Star Wars: Knights of the Old Republic II - The Sith Lords

Informacje o grze Nazwa gry: Star Wars: Knights of the Old Republic II - The Sith Lords Gatunek: cRPG Producent: Obsidian Entertainment Cena: 169 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 75%

Zdziwienie moĹźe budzić fakt, iĹź jedna z najbardziej nośnych marek świata, jaką niewątpliwie są Gwiezdne Wojny, do dnia dzisiejszego doczekała się tak nikłej liczby reprezentantĂłw w podgatunku cRPG, cieszącego się wszak dużą estymą wśrĂłd graczy, w Ĺźadnym razie niezaliczającym się do jakiejkolwiek niszy. Do „najgodniejszych” zwykło się zaliczać serię Knights of the Old Republic, ktĂłrej pierwsza odsłona stanowiła bardzo udany, choć niestety rĂłwnieĹź i łabędzi śpiew studia Bioware, zaś sequel został powierzony debiutującemu wĂłwczas zespołowi Obsidian Entertainment. Z trudnych do bliĹźszego wyjaśnienia przyczyn ten ostatni tytuł stosunkowo niedawno doczekał się „odświeĹźającej” aktualizacji, a więc i nadziei ze strony posiadaczy praw IP na wznowienie zainteresowania nim (oraz sprzedaĹźy). Jak się prezentuje on współcześnie?

Pierwsza odsłona cyklu stanowiła niejako prĂłbę oĹźenienia mechaniki właściwej dla produkcji legendarnego studia Black Isle z pseudotrĂłjwymiarową oprawą graficzną, nieco na wzĂłr Neverwinter Nights. Osobiście uwaĹźam, Ĺźe efekt końcowy był więcej niĹź satysfakcjonujący i jakkolwiek nie określiłbym go mianem „roleplay’a dekady”, to uwaĹźam, Ĺźe czynił on zadość tak oczekiwaniom miłośnikĂłw gatunku, co i uniwersum. W konsekwencji Obsidian postanowił nie wywaĹźać otwartych drzwi i w duĹźej mierze oparł swoje dzieło na silniku poprzedniczki… co początkowo dało dość średni efekt.

Prawdziwy Jedi nigdy nie traci kontenansu

Po prawdzie gra bowiem prezentuje się dość przeciętnie – i tak naleĹźałoby ją ocenić juĹź wedle standardĂłw obowiązujących w dacie jej premiery. Nieco rażą swą kanciastością poligony, na ktĂłrych wciąż opierają się wizualia, co jest szczegĂłlnie dotkliwe na bardziej „efektownych” scenerii kosmosu. Bardziej jednak boli fakt, Ĺźe poszczegĂłlne lokacje, zwłaszcza te początkowo, są mało urozmaicone i nieco wręcz męczące swoją sterylnością. Lepiej sprawdza się z kolei animacja postaci – moĹźe to nie szczyt motion-capture i szermierczej choreografii, ale walki potrafią momentami prezentować się rĂłwnie efektownie co w kinie.

Mechanika gry jest dość klasyczna – twĂłrcy oferują moĹźliwość w miarę swobodnej kreacji postaci, pozwalając graczowi podążać szlakiem zadania głównego, ale i umoĹźliwiając mu zagłębienie się w świat licznych questĂłw pobocznych, i to bez presji czasu. Co więcej, produkcja ta oferuje dwie minigry – a mianowicie karciankę pazaak oraz zręcznościowe wyścigi na wzĂłr tych znanych z „Mrocznego widma”. Współcześnie to juĹź pewien standard, Ĺźadna zaś z tych „gier w grze” nie cechuje się jakimś szczegĂłlnie wysokim poziomem, warto jednak pamiętać, iĹź kilkanaście lat temu tego rodzaju elementy wciąż były unikalne.

TwĂłrcy główny nacisk połoĹźyli na fabułę, ktĂłra jest znacząco mroczniejsza niĹź miało to miejsce w przypadku „jedynki”. Co więcej, w większym stopniu niĹź miało to miejsce wcześniej umoĹźliwili oni podążenie ścieĹźką Ciemnej Strony Mocy, w końcu moĹźemy stać się sithem co się zowie. PoszczegĂłlne misje moĹźemy rozegrać na róşne sposoby, niestety rzadko się zdarza, by ten sam rezultat - w kategoriach moralnych – moĹźna było osiągnąć w ten sam (tj. siłowy bądĹş dyplomatyczny) sposĂłb. Warto teĹź mieć na uwadze, Ĺźe często, ale to bardzo często będziemy musieli uciec się do posługiwania się bronią, przy czym mechanizm aktywnej pauzy czyni to dość taktycznym. Niestety zdanie się na „przebĂłj” moĹźe się okazać zgubne, albowiem sztuczna inteligencja tak naszej postaci, jak i jej kompanĂłw pozostawia wiele do Ĺźyczenia.

Piękności!

Atutem gry jest niewątpliwie oprawa muzyczna – trudno określić ją mianem monumentalnej, lecz zręcznie trzyma się ona klimatu kinowego oryginału, choć zarazem wykazuje wobec niego bardzo wiele samodzielności. Na pochwałę zasługuje rĂłwnieĹź wielość tych motywĂłw, tak iĹź gracz nie ulega frustracji z powodu zbyt częstej powtarzalności choćby i lubianych utworĂłw.

Star Wars: Knights of the Old Republic II – The Sith Lords to role-play w starym stylu – wymagający zaangaĹźowania na wiele godzin, daleki od prowadzenia za rączkę (zapomnijcie o jakimkolwiek wytyczaniu trasy czy wskazywaniu kluczowych postaci na minimapie), czasami rĂłwnieĹź dość „surowy” i „nieergonomiczny”. Wciąż jednak bardzo dobre sprawdza się tak jako gra, jak i produkcja „gwiezdnowojenna”.

Grafika 60% Muzyka 80% Grywalność 75% Ocena końcowa 75%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY klimat Gwiezdnych Wojen jest czym się zajÄ Ä‡ niekoniecznie musimy być zbawcÄ Ĺ›wiata

MINUSY nuĹźÄ cy poczÄ tek i zwieńczenie gdzieniegdzie brzydko się zestarzała

Pentium 4 1.6 GHz, 512 MB RAM, karta graficzna 128 MB (GeForce4 lub lepsza), 3.7 GB HDD