Tu zresztą nie sposĂłb nie wspomnieć o naszym magicznym wierzchowcu, czyli niejakiej Strudze, pojawiającej się na westchnienie, i to niemal dosłownie, gdyĹź wyłaniającej się spod ziemi. Ekspresowość tego procesu moĹźe mieć niemałe znaczenie taktyczne, lecz sprowadzenie jej atutĂłw tylko do tego byłoby strasznym niedopowiedzeniem. Nasz „koń” potrafi rĂłwnieĹź wykonywać skoki (w tym cechujące się magiczną moĹźliwością jednokrotnego ponowienia w powietrzu), co sprawia, Ĺźe co i rusz wypatrujemy róşnych nietypowych występĂłw i uskokĂłw, normalnie niedostępnych, a tak być moĹźe skrywających kolejną unikalną lokację…

Niebo gwiaĹşdziste pode mnÄ ?!

Niestety musimy jednak pamiętać o tym, Ĺźe tegoroczne dzieło FromSoftware to jednak produkcja nastawiona na akcję – owszem, nieraz będziemy ukrywali się w trawie czy zastanawiali nad kolejnością eliminacji przeciwnikĂłw, koniec końcĂłw jednak bez walki nigdy się nie obejdzie, Ĺźadnego z rywali nie da się po prostu ominąć czy „przegadać”, ba, opcja dialogĂłw w ogĂłle nie jest dostępna. Poniekąd ma to uzasadnienie fabularne – nie mamy do czynienia z typowym światem skupionym głównie na wiązaniu końca z końcem czy porubstwie – ale nietrudno o wraĹźenie pewnego braku.

Mimo wszystko nieco rozczarowała mnie rĂłwnieĹź fabuła. Elden Ring jest „trudny” nie tylko z uwagi na walki wymagające nieustannej koncentracji, lecz rĂłwnieĹź zdolności adaptacji i pewnej kreatywności (zwłaszcza w przypadku konfrontacji z bossami, niezwykle urozmaiconymi i dostarczającymi nieziemskiej satysfakcji po ich zwieńczeniu powodzeniem), lecz rĂłwnieĹź z uwagi na fakt, iĹź daleki jest od skłonności do podawania graczowi czegokolwiek na tacy. Dotyczy to rĂłwnieĹź samej opowieści, ktĂłrą tak naprawdę trzeba sobie składać z drobniuteńkich elementĂłw – w konsekwencji przez długi czas moĹźna być przekonanym, Ĺźe skrywana jest przed nami Naprawdę Wielka Historia. Po „splatynowaniu” gry stwierdzam – aĹź tak dobrze nie jest, produkcji tej nie tak mało brakuje do fabularnych tytanĂłw.

PodÄ Ĺźanie w stronę światła nie jest tu trudnym do wyobraĹźenia konceptem

Widać rĂłwnieĹź wyraĹşnie, Ĺźe autorzy chcieli uczynić swą produkcję „trudną” za wszelką cenę, niemal na kaĹźdy sposĂłb. Skutkuje to jednak w mej ocenie sztucznością szeregu rozwiązań. Klasycznym przykładem moĹźe być brak minimapy. Oczywiście „w realu” nie dysponujemy czymś takim (chyba Ĺźe mamy apkę Google Maps), stosowny plan obszaru musimy stworzyć sobie w głowie – lub na kartce leżącej obok komputera (w przypadku szeregu gier, zwłaszcza tych starszych). Autorzy Elden Ringa tak daleko się nie posunęli – do swej produkcji zaimplementowali mapę, dostępną pod dosłownie jednym klawiszem (czy przyciskiem), ale poĹźałowali juĹź jej „skrĂłconej” wersji widocznej z poziomu głównego interfejsu. To oczywiście drobnostka, takowych jest jednak więcej i w mej ocenie ich powstanie wynikało raczej z konserwatyzmu czy braku ochoty niĹşli miało słuĹźyć stworzeniu spĂłjnej wizji.

Gra zachwyca pod względem udĹşwiękowienia i muzyki, i to pomimo faktu, Ĺźe Ĺźaden motyw tak naprawdę nie zapada głębiej w pamięć (co jest swego rodzaju osiągnięciem w przypadku tytułu nastawionego na minimum kilkadziesiąt godzin rozgrywki). Produkcja ta hołduje pod tym względem hasłu „,mniej znaczy więcej”, zręcznie operując rĂłwnieĹź… ciszą, co w mej ocenie jest dowodem maestrii.

Brak zajęcia nie będzie nam groźny

Nieco mniej spektakularnie najnowszej dzieło Hidetaki Miyazakiego (et consortes) prezentuje się pod względem wizualnym. Miłośnicy swądu palących się układów graficznych mogą być rozczarowani, jakość techniczna niektórych rozwiązań graficznych pozostaje bowiem nawet lata za konkurencją, ale artyzmu lokacji, animacji postaci czy ogólnego wystroju nie sposób zakwestionować chociażby półsłówkiem.

Elden Ring to gra, ktĂłra niewątpliwie będzie zaliczała się do faworytĂłw tegorocznych nagrĂłd i z pewnością będzie cieszyła się licznym gronem fanĂłw w kolejnych latach, ma bowiem ku temu wszelkie atuty. Jej dość wysoka cena wobec oferowanej zawartości nie jest wygĂłrowana w najmniejszym stopniu. Śmiem jednak twierdzić, iĹź ku doskonałości danej produkcji „tu i Ăłwdzie” nieco brakuje, choć łatwo jest zbagatelizować rzeczone wady (czy teĹź wadziątka) wskutek zachwytu nad kolejnymi jej zaletami.

Grafika 80% Muzyka 80% Grywalność 90% Ocena końcowa 85%

10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100

PLUSY fantastycznie pełny świat znakomita implementacja wierzchowca konstrukcja przeciwników, ze szczególnym naciskiem na bossów mechanika walk swoboda kreacji postaci

MINUSY niektĂłre utrudnienia rozgrywki sÄ sztuczne aĹź chciałoby się czasami robić coś innego niĹź machać mieczem magowie majÄ fory

Intel Core i7-8700K 3.7 GHz / AMD Ryzen 5 3600X 3.8 GHz 16 GB RAM karta grafiki 8 GB GeForce GTX 1070 / Radeon RX Vega 56 lub lepsza 60 GB HDD Windows 10/11