Nick Bounty and the Dame with the Blue Chewed Shoe

Informacje o grze Nazwa gry: Nick Bounty and the Dame with the Blue Chewed Shoe Gatunek: przygodĂłwka Producent: Pinhead Games Cena: 35,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 70%

Przejście przygodĂłwek w trzeci wymiar nie okazało się dla gatunku tak szczęśliwą zmianą, jak chociaĹźby upowszechnienie interfejsu manualnego czy moĹźliwości wyświetlania licznych kolorĂłw. Często bowiem nowe silniki cechowały się nieporĂłwnywalnymi z wcześniejszymi dziełami stopniami złoĹźoności, tak Ĺźe autorom po prostu brakowało mocy przerobowych, by całość opatrzeć jeszcze przemyślaną i sensowną fabułą. Śmiem twierdzić, Ĺźe w ostatnich latach nastąpił pewien odwrĂłt od owej konwencji, tak iĹź poza bardzo specyficznymi produkcjami od Telltale Games oraz Quantic Dreams większość najbardziej udanych przedstawicieli gatunkĂłw hołdowała klasycznej mechanice point’n’click. Czy Nick Bounty and the Dame with the Blue Chewed Shoe miał więc jakiekolwiek szanse?

Gra jest utrzymana w konwencji kryminału noir – przy czym słowo-klucz to „konwencja”, albowiem mamy do czynienia z pozycją, ktĂłra właściwie kaĹźdym czynem i gestem hołduje klasycznym wyobraĹźeniom związanym z tym (prawie) minionym gatunkiem – nasz główny bohater nosi się w starym stylu (brakuje mu tylko niedopasowanego i wyświechtanego prochowca), zasiada w klasycznie zagraconym biurze, zostaje nawiedzony przez piękną kobietę, jego zadanie zaś na pierwszy rzut oka sprowadza się do odnalezienia mordercy…

Aż strach pytać o dogłębność badań

…tyle Ĺźe autorzy właściwie kaĹźdą chwilę poświęcają na obśmianie gatunku, i to na zasadzie mniej czy bardziej subtelnego kontrastu. I tak tytułowy Nick od razu dostrzega u tajemniczej klientki obrączkę, co „kładzie” motyw romansu, jego stereotypowe biuro rodem z połowy minionego wieku jest zaopatrzone w nowoczesny sprzęt służący analizie DNA czy audio-wideo, przykłady zaś moĹźna mnoĹźyć i mnoĹźyć.

Samo wyzwanie fabularne stawiane przed graczem nie jest specjalnie wymagające, w ciągu całej rozgrywki odwiedzimy lokacje w liczbie nie przekraczającej palcĂłw na dwĂłch dłoniach niespecjalnie kompetentnego drwala. Co więcej, większość z nich dane nam będzie odwiedzić jednokrotnie, czasami tylko konieczne będą powtĂłrne odwiedziny po wyposaĹźeniu się w przedmiot, ktĂłry odnajdziemy gdzie indziej. Gra jest nawet na tyle uprzejma, iĹź informuje nas o odnalezieniu wszystkich istotnych elementĂłw w danym miejscu… później uniemoĹźliwiając powrĂłt doń. Doprawdy naprawdę trudno tu utknąć.

Ta inteligencja...

Nick Bounty and the Dame with the Blue Chewed Shoe to tak naprawdę swego rodzaju samograj, w trakcie którego rozwiązania stawiane przed graczem nasuwają się same przez się, od tego ostatniego zaś wymagana jest odrobina czujności i spostrzegawczości. Gra ta nie dysponuje mechaniką podświetlenia punktów interakcji i właściwie jest to jedyna niedogodność podczas rozgrywki, nieco sztucznie wydłużając czas zabawy.

Autorzy mając świadomość ograniczoności prezentowanego uniwersum podejmowali kroki mające na celu urozmaicenie ich tytułu – a to poprzez zaimplementowanie od czasu do czasu scen „przerywnikowych” w rodzaju ulicznej bĂłjki tudzieĹź moĹźliwość zwerbowania współpracownika (dokonany wybĂłr nie ma jednak Ĺźadnego istotnego znaczenia). Trzeba przyznać, iĹź udało się im uniknąć niebezpieczeństwo uśpienia gracza.

Czasy chodzenia po wodzie bynajmniej nie minęły

Wbrew dość infantylnej oprawy jest to mimo wszystko pozycja adresowana do nieco bardziej dojrzałych uĹźytkownikĂłw. Nie chodzi tu bynajmniej o kwestię morderstwa jako takiego czy nagiego ciała ofiary (choć z w pełni osłoniętymi „kluczowymi” fragmentami), lecz raczej specyfikę gagĂłw, iskrzących się podtekstami i nawiązaniami do popkultury, ktĂłrych wyłapanie wymaga nie tylko inteligencji, lecz nade wszystko pewnego wyrobienia oraz doświadczenia.

Nick Bounty and the Dame with the Blue Chewed Shoe to zarazem hołd oraz pastisz pod adresem tyleĹź kryminałów noir, co i gier przygodowych jako takich. Pomimo dość „indyczego” anturaĹźu jest to jednak dzieło, do ktĂłrego swą rękę przyłoĹźyło wielu weteranĂłw gatunku, by wskazać chociaĹźby na osoby pracujące wcześniej w rzeczonym Telltale Games. MoĹźna nawet odnieść wraĹźenie, iĹź pomimo mocno ograniczonych środkĂłw mogli oni w końcu zacząć gry wedle własnych upodobań, gdyĹź Nickowi znacznie bliĹźej do serii Sam&Max niĹşli późniejszych epizodycznych tasiemcĂłw wykorzystujących znane marki.

Grafika 75% Muzyka 80% Grywalność 65% Ocena końcowa 70%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY inteligentne operowanie kliszami całkiem udane dialogi pełne udźwiękowienie skromne wymagania sprzętowe cena

MINUSY samograj za krĂłtka

Procesor obsługujÄ cy SSE, 1 GB RAM, 6 GB HDD, Windows XP/Vista/7/8/10