To the Moon

Informacje o grze Nazwa gry: To the Moon Gatunek: przygodĂłwka Producent: Freebird Games Dystrybutor: Techland Cena: 14,90 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 80%

Dawno, ale to naprawdę dawno temu, w czasach gdy byłem młody i pięk… no dobrze, nie tak szpetny jak dziś, dane mi było spędzić niejedną godzinę przy grach przygodowych mieniących się setkami – i tylko taką ilością – pikseli, ktĂłre tylko z grubsza kojarzyły się z poszczegĂłlnymi przedmiotami czy ludĹşmi, ale z kolei ktĂłrych największym atutem były niebanalne dialogi, humor i fabuła. Po upływie około dwĂłch dekad pewnego rodzaju powtĂłrką z tego rodzaju rozrywki okazała się dla mnie gra To the Moon.

Od razu godzi się zacząć od oprawy wizualnej, gdyĹź ona najbardziej wyróşnia rzeczoną produkcję z mrowia innych współczesnych – otóş raczeni jesteśmy klasyczną grafiką pikselową, złoĹźoność postaci i ich animacja jest niewiele lepsza niĹź to było w przypadku najsłynniejszej odsłony serii przygĂłd hydraulika Mario. Co więcej, całość nasuwa pewne skojarzenia z japońskimi grami crpg starszej daty i nie jest to skojarzenie przypadkowe, w istocie bowiem wśrĂłd twĂłrcĂłw znajdziemy gros osĂłb dalekowschodniej proweniencji. Tylko chwilami raczeni jesteśmy przerywnikami utrzymanymi w innej konwencji. Nie oszukujmy się jednak, o pięknie mĂłwić nie moĹźna, z pewnością wątpliwe walory wizualne tej pozycji zniechęcą niejednego odbiorcę.



A szkoda! Gra bowiem przy swojej bardzo prostej, wręcz infantylnej oprawie graficznej jest produkcją wręcz zaskakująco głęboką i dojrzałą. Gracz staje bowiem u kresu życia starego człowieka, którego ostatnim życzeniem, wręcz zachcianką, jest doświadczyć uczucia spełnienia towarzyszącego mu od dzieciństwa marzenia o locie na Księżyc. Brzmi banalnie? Nic z tych rzeczy!

Otóż wcielamy się (na zmianę) w osoby dwojga techników, dysponujących technologią symulowania wspomnień (niejako ich tworzenia), którzy ruszają w wirtualną podróż pod prąd czasu, śledząc kolejne wydarzenia z życia swego klienta, przekonując się, w jaki sposób stał się on tym, kim jest, jak też odkrywając znacznie mroczniejszą stronę jego życia. Jak to wprost określa jeden z bohaterów, widzimy szereg pięknych chwil prowadzących do wykolejenia się pociągu.



Gatunek fabularny gry najprościej określić jako tragikomedię, ktĂłrej to konwencji twĂłrcy dość twardo się trzymają – z Ĺźelazną wręcz konsekwencją na zmianę raczeni jesteśmy elementami tak humorystycznymi (a autorzy poczucie komizmu mają bardziej wyrafinowane niĹşli prostackie), jak teĹź dramatycznymi, przygnębiającymi niczym jesienny zmrok. Jak się zdaje – wybaczcie spoiler – zakończenie na tym tle wydaje się zanadto optymistyczne, ale tylko do chwili, gdy uświadomimy sobie… cóş, nie zdradzę.

Mechanika rozgrywki jest prosta, i to bardzo. MoĹźemy zapomnieć o jakimkolwiek łączeniu ze sobą przedmiotĂłw, tych zresztą jest niewielka ilość, a sposĂłb ich uĹźycia oczywisty. Podobnie rzecz się ma z zagadkami – ot, potrzebna jest odrobina logicznego myślenia, a efekt pozytywny przy tej (niewielkiej) złoĹźoności moĹźna zapewne osiągnąć i czysto przypadkowo. Czasami pojawiają się takĹźe elementy zręcznościowe, ale nawet tak ortodoksyjny i fanatyczny ich przeciwnik w grach przygodowych jak ja musi przyznać, Ĺźe nie rodzą one jakiegokolwiek stresu, tak są nieskomplikowane. Szkoda tylko, Ĺźe nieznacznie da się przyspieszyć odczytywanie tekstĂłw, ktĂłrych jest zaskakująco przy takiej produkcji duĹźo.



Z kolei znakomicie kreacji klimatu służy oprawa dźwiękowa i muzyczna gry, gdzie także daje o sobie znać azjatyckie pochodzenie autorów. Soundtrack określiłbym wręcz jako na swój sposób finezyjny, został on bowiem stworzony z użyciem syntezatora i prostego edytora muzycznego, a tymczasem jest on autentycznie przyjemny przy całej swej prostocie.

Kilka słów należy poświęcić także lokalizacji. Lapsusów językowych nie zauważyłem, acz zdarzyło się kilka nieprzetłumaczonych fraz, a tych jakkolwiek nieco było, to nie aż tyle, by to usprawiedliwiało takie wpadki. Na szczęście nie ma to właściwie żadnego wpływu na przyjemność z rozgrywki.

To the Moon to pozycja, która autentycznie mnie poruszyła. Śmiem twierdzić, że jej pomysłodawcy oraz scenarzyści, o osobach odpowiedzialnych za udźwiękowienie nie wspominając (czasami zaś są to ci sami ludzie) powinni wręcz przebierać w propozycjach angażu wielkich firm. Dwie i pół godziny spędzonych przy pracy nad spełnieniem ludzkiego marzenia było bowiem czasem wartościowo spędzonym i chętnie podjąłbym się bardziej czasochłonnego wyzwania.

Grafika 40% Muzyka 90% Grywalność 90% Ocena końcowa 80%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY fabuła! nastrĂłj humor ...i wdzięk, z jakim jest przeplatany z chwilami wymagajÄ cymi zadumy

MINUSY grafika ledwie dwie i pół godziny zabawy drobne wpadki przy lokalizacji wymagania sprzętowe nie korespondujÄ z oprawÄ wizualnÄ

Pentium 4 1.8 GHz, 1 GB RAM, karta grafiki 128 MB (GeForce 6600 GT lub lepsza), 1 GB HDD, Windows XP/Vista SP1/7