Baldur's Gate III - zapowiedĹş

Informacje o grze Nazwa gry: Baldur's Gate III Gatunek: cRPG Producent: Larian Studios Cena: 199,99 PLN

Przyznam się bez bicia i zbędnych wstępĂłw – seria Baldur’s Gate jest bardzo bliska mojemu sercu, nie ukrywam, Ĺźe to dzięki niej (oraz „towarzysząco” Falloutowi) zakochałem się w role-playach, marka Black Isle chyba jak Ĺźadna inna rodzi u mnie nostalgię. Zawsze jednak uwaĹźałem ten cykl za zamknięty, a to z uwagi na zwieńczenie add-onu do drugiej odsłony – Tronu Bhaala – czy moĹźe być jeszcze coś bardziej „epickiego” od uzyskania boskiego statusu? Z pewnym zaskoczeniem przyjąłem więc informację o jego wskrzeszeniu przez niewątpliwych specjalistĂłw ze studia Larian, ktĂłrzy jednak jako tacy nigdy nie mieli z nim nic wspĂłlnego. Początkowo obiecywałem sobie nie angaĹźować się zanadto emocjonalnie, jak teĹź zaniechać obcowania ze „wszesnodostępową” wersją, siła sentymentu nie pozwoliła mi jednak wytrwać w tym zamiarze. Czy osoby deklamujące z pamięci listy mieszkańcĂłw Candlekeep bądĹş Beregostu tudzieĹź rozkład dzielnic Athkatli mają tu czego szukać?

Pierwsze godziny obcowania z rzeczonym tytułem – na więcej sobie nie pozwoliłem w celu niestępienia apetytu – niestety nie pozwalają ustalić wielu punktĂłw stycznych z poprzedniczkami. Owszem, nazwa samych WrĂłt Baldura pojawia się juĹź w trakcie pierwszych minut (ba, te obserwujemy juĹź w samym intrze), historia przewodnia – ale i zadania poboczne – wykazują niewiele związkĂłw z „oryginałem”, a śmiem twierdzić, iĹź rzeczony znam „dość dobrze”.

PoczÄ tek nasuwa bardzo, ale to bardzo luĹşne skojarzenia z P:T

Tworzenie postaci przypomina „stare dobre czasy”, acz w ograniczonym stopniu, muszę przyznać, iĹź nie byłem zachwycony faktem stosunkowego ubĂłstwa dostępnych opcji. Nie chodzi bynajmniej o aparycję głównej postaci – w tym zakresie bowiem od zbytku stanowczo moĹźe rozboleć głowa – co bardziej „krwistych” cech. Ale moĹźe to po prostu następstwo edycji EA.

Pierwsze chwile obcowania z „grą właściwą” rodzą ambiwalentne uczucia. Z jednej strony bowiem stare przyzwyczajenia okazują się zawodne, czy to w zakresie sterowania (szereg skrĂłtĂłw klawiszowych domyślnie prowadzi do innych ekranĂłw bądĹş interakcji), a postrzegania całości nie poprawia turowy system walki. Ĺťeby było jasne – nie rodzi on po mej stronie Ĺźadnych obiekcji jako takich – ale mechanika „BaldurĂłw” zawsze kojarzyła mi się z aktywną pauzą, ktĂłrej dobrodziejstwem była chociaĹźby moĹźliwość „scedowania” mało zaawansowanych walk (np. ze szczurami, gdy pod naszą pieczą znajdowała się druĹźyna półbogĂłw) sztucznej inteligencji.

Trzeba będzie jeszcze popracować nad tym rudym kolorem owłosienia

Z drugiej strony jednak – gra oszałamia od pierwszych chwil oprawą, szybko zaś okazuje się, iĹź oferuje ona znacznie, znacznie więcej. Do questĂłw moĹźemy podchodzić tak w sposĂłb siłowy, jak i intelektualny, co i rusz się okazuje, Ĺźe taki czy inny atrybut pozwoliłby w danej sytuacji podążyć inną – ciekawszą – ścieĹźką. Stara dobra „dwĂłjka” wyznaczała pod tym względem (na spółkę z Planescape: Torment) nowe standardy i nie zauwaĹźyłem u belgijskich deweloperĂłw formalnie trzeciej odsłony cyklu pragnienia podążenia prostszą ścieĹźką, wręcz przeciwnie. Nawet nie rozwijając danej zdolności czasami mamy szansę na powodzenie, a to w skutek krytycznie udanego „rzutu” wirtualnymi kośćmi (działa to zresztą w obie strony) – co z pewnością spotka się z uznaniem miłośnikĂłw nade wszystko stołowych RPG.

Co więcej, niemałe wrażenie robi również wielość alternatywnych ścieżek fabularnych, którymi można podążyć. Już obecna wersja cechuje się niemałym replayability, sprawiając, iż teoretycznie rozgrywając jedynie prolog oraz pierwszy akt historię można zakończyć w zupełnie różnych miejscach i sytuacjach. Mam gorącą nadzieję, że nie jest to li tylko zagrywka marketingowa i gra w pełnej wersji owe bogactwo w kolejnych aktach będzie tylko multiplikować. Jeśli tak, to być może będziemy mieli do czynienia z zupełnie Nową Jakością gatunku.

AĹź łezka się w oku kręci na wspomnienie sprite'Ăłw symbolizujÄ cych wodę w BG1

Baldur’s Gate III zapowiada się tyleĹź jako wydmuszka, co i wielki hit. Z jednej strony z poprzedniczkami łączy go tak naprawdę tylko tytuł i szereg nazw własnych, całość zaś rĂłwnie dobrze (ale nie pod względem marketingowym) mogłaby być promowana pod zupełnie nową marką. Z drugiej jednak jawi się jako kompletna i bardzo atrakcyjna pod kaĹźdym względem produkcja osadzona w bardzo popularnym uniwersum Zapomnianych Krain. Jeśli obietnice dawane obecną wersją zostaną dotrzymane, to skłonny będę wybaczyć autorom szarganie „świętości”.