Zero Escape: Zero Time Dilemma

Informacje o grze Nazwa gry: Zero Escape: Zero Time Dilemma Gatunek: przygodĂłwka Producent: ChunSoft Dystrybutor: (brak) Cena: 36,99 € Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 80%

Trochę niepostrzeĹźenie, bez wielkiego szumu, w polskich miastach zaczęły się mnoĹźyć tzw. escape roomy, czyli lokale oferujące zabawę w postaci „znajdĹş wyjście”. Poza Krajem Nadwiślańskim jest to juĹź znany element krajobrazu miejskiego, do ktĂłrego odwołują się rĂłwnieĹź twĂłrcy wirtualnej rozrywki. Jednym z przedstawicieli gatunku jest zaś Zero Escape: Zero Time Dilemma.

Japońska produkcja stanowi trzecią odsłonę cyklu, ktĂłry dany mi było poznać przy okazji „dwĂłjki”, a mianowicie Zero Escape: Virtue’s Last Reward. Podobnie jak w przypadku poprzedniczki, recenzowana produkcja stanowi w istocie mariaĹź dwĂłch gatunkĂłw, na pierwszy plan wysuwając zresztą tzw. visual novel.

Nie trzeba być specjalnie domyślnym, by rozpoznać głównego szwarccharaktera

Jak rzadko kiedy bywa, fabuła faktycznie odgrywa tutaj pierwszorzędną rolę, wciągając juĹź od pierwszej chwili. Podobnie jak poprzednio, mamy do czynienia z grupką bliĹźej nieznanych sobie – a kompletnie róşnorodnych osĂłb – ktĂłre zostają zamknięte w podziemnym schronie, znajdując się we władzy zamaskowanego psychopaty, zmuszającego ich do toczenia chorej, śmiertelnie niebezpiecznej gry. Stawką jest Ĺźycie, wygraną moĹźliwość jego zachowania.

Gra bowiem zdecydowanie jest adresowana do nie tyle pełnoletnich, co wręcz dojrzałych odbiorcĂłw – sceny śmierci potrafią być drastyczne, lecz autorzy unikają epatowania widokiem samego zadawania śmierci, poprzestając na oczywistych sugestiach z tym związanych. Być moĹźe wyszli oni z załoĹźenia, iĹź i tak wyobraĹşnia gracza będzie tu najdoskonalszym narzędziem – i to działa.

Charakterystyczny obrazek

Trzeba jednak wyraĹşnie podkreślić – to nie jest tandetny horror klasy Z. Opowieść jest bowiem rzeczywiście wciągająca, zaś twĂłrcy bardzo zręcznie potrafią wpływać na emocje gracza – odczuje on nie tylko strach, lecz czasami takĹźe wzruszenie, momentami zaś zostanie uraczony na tyle wdzięcznym a kompletnie niespodziewanym gagiem, Ĺźe nie będzie w stanie powstrzymać śmiechu. Tym razem twĂłrcy wyposaĹźyli swoją produkcję w opcję przewijania dialogĂłw, lecz skorzystanie z niej przy pierwszym podejściu tylko ogranicza satysfakcję czerpaną z rozgrywki.

Fabuła będzie jednak łatwiej przyswajalna, jeśli gracz dysponuje pewną wiedzą z zakresu tzw. twardej nauki, czy to z zakresu fizyki kwantowej, czy to teorii gier etc. Naturalnie, całość została podana w mocno zwulgaryzowanej wersji – ktĂłra prawdziwego entuzjastę przyprawiłaby o załamanie rąk – niemniej potrafi zainteresować. Co więcej, dysponowanie stosowną wiedzą ułatwi uporanie się z niektĂłrymi łamigłówkami.

Wybory gracza MAJĄ znaczenie

Same moduły „przygodĂłwkowo-logiczne” cechują się dość róşnorodnym stopniem trudności, choć większość z nich nie jest specjalnie wymagająca. Mam wraĹźenie, iĹź były one nieco prostsze, niĹź to miało miejsce w przypadku VLR, uporanie się z poszczegĂłlnymi etapami było szybsze. MoĹźe to jednak efekt zwykłego wyrobienia się i doświadczenia?

Całość podana jest w estetycznej, choć nie rzucającej na kolana oprawie audiowizualnej. Jak to bywa u JapończykĂłw, nie zabrakło nieco groteskowego erotyzmu, choć jedyna scena seksu została pozostawiona – ponownie – fantazjom gracza. Animacja samych postaci jest jednak całkiem atrakcyjna, choćby w porĂłwnaniu do poprzedniej odsłony. Podkreślić rĂłwnieĹź naleĹźy, Ĺźe absolutnie wszystkie dialogi – z wyjątkiem właściwych dla escape roomĂłw – są w pełni zdubbingowane. Osobiście uwaĹźam jednak, Ĺźe jakość angielskiego nagrania (dokonanego z udziałem tzw. native speakerĂłw) jest jednak znacznie mniej przekonująca od japońskiego oryginału.

Zero Time Dilemma po Virtue’s Last Reward nie rozczarowuje. Pod pewnymi względami jest lepsza, wolna od wad poprzedniczki, niektĂłre inne elementy stanowią malutki krok wstecz, lecz ponownie dostarcza kilkudziesięciu godzin rzeczywistej frajdy, niepozbawionego refleksji oderwania się od codzienności. Co istotne, przyjemność tą mogą czerpać gracze wszelacy, jakkolwiek bowiem produkcja nie jest pozbawiona mniej czy bardziej bezpośrednich nawiązań do poprzednich odsłon, to ich znajomość nie jest potrzebna, ba, wręcz (minimalnie) szkodzi, umniejszając czasami zaskoczenie.

Grafika 75% Muzyka 65% Grywalność 85% Ocena końcowa 80%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY fabuła autentyczny wpływ na charakter zakończenia oddziaływanie na emocje gracza niektĂłre łamigłówki potrafiÄ być wymagajÄ ce brak jakichkolwiek elementĂłw zręcznościowych zabawa na wiele godzin japoński voice acting

MINUSY niekompletne „prawdziwe” zakończenie brakuje czegoś porywajÄ cego trochę przesadne wymagania sprzętowe

Intel Core i5-3570K 3.40 GHz, 8 GB RAM, karta grafiki 1 GB GeForce GTX 650/Radeon HD 7700 lub lepsza, 4 GB HDD, Windows 7