The Uncertain: Last Quiet Day

Informacje o grze Nazwa gry: The Uncertain: Last Quiet Day Gatunek: przygodĂłwka Producent: ComonGames Cena: 53,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 50%

Wątek tzw. myślących maszyn pojawiający się w kulturze juĹź od stuleci – by wskazać chociaĹźby na motyw golema – tak naprawdę skrywa w sobie nade wszystko refleksję nad odrębnością człowieka od otaczającego świata, tak jej charakteru, jak i samego faktu tejĹźe istnienia. W ostatnich dziesięcioleciach – wraz z postępem technologicznym – owo zagadnienie uległo swoistej dynamizacji, skutkując szeregiem utworĂłw, z ktĂłrych co najmniej część zasługuje na miano dzieła. Czy The Uncertain: Last Quiet Day zalicza się do tej kategorii?

Wcielamy się w – a jakĹźe – androida zasadniczo predystynowanego do prac o charakterze konserwacyjno-technicznym – przyszłe społeczeństwo robotĂłw nie jest bynajmniej egalitarnym, nie w potocznym rozumieniu tego słowa, ziszcza ono bowiem jeden z podstawowych marksistowskich postulatĂłw, a mianowicie „od kaĹźdego wedle jego moĹźliwości”. Nasza „społeczna” rola szybko jednak ulega bagatelizacji, nie okaĹźemy się bowiem wcale biegli w technologii czy typowym majsterkowaniu.

A zapowiadał się taki spokojny dzień...

Inna rzecz, Ĺźe akcja gry szybko ulega dynamizacji – odkrywamy, Ĺźe ludzie wbrew powszechnemu wykonaniu wcale nie wyginęli, co stawia pod znakiem zapytania rĂłwnieĹź inną ogĂłlnie przyjętą prawdę, Ĺźe sami ponoszą odpowiedzialność za ten stan. Po prawdzie dość łatwo się domyślić, ku czemu zmierza fabuła, acz i tak rodzi ona pewne zainteresowanie.

Niestety konstrukcja świata gry, jej scenariusz, jak też mechanika wzbudza wiele intelektualnych zastrzeżeń. Bo skoro świat robotów jako w pełni racjonalny miał być zasadniczo swego rodzaju ideałem, to jak wytłumaczyć obecność służb porządkowych? I dlaczego maszyny ze sobą w ogóle rozmawiają, wszak to mało wydajna forma komunikacji? Same łamigłówki cechują się z kolei dość banalnym poziomem trudności, jakkolwiek w przypadku niektórych można dostrzec elementy oryginalności.

Próşność i brak gustu nie sÄ wyĹ‚Ä cznie człowieczymi cechami

Nie sposĂłb nie odnieść wraĹźenia, iĹź autorzy nieco zbyt bezwolnie poddali się typowym opcjom silnika, ktĂłrym postanowili się posłuĹźyć. Ich tytułowi w konsekwencji brakuje pewnych drobnych „uprzyjemniaczy” rozgrywki, w rodzaju moĹźliwości przyspieszenia przemieszczania się (tryb biegu jest bowiem ze wszech miar wolny) czy nieco doskonalszego wykrywania kolizji/interakcji.

Gra utrzymana jest w dość standardowej – tzn. przeciętnej, nie wyróşniającej się pod jakimkolwiek względem, ale rĂłwnieĹź bez wzbudzania rozdraĹźnienia – oprawie audiowizualnej, wyraĹşnie rzuca się w oczy budĹźetowość rzeczonej produkcji. Ta zresztą przejawia się rĂłwnieĹź w iście fanowskim spolszczeniu, wzbudzającym zastrzeĹźenia tak merytoryczne (choć niezbyt wielkie), ale nade wszystko estetyczne, przez wyraĹşnie odmienną typografię polskich znakĂłw diakrytycznych.

Prawie jak T-800

The Uncertain: Last Quiet Day to produkcja dość skromna i niewyróşniająca się niczym szczegĂłlnym – wyraĹşnie jest ona pomyślana jako pierwszy epizod dłuĹźszej opowieści, ktĂłry to epizod ma sfinansować koszty produkcji następnych. Pozycji ten nie sposĂłb jednoznacznie zdyskredytować czy nią wzgardzić, nie wyrasta ona jednak w Ĺźaden sposĂłb spośrĂłd typowego grona „średniakĂłw”.

Grafika 70% Muzyka 70% Grywalność 45% Ocena końcowa 50%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY easter-eggi chwilami intryguje

MINUSY banalność dlugość (czyt. krótkość) backtracking

Intel Core i5 2.6 GHz/AMD Phenom II X6 2.7 GHz, 8 GB RAM, karta grafiki 2 GB GeForce 960 lub lepsza, 10 GB HDD, Windows 7/8/10