King Arthur: Knight's Tale

Informacje o grze Nazwa gry: King Arthur: Knight's Tale Gatunek: cRPG Producent: NeocoreGames Cena: 161,99 PLN Recenzent: Piotr „Klemens” Kociubiński Ocena: 65%

Legendy arturiańskie stanowią element kanonu światowego, nie ograniczając swego zasięgu tylko do obszarĂłw cywilizacji anglosaskiej, lecz zostały zaadaptowane rĂłwnieĹź przez tak „wpływowe” kultury jest te właściwe dla Francji czy Niemiec. Owszem, typowy Polak nie wie właściwie czym się róşnił Parsifal od Galahada, a taka Pani Jeziora zwykła mu się kojarzyć bardziej z pewnym wiedĹşminem (choć taki Andrzej Sapkowski doskonale wiedział, z jakiego czerpie ĹşrĂłdła), nie ma więc co się dziwić, Ĺźe za powstanie King Arthur: Knight’s Tale odpowiada studio wywodzące się z Węgier.

Autorzy dość śmiało jednak obeszli się z przyjętą konwencją, głównym bohaterem swej opowieści uczynili bowiem Mordreda, czyli głównego adwersarza angielskiego monarchy, a więc typowego „szwarccharaktera”. Ĺťeby było zabawniej, to właśnie tytułowy Artur jest teraz abominacją stanowiącą największe zagroĹźenie dla naszego świata, w tym (niemal) mlekiem i miodem płynącego Avalonu. Pomysł ciekawy, choć wykonanie nieco pozostawia do Ĺźyczenia, łatwo o wraĹźenie, iĹź chodziło o „szok” dla niego samego.

Niby wielki wybór, lecz rezultat końcowy będzie niemal ten sam

W czasie rozgrywki przyjdzie nam rĂłwnieĹź podjąć niejeden wybĂłr o charakterze tzw. moralnym, przesuwający naszą pozycję na osi dobra-zła bądĹş prawowierności chrześcijańskiej tudzieĹź poszanowania dla pogańskiego dziedzictwa przodkĂłw. Zwłaszcza ten ostatni dylemat ma potencjał pewnej gatunkowej nowości – współcześnie łatwo stracić z oczy fakt, iĹź kanwą legend arturiańskich jest wszak tak konflikt etniczny, jak i religijny – nie sposĂłb jednak nie odnieść wraĹźenia, Ĺźe nie został on wykorzystany. Przedmiotowe wybory z reguły mają zerojedynkowy charakter, daleki rĂłwnieĹź od jakiejkolwiek subtelności, niejednokrotnie zresztą bazując bardziej na stereotypach niĹşli odwołując się do esencji niegdysiejszych dylematĂłw.

Akcja gry rozgrywa się niejako w dwĂłch trybach – „zarządczym”, gdy gromadzimy druĹźynę, rozwijamy umiejętności jej członkĂłw itp. przy okazji rozwijając nasz Camelot, pozwalający nam pozyskiwać środki (bądĹş te je pochłaniający) mające słuĹźyć „przypakowaniu” naszego zespołu – oraz „taktycznym”, polegającym na eksplorowaniu zamkniętych obszarĂłw z wykorzystaniem maksymalnie czteroosobowej grupy (choć czasami uda nam się jednorazowo ją powiększyć) i toczeniu kolejnych i kolejnych turowych starć, ktĂłrych niemalĹźe nigdy nijak nie da się pominąć.

Co chwilę przyjdzie się nam natknÄ Ä‡ na jakieś ruiny

Grze nie moĹźna zarzucić zdawkowości czy skromności oferowanych wyzwań, nawet ignorując większość aktywności pobocznych wymaga ona poświęcenia jej czasu liczonego w godzinach, z naciskiem na liczbę mnogą. Sęk jednak w tym, Ĺźe dość szybko całość zaczyna nuĹźyć, misje jakkolwiek róşnią się między sobą konfiguracjami adwersarzy, jak teĹź czasami konstrukcją planszy, nie są aĹź tak zróşnicowane, by zapadały na dłuĹźej w pamięć bądĹş spędzały sen z powiek. Nie da się rĂłwnieĹź ukryć, iĹź często dość prostym panaceum na dane wyzwanie jest… załadowanie zapisu stanu gry sprzed rozpoczęcia misji i przydzielenie doń innego zestawu bohaterĂłw, ci bowiem znacząco i dość interesująco róşnią się między sobą umiejętnościami, ale czy celowe będzie operowanie z dystansu, czy teĹź dążenie do bezpośredniego starcia, dowiemy się dopiero w trakcie.

Zachwytu nie wywołają rĂłwnieĹź technikalia omawianej produkcji. Okresy ładowania tak samego tytułu, jak i poszczegĂłlnych misji nie przystają do obecnych czasĂłw, zwłaszcza iĹź jakość oferowanych wizualiĂłw jest dość przeciętna. Najmniej „budĹźetowo” prezentują się jedynie przerywniki filmowe – niestety rzadkie – a i one nie raczą uĹźytkownika niczym, czego nie uświadczyłby chociaĹź w produkcjach Blizzarda sprzed dekady.

Jest smok, jest okejka!

Jak na „półindyka” powstałego ze wsparciem Kickstartera cieszy z kolei fakt (kinowej) polonizacji omawianego tytułu, jak i jego popremierowego rozwoju o dodatkową treść. W obu tych przypadkach moĹźna dostrzec jednak pewne potknięcia, np. pierwsze cutscenki nie posiadają polskich napisĂłw, z kolei zawartość popremierowa nie doczekała się jakiejkolwiek lokalizacji.

„Nie jest Ĺşle, ale szału nie ma” – ta moĹźe niezbyt gĂłrnolotna refleksja towarzyszyła mi przez przewaĹźający czas rozgrywki. Najbardziej ukontentowani z tego tytułu będą miłośnicy realiĂłw i epoki, choć rĂłwnieĹź osoba obojętna na tego rodzaju uroki czasami poczuje smak satysfakcji. Czasami. Być moĹźe dla nieco lepszej oceny gry wystarczy przestać ją traktować w kategoriach „erpeega”, lecz gry taktycznej w rodzaju róşnorakich „ikskomĂłw”.

Grafika 75% Muzyka 65% Grywalność 60% Ocena końcowa 65%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY reinterpretacja znanych legend zróşnicowani bohaterowie sporo moşliwych buildów postaci na wiele godzin lokalizacja kinowa

MINUSY przesadnie długie okresy ładowania szybko nuĹźy, tak fabularnie, jak i rozgrywkÄ przeciętna oprawa spolszczenie nieidealne

Intel Core i7-4770K 3.5 GHz / AMD Ryzen 5 1500X 3.5 GHz 16 GB RAM karta grafiki 6 GB GeForce GTX 1060 / 8 GB Radeon RX 580 lub lepsza 120 GB HDD Windows 10 64-bit