w bezlitosna siekaninę, to jednak grając być moĹźe ujrzymy jak wyglądają bestie, ktĂłrych nie byliśmy sobie w stanie wyobrazić czytając książkę. Oczywiście, wszystkie demony z książki nie będą zawarte w grze, bo jest ich stanowczo za duĹźo i gra pewnie miałaby premierę w 2012 (w sam raz na koniec świata, miło by sie złoĹźyło, bo byśmy mogli porĂłwnać piekło prawdziwe z tym z gry). Co do oprawy dĹşwiękowej nie jestem w stanie duĹźo powiedzieć, jednak po EA moĹźemy sie spodziewać ścieĹźki dĹşwiękowej obfitując w podniosłe i zarazem mroczne utwory symfoniczne, ktĂłre moim zdaniem idealnie wstrzelałyby się w klimat.



„Jak ciężko słowem opisać ten srogi
BĂłr, owe stromych puszcz pustynne dzicze,
Co mię dziś jeszcze nabawiają trwogi.”*

Dante’s Inferno to tytuł, na ktĂłry na pewno warto czekać. Co prawda nie oczekiwałbym, Ĺźe będzie on fenomenem, jednak po programistach z EA moĹźemy spodziewać się solidnego kawałka dobrego slashera, przeplatanego klimatyczną oprawą i wciągającą rozgrywką. Co prawda niektĂłrych zasmuci fakt znaczącej zmiany fabuły utworu, trzeba jednak trochę pocierpieć i gra raczej im ten bĂłl wynagrodzi. Przyjdzie nam jednak jeszcze trochę poczekać, gdyĹź premiera tytułu została przesunięta na 2010 rok. Zatem, szykujmy się do wędrĂłwki przez piekło, bo kto wie, co tam na nas czeka…

*- „Boska Komedia” (wybĂłr), Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydawnictwo, 1977.