The Occupation

Informacje o grze Nazwa gry: The Occupation Gatunek: przygodĂłwka Producent: White Paper Games Cena: 107,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 65%

Gatunek gier przygodowych chyba nigdy nie miał się lepiej niĹź współcześnie – raz na jakiś czas, acz dość regularnie jesteśmy raczeni jakimś zachwycająco klasycznym point’n’clickiem, a powszechna (z deweloperskiego punktu widzenia) dostępność róşnorakich silnikĂłw fizycznych nawet niewielkim zespołom pozwala tworzyć mniej czy bardziej ciekawe historie opowiadane z trzeciej bądĹş pierwszej perspektywy. Tą ostatnią ścieĹźką podążyli autorzy The Occupation, ale wraz z wiarą w nowe rozwiązania.

Akcja gry rozgrywa się w Anglii z 1987 roku, acz nieco innej znanej naszym rodzicom (czy dziadkom). Kraj pozostaje pod wpływem wstrząsu spowodowanego bombowym atakiem terrorystycznym przedsięwziętym przez migranta, władze zaś skłaniają się ku uchwaleniu tzw. The Union Actu, który ma znacząco ukrócić swobody obywatelskie i przyznać daleko idące kompetencje służbom porządkowym (prawda, że brzmi dość znajomo?). My zaś wcielamy się (głównie) w dziennikarza Harveya, który pragnąc opracować materiały prasowe poświęcone temu zagadnieniu umawia się na kilka wywiadów. Każdorazowo jednak przybywa (godzinę) wcześniej, który to czas może poświęcić na penetrację otoczenia, w celu zdobycia nowych informacji, umożliwiających mu zadanie interlokutorom niezbyt wygodnych pytań bądź weryfikację ich rozmijających się z prawdą twierdzeń.

Trudno nie zagłosować „za”

Początkowo tytuł ten sprawia wraĹźenie „symulatora chodzenia”, dość szybko jednak okazuje się, Ĺźe jest to produkcja o znacznie bardziej złoĹźonej konstrukcji. KaĹźdorazowo dysponujemy bowiem godziną czasu, ktĂłrego upływ jest jak najbardziej REALNY – w pełni pokrywa się z biegiem czasu rzeczywistego. Jeśli więc zbyt wiele chwil zmitrężymy w zadumie nad jakąś notatką bądĹş obrazem, to później moĹźe nam go zabraknąć by dostać się w określone miejsce.

Tymczasem naprawdę jest tu co zwiedzać! Wszelkie lokacje są bardzo, ale to bardzo przemyślane, wręcz roją się od róşnorakich detali, ktĂłrych istotność czasami rzuca się w oczy, niejednokrotnie jednak skrywa się za zupełną niepozornością. Co więcej, z reguły do celu prowadzi szereg drĂłg – tak dosłownie, jak i w przenośni. Gra ta cechuje się wielką tzw. replayability, przy pojedynczym podejściu jest wprost niemoĹźliwe odwiedzenie wszystkich interesujących obszarĂłw, ba, ich całe połacie pozostaną poza wiedzą gracza.

Czym byłaby Anglia bez nocnych zakamarków?

By nie było zbyt łatwo, naszym wrogiem jest nie tylko upływ czasu, co takĹźe i straĹźnik Steve, co i rusz depczący nam po piętach, a gdy ulegnie irytacji naszą swawolą, to i skłonny nas zabrać na kontrolę osobistą – co wiąże się tyleĹź z monstrualną stratą czasu (cały kwadrans!), ale i rodzi nowe okazje, np. ku przeszukaniu wartowniczego zaplecza. Niejednokrotnie natkniemy się rĂłwnieĹź na alarmy oraz bramki elektryczne, przejście przez ktĂłre kasuje dane zgromadzone na dyskietkach – ale i ten problem da się obejść, chociaĹźby przez ich przesłanie pocztą pneumatyczną (ach, ten brytyjski wynalazek!), trzeba jednak wiedzieć gdzie ona trafia i jak tam dotrzeć… Jest więc pole popisu dla miłośnikĂłw łamigłówek przestrzennych (co miłośnicy gier przygodowych niewątpliwie docenią) oraz osĂłb preferujących bardziej skradankowy tryb zabawy (co juĹź raczej nie spotka się z takim aplauzem przygodĂłwkomaniakĂłw).

Gry nam nie ułatwiają wszakĹźe technikalia omawianej pozycji. Pomimo upływu czasu umoĹźliwiającego wydanie juĹź kilku patchy uĹźytkownik wciąż co i rusz się natknie na róşnorakie bugi i glitche. Czasami wywołają one rozbawienie – jak np. zawiśnięcie w powietrzu czy wejście w ścianę – czasami zaś będą rodziły szewską pasję, uniemoĹźliwiając jakikolwiek progres i przymuszając do załadowania zapisanego stanu gry – a co stanowi tu autentyczny problem, albowiem tytuł ten zapisuje postępy gracza tylko na początku poszczegĂłlnych rozdziałów, co czasami moĹźe się wiązać nawet ze stratą godziny czasu! Niespecjalnie wygodne jest rĂłwnieĹź sterowanie, acz głównie z uwagi na swą kontrintuicyjność wobec przyzwyczajeń wyniesionych z innych gier.

Nerd skupi się na identyfikacji modelu komputera, pozostali dostrzegÄ lewitujÄ cy kubek

Niezbyt zachwyca rĂłwnieĹź oprawa przedmiotowej produkcji. O ile muzyka zręcznie współtworzy klimat, o tyle juĹź dopasowanie dĹşwiękĂłw do rozwoju akcji niejednokrotnie dalekie jest od doskonałości. Z kolei wizualnie tytuł ten nasuwa skojarzenia z grami sprzed dekady – dość wskazać, Ĺźe do takiego Everybody’s Gone to the Rapture jest mu bardzo daleko, a wszak i to dzieło juĹź nie najnowsze.

The Occupation to niewątpliwie powiew świeżych pomysłów i pasji o niezbyt świeżym posmaku. Niebanalność tego tytułu nakazuje go zapamiętać chociażby jako porównanie wobec przyszłych pozycji, kilka kontrowersyjnych decyzji jednak i nade wszystko niedopracowanie pod względem technologicznym sprawia jednak, że raptem niecałe cztery godziny, które trzeba nań poświęcić (pod kątem jednego podejścia) dla wielu graczy może się okazać wymogiem nie do przeskoczenia.

Grafika 65% Muzyka 75% Grywalność 55% Ocena końcowa 65%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY świetne i bardzo bogate projekty lokacji mnogość ścieĹźek prowadzÄ cych do celu replayability atmosfera

MINUSY bugi o iście komicznym charakterze oraz stężeniu nie najwygodniejsze sterowanie konieczność izolacji od otaczajÄ cego świata na godzinę (bunkry z sedesami jako siedzeniami mile widziane) czasami nieco trÄ ci myszkÄ

Intel Quad Core 2.6 GHz 8 GB RAM karta grafiki 2 GB GeForce GTX 560 lub lepsza 7 GB HDD Windows 7/8/10